Rozdzial

 1 1 |   zameldował:~- Ten pan prosi szanownego pana na sekundkę.~Nie było
 2 1 | Najmocniej, najmocniej wielce szanownego pana przepraszam, ale o
 3 1 |     to miałem zaszczyt poznać szanownego pana w zeszłym roku na zjeździe
 4 1 |       wszystko, proszę wielce szanownego pana, kordialnie, po prostu...~-
 5 2 |   szczerze Dyzma.~- O, proszę szanownego pana - zaoponował Kunicki -
 6 6 |        że mam zaszczyt poznać szanownego pana, o którym tyle miałem
 7 6 |   jako sprzymierzeńca, wielce szanownego pana. Nieprawdaż?...~- Ach,
 8 6 |         żeśmy trudzili wielce szanownego pana.~- Kiedy ja nie mogę,
 9 7 |        Najmocniej przepraszam szanownego pana, najmocniej przepraszam.
10 15|         Sto lat nie widziałem szanownego pana prezesa... Dyzma milczał,