Rozdzial

  1 1 |                 oprawna w szare płótno; gdy chłopak stanął profilem,
  2 1 |            materialnych - teraz jednak, gdy po wielokrotnych zabiegach
  3 1 |                Zbliżała się już szósta, gdy powziął ostateczną decyzję
  4 1 |               chodniki, lecz i Jezdnię. Gdy dotarł do placu Teatralnego,
  5 1 |               nieruchomo przy drzwiach, gdy nagle spostrzegł tuż przed
  6 1 |           począł szukać oczyma talerzy. Gdy znalazł i widelec, nałożył
  7 1 |              oderwać od talerza. Nagle, gdy odwrócił się, by upatrzyć
  8 1 |               talerz.~Jeszcze w chwili, gdy zaczął nakładać nań tę samą
  9 1 |             popełnił, ochłonął dopiero, gdy znalazł się na uboczu. Nagle
 10 1 |                 się pewniejszym siebie. Gdy sięgnął po trzeci, ze zdumieniem
 11 1 |                 Ledwie zdążyli zapalić, gdy zbliżył się do nich krępy,
 12 1 |             życiu nie widział ministra. Gdy w urzędzie pocztowym w Łyskowie
 13 1 |           uważasz - ciągnął pułkownik - gdy mu gratuluję, pan Dyzma
 14 1 |                 najbezpieczniej będzie, gdy zaraz wyjdzie. Niepokoić
 15 1 |              ale trudno sobie poradzić, gdy się jest starym...~- Nawet
 16 1 |                   Bardzo mi przyjemnie. Gdy jednak natarczywy staruszek
 17 2 |              panie - zaczął - od chwili gdy pana poznałem, od razu mnie
 18 2 |                 do podpisu. Podczas zaś gdy "kochany pan Nikodem" zaopatrywał
 19 2 |                  W kilka minut później, gdy na korytarzu ucichły kroki
 20 2 |          ostrożnie sięgał do kieszeni i gdy palce namacały gruby plik
 21 2 |             Zbliżał się już do Łuckiej, gdy nagle spostrzegł Mańkę.
 22 2 |               pójdziemy. Przystanęła, a gdy zrównał się z nią, powiedziała:~-
 23 2 |                 Uważasz, Mańka - rzekł, gdy wchodzili na schody - tylko
 24 2 |           uregulował zaległe komorne, a gdy dziewczyna wróciła, rzekł:~-
 25 2 |                Przepili jego zdrowie, a gdy już butelka była pusta,
 26 3 |         zaproponować swego towarzystwa.~Gdy wychodził, wybiegła tylko
 27 3 |        przepadło wszystko.~Świtało już, gdy konduktor wszedł i zameldował,
 28 3 |     zaopiekowała się walizami. W chwili gdy Dyzma zdejmował palto, wpadł
 29 3 |              paniom będzie bardzo miło.~Gdy wreszcie Dyzma został sam,
 30 3 |                 się, nałożył pidżamę, a gdy wrócił do swego pokoju,
 31 3 |                 zdążył zawiązać krawat, gdy zapukano do drzwi i zjawił
 32 3 |                 jakże? - pytał Kunicki, gdy znowu znaleźli się w jadalni,
 33 3 |                  ale wnet się uspokoił, gdy jego towarzyszowi aż zaświeciły
 34 3 |               obliczać ewentualny zysk, gdy Dyzma powiedział.~- Rozchodzi
 35 3 |           świstu pił i pojęków siekier. Gdy ruszyli dalej, Kunicki rozpoczął
 36 3 |               Zbliżała się już trzecia, gdy zatrzymali się znowu przed
 37 3 |                bliski już był rozpaczy, gdy staruszek, zebrawszy w małych
 38 3 |            Wariat - rzekł głośno Dyzma, gdy zniknęli na zakręcie. -
 39 4 |               nie wiedząc, co ma robić, gdy Kasia powróciła z kilku
 40 4 |               świetnie. Najlepiej jest, gdy się sprawy stawia jasno.
 41 4 |             ratunek.~Było już po ósmej, gdy Kunicki zastał Dyzmę przy
 42 4 |               obejrzeć las w Kociłówce.~Gdy weszli do jadalni, panie
 43 4 |             Oczywiście, po co pracować, gdy się ma tyle pieniędzy -
 44 4 |              szyję i pocałowała w usta.~Gdy zniknęła za drzwiami, Dyzma
 45 4 |          szeroki, czerwony, gruby kark, gdy twardym krokiem szedł w
 46 4 |            gimnazjum. Tam przynajmniej, gdy czegoś nie rozumiał, mógł
 47 4 |              zawsze to wyjście. Zresztą gdy nie wykuł, mógł zawsze udać
 48 4 |                 to i ten nie pozna się.~Gdy przyszedł lokaj prosić go
 49 4 |          zobaczy się z tym Ponimirskim, gdy usłyszał w pobliżu ujadanie
 50 4 |          krokiem obszedł dokoła krzaki. Gdy usadowił się znowu na ławce,
 51 4 |           sprawie?~- Milczeć, sapristi, gdy ja mówię. Kunik ogłosił
 52 4 |              Rozmyślał właśnie nad tym, gdy już przed samym pałacem
 53 4 |                 lepiej będzie wyglądać, gdy reumatyzm przyjdzie na cały
 54 4 |         wypytywały go o przyczyny bólu, gdy zaś powiedział, że to reumatyzm,
 55 4 |         kwadransie zapukano do drzwi, a gdy powiedział: "Proszę", usłyszał
 56 5 |               nie wiedząc, co ma robić, gdy Kasia powróciła z kilku
 57 5 |               świetnie. Najlepiej jest, gdy się sprawy stawia jasno.
 58 5 |             ratunek.~Było już po ósmej, gdy Kunicki zastał Dyzmę przy
 59 5 |               obejrzeć las w Kociłówce.~Gdy weszli do jadalni, panie
 60 5 |             Oczywiście, po co pracować, gdy się ma tyle pieniędzy -
 61 5 |              szyję i pocałowała w usta.~Gdy zniknęła za drzwiami, Dyzma
 62 5 |          szeroki, czerwony, gruby kark, gdy twardym krokiem szedł w
 63 5 |            gimnazjum. Tam przynajmniej, gdy czegoś nie rozumiał, mógł
 64 5 |              zawsze to wyjście. Zresztą gdy nie wykuł, mógł zawsze udać
 65 5 |                 to i ten nie pozna się.~Gdy przyszedł lokaj prosić go
 66 5 |          zobaczy się z tym Ponimirskim, gdy usłyszał w pobliżu ujadanie
 67 5 |          krokiem obszedł dokoła krzaki. Gdy usadowił się znowu na ławce,
 68 5 |           sprawie?~- Milczeć, sapristi, gdy ja mówię. Kunik ogłosił
 69 5 |              Rozmyślał właśnie nad tym, gdy już przed samym pałacem
 70 5 |                 lepiej będzie wyglądać, gdy reumatyzm przyjdzie na cały
 71 5 |         wypytywały go o przyczyny bólu, gdy zaś powiedział, że to reumatyzm,
 72 5 |         kwadransie zapukano do drzwi, a gdy powiedział: "Proszę", usłyszał
 73 6 |         odnalezienia pułkownika Waredy, gdy auto wjeżdżało w pierwsze
 74 6 |            pidżamie i czytał dzienniki. Gdy auto zatrzymało się przed
 75 6 |            powieki krótkowidza, dopiero gdy Nikodem otworzył furtkę,
 76 6 |            Długo nie mógł się uspokoić, gdy jednak to nastąpiło, zaczął
 77 6 |              Tak.~- Czy nie odmówi pan, gdy go zaproszę na jutro na
 78 6 |           przesiedział całe dwa seanse.~Gdy wyszedł z kina, ulice już
 79 6 |        najmodniejszych kolorach sezonu, gdy nagle mój Jaś odłożył nóż
 80 6 |            tango.~Kończyli już kolację, gdy przyszedł Ulanicki.~Był
 81 6 |             daleki punkt w przestrzeni.~Gdy usiadł, Nikodem, nieco już
 82 6 |               Wasze zdrowie.~Pili tęgo. Gdy grubo po północy przeszli
 83 6 |        przyglądała mu się z uznaniem, a gdy usiadł, jednogłośnie stwierdzono,
 84 6 |               Jasno już było na dworze, gdy czterej panowie zajęli miejsca
 85 6 |              hamujących, lecz sądzę, że gdy pojmie konieczność trzymania
 86 6 |        wystosować Żorż jedynie wówczas, gdy zostanie uwłasnowolniony.
 87 6 |        odłożenia decydującej rozmowy, a gdy dowiedziała się, że Dyzma
 88 6 |                  zaważyć! He, he, he...~Gdy Dyzma począł żegnać się
 89 6 |          Przełęska? - zapytał go Dyzma, gdy wychodzili na ulicę.~- Nie.
 90 6 |           niezwykle sprytny i ostrożny.~Gdy wreszcie młody człowiek
 91 7 |               nie znikła nawet wówczas, gdy usta uśmiechały się, wymawiając
 92 7 |          odpowiadano, że pan śpi.~Toteż gdy około drugiej Ulanicki stanął
 93 7 |                Nikodem właśnie wstawał, gdy przynieśli list. Miał jeszcze
 94 7 |           właśnie jego, Nikodema Dyzmę.~Gdy otrzymał wezwanie do ministra,
 95 7 |          koperta zaadresowana do niego. Gdy ją otworzył, owionął go
 96 7 |                 Kunicki nie w rzuci go, gdy zacznie podejrzewać, lecz
 97 7 |             zdrzemnął się aż do zmroku, gdy obudził go szofer. Trzeba
 98 7 |                wężami neonowych reklam, gdy samochód ruszył z miejsca.~
 99 7 |                co?~Była już w rozpaczy, gdy przyszedł jej na pomoc Krzepicki.
100 7 |             Nikodem rozmawiał z Wareda, gdy przyszedł Ulanicki. Okazało
101 7 |           realizacji kapitalnego planu.~Gdy tak rozmawiali, zbliżyła
102 7 |             gdzie dojrzał Krzepickiego.~Gdy tylko się oddalił, dygnitarz
103 7 |         odwrocie. Skorzystał z momentu, gdy pani domu wstała na chwilę
104 7 |         osiągnięto szybko.~Świtało już, gdy wracał do swego hotelu.
105 7 |                a tylko zaszkodzić może, gdy - broń Boże - coś się wyda
106 7 |               odkładanie ich pod sukno, gdy zaś ten zasłaniał się tym,
107 7 |   roztrzęsionymi rękoma szukał binokli, gdy zaś je znalazł i przeczytał
108 7 |              Było już ciemno na dworze, gdy skończyli i Olszewski zaprosił
109 8 |               nie zejdziemy na kolację. Gdy pokojówka wyszła, Nina zaczęła
110 8 |                chlipiąc, ocierała oczy, gdy znowu zapukano.~Do pokoju
111 8 |                Zbliżała się już północ, gdy spostrzegł senność słuchacza.~-
112 8 |                 się nad kwotą tantiemy, gdy usłyszał przyciszone kroki
113 8 |                 chciał wstać i wyjrzeć, gdy kroki zatrzymały się tuż
114 8 |                  Zrozumiała - za późno.~Gdy szybko drżącymi rękoma nakładała
115 8 |         zauważyć to niezwykłe zjawisko. Gdy zaś wstał, by sięgnąć po
116 8 |           wrócisz?~- Nie wiem. Zobaczę.~Gdy wyszła, Dyzma zapytał ostrożnie:~-
117 8 |                ręce. Nie broniła się, a gdy znaleźli się na kładce,
118 8 |                 milczeniu, aż do łódki. Gdy już odpłynęli dość daleko
119 8 |               słowa "starego cwaniaka", gdy zjawił się lokaj.~- Jaśnie
120 8 |        podejrzenia, musiał się zgodzić.~Gdy znaleźli się wśród drzew,
121 8 |            trzeba odłożyć na lat kilka.~Gdy skończył, Ponimirski syknął:~-
122 8 |               musi minąć, minie prędko. Gdy zażądała od Dyzmy, by powiedział,
123 9 |               tartaki, papiernię, młyn, gdy go coś zaciekawiło, wypytywał
124 9 |                było to przy śniadaniu - gdy mu bardziej dopiekła, a
125 9 |                 własnego i jej rodziny. Gdy chodziło o sprawy dotyczące
126 9 |                jej prawdziwą przykrość. Gdy znaleźli się wśród drzew,
127 9 |                 też było co pić. Teraz, gdy oprzytomniał, jeszcze nie
128 9 |                 cyfr... I jedna chwila, gdy wszyscy zaczęli mu ściskać
129 9 |           państwowej polityki zbożowej?~Gdy ociągał się z odpowiedzią,
130 9 |          dzienniki. Zaczął się ubierać. Gdy przyniesiono gazety, chwycił
131 9 |            nieprzytomności, ale wówczas gdy rozmawiał z dziennikarzami,
132 9 |                kapelusz w ręku, podczas gdy on, Nikodem, miał nakrytą
133 9 |           wszyscy bardzo się zmartwili, gdy Dyzma oświadczył, że teraz
134 9 |                Przełęskiej była chwila, gdy pociągnąwszy łyk kawy powiedział:~-
135 9 |           siedział w pracy tylko wtedy, gdy ja będę siedział, a co panu
136 9 |        powiedział na fajfie u premiera, gdy go panie nagabywały o rozmowę:~-
137 9 |             propozycję dopiero wówczas, gdy Krzepicki z całą stanowczością
138 9 |                Uch, cholera! - burknął, gdy ten zniknął za drzwiami.
139 9 |                 tak dalece go nie znam! Gdy o nim myślę, utwierdzam
140 9 |                  Myślałam, że zemdleję, gdy przeczytałam dzienniki,
141 9 |               bogaty!!!~Czy mnie kocha?~Gdy go pytałam, odpowiedział
142 9 |        zrozumieniem jego nieodzowności.~Gdy rozmawiali o tym, wróciła
143 9 |                drugi bok. Już zasypiał, gdy nagle do uszu jego dobiegł
144 9 |               bał się poruszyć. Dopiero gdy zobaczył, że klamka się
145 9 |              jak mi dobrze i spokojnie, gdy jesteś przy mnie, gdy mam
146 9 |        spokojnie, gdy jesteś przy mnie, gdy mam tę pewność, że żadna
147 10|         własnoręcznie, za każdym razem, gdy inne bilety przykrywały
148 10|               rzecz normalną uznano, że gdy powstał ostry zatarg między
149 10|               sensacyjnych dziennikach, gdy dobiegły go podniecone głosy
150 10|                hrabina Koniecpolska - a gdy ktosz nie potrafi? Dyzma
151 10|               chciałabym zapytać... - a gdy zbliżył się do niej, dodała
152 10|                Dyzma uczuł wielką ulgę, gdy spostrzegł Jaszuńskiego.
153 11|               szczegółowych sprawozdań, gdy wszedł na palcach woźny
154 11|            Zapowiadała niespodziankę, a gdy i to nie skutkowało, powiedziała
155 11|               ustawić lewarek pod osią. Gdy już byli gotowi do drogi,
156 11|               palcem usunąć przeszkodę, gdy dostał lekkiego klapsa.~-
157 11|             Właśnie wyjeżdżali z lasku, gdy dopędzili inny wóz. Pani
158 11|              nie będą sami...~Istotnie, gdy skręcili z szosy w boczną
159 11|               coś sześć czy siedem pań. Gdy wóz pani Lali zatrzymał
160 11|               Była już godzina czwarta, gdy wstano od stołu. Ponieważ
161 11|            minkę bardzo serio i podczas gdy panna Stella rzeczowo zapaliła
162 11|                kryminału? O, nie!~Toteż gdy w pewnym momencie obie panie
163 11|           barkach siostry Orędowniczki.~Gdy z wybiciem siódmej zapukano
164 11|               dano do stołu nawet wina, gdy zaś jedna z hrabianek Czarskich
165 11|              błyskały ogniki niepokoju.~Gdy przeszli do buduaru na czarną
166 11|                czarnej walizce. Dopiero gdy mocno potrząsnęła jego ramieniem,
167 11|             więc, by zajrzeć do środka, gdy nagle kotara rozsunęła się,
168 11|              przeznaczonego dlań tronu.~Gdy usiadł, panie otoczyły fotel
169 11|                wypełnić nakaz drugiego, gdy ten wymieni święte hasło,
170 11|               kieliszków nalewano wino.~Gdy już napełniono wszystkie,
171 12|           bardziej detonowało Nikodema. Gdy auto skręciło na szosę,
172 12|                    Zaczął padać deszcz. Gdy samochód zatrzymał się na
173 12|            wariat.~- Dlaczego?~- No, bo gdy mu powiedziałem, że pan
174 12|                Gadajcie, co? - zapytał, gdy podano kawę.~- Uważaj! -
175 12|              Karolkowej było ich kilka.~Gdy auto stanęło, Nikodem zapłacił
176 12|           harmonista spostrzegł Dyzmę i gdy tylko skończyli tango, zbliżył
177 12|              sprawę.~Zbliżała się ósma, gdy zapłacił rachunek i dyskretnie
178 12|           węzłowatą rękę na pożegnanie.~Gdy wychodził, Ambroziak odprowadził
179 12|            Czekolada, lemoniada, wafle!~Gdy Nikodem wchodził z pannami
180 12|                się z łap przeciwnika, a gdy ten chrapiąc z wysiłku podniósł
181 12|               czas, by uchwycić moment, gdy obie łopatki Niemca dotykały
182 12|          zgodnie z regulaminem, podczas gdy Wielaga nie hamował już
183 13|           człowieka w czarnej jesionce. Gdy minął bramę, wysunęli się
184 13|            Niebo poczynało już szarzeć, gdy skręcili w nią dwaj policjanci
185 13|            mówić.~Było już po trzeciej, gdy obaj wyszli z banku i wsiedli
186 13|            łebek - powiedział minister, gdy drzwi za Dyzmą się zamknęły -
187 13|              owego, w tej samej chwili, gdy przekręcił kontakt stojącej
188 13|               na nocnym stoliku lampy i gdy pokój zaległa ciemność,
189 13|           przynieś. To dobrze mi zrobi.~Gdy wypił dwoma haustami i zjadł
190 14|         pokazywać w ministerstwie, lecz gdy przyjdzie do finalizowania
191 14|               młodzieży z arystokracji.~Gdy Nikodem przestąpił próg
192 14|          dobroczynnej instytucji.~Toteż gdy Nikodem znalazł możność
193 14|                pełen najlepszych myśli.~Gdy Dyzma zakomunikował mu oświadczenie
194 14|        ziemskiej.~Zbliżała się czwarta, gdy Nikodem zatelefonował do
195 14|               zajęczał prośbą, później, gdy odkładał już słuchawkę,
196 14|               Było już zupełnie ciemno, gdy dojrzeli światełka Koborowa.
197 14|                 tej szczęśliwej chwili, gdy zostanie jego żoną.~- Jeżeli
198 14|               banku.~Wstawali od stołu, gdy lokaj zameldował, że szofer
199 14|       Kunickiego z dawnych jego czasów, gdy jeszcze trudnił się lichwiarstwem.
200 14|                zabrał teczki i wyszedł. Gdy w hallu nakładał palto,
201 14|             ustawał do rana i samochód, gdy wjeżdżał do Warszawy, cały
202 14|            pokryty był błotem.~W chwili gdy Dyzma otwierał drzwi swego
203 14|              potrafiłby dać sobie rady.~Gdy wrócili do banku, czekał
204 14|               rzekł Dyzma do służącego. Gdy Ignacy wyszedł, zwrócił
205 15|                salonu właśnie w chwili, gdy zaległa cisza i jakaś dama
206 15|              mruknął do siebie, podczas gdy fortepian rozbrzmiał jakimiś
207 15|                zdumienie pana Nikodema, gdy po paru chwilach ujrzał
208 15|              oczy zwróciły się na nich, gdy opuszczali salon, niknąc
209 15|                szpary zasłon okiennych, gdy towarzystwo rozeszło się
210 15|                Było dobrze po południu, gdy obudził się. Był piekielnie
211 15|              Właśnie przesuwał pianino, gdy w przedpokoju rozległ się
212 15|                Ustąpił dopiero wówczas, gdy Reich przeczytał mu i pokazał
213 15|                 zabrał się do jedzenia, gdy zadzwonił telefon. Telefonował
214 15|                  Było grubo po północy, gdy kładąc się do łóżka powiedział
215 16|             teraz bardziej niż wówczas, gdy drżał przed zażyłością tych
216 16|         Koniec-polskiej i panny Stelli, gdy im ponuro zakomunikował "
217 16|                 mglisty wieczór zimowy, gdy załomotały pod kołami zwrotnice
218 16|               miłość wszystko zwycięża.~Gdy mijali tartaki, rozbłysły
219 16|                 że znowu zostanie sama, gdy on pojedzie do Warszawy.~-
220 16|         Pocałowała go w same usta, lecz gdy chciał ją objąć, wywinęła
221 16|                 jaka jestem szczęśliwa, gdy mogę być przy tobie. Tak
222 16|                 Było już po jedenastej, gdy rozstali się i Dyzma poszedł
223 16|                  jakie do nich wygłosi, gdy skrzypnęły drzwi.~Przyszła
224 16|                 Tylko żeby była tłusta!~Gdy już był ubrany i przeszedł
225 16|         Zwymyślał lokaja od bałwanów, a gdy ten zaczął tłumaczyć się,
226 16|           pozostawiając za sobą panikę.~Gdy podjeżdżał do pałacu, ujrzał
227 16|                zameldował o tym Dyzmie. Gdy Nikodem wszedł do obszernej
228 17|               się jej mniejszym. Teraz, gdy ze wszystkich stron słyszała
229 17|               słowa podziwu i zachwytu, gdy przekonała się, że zbyt
230 17|          postanowił sforsować jej upór. Gdy samochód zatrzymał się przed
231 17|        Chmielnej.~Było już po trzeciej, gdy zaczął się ubierać, wyjął
232 17|            ciemnym korytarzu ktoś stał. Gdy odwrócił się tak, że na
233 17|                 niewielu. Szedł prędko. Gdy skręcał w Marszałkowską,
234 17|                jechał bogatą maszyną... Gdy mieszkał u nich na Łuckiej,
235 17|               przez gruby kożuch chmur, gdy zdecydowała się odejść.
236 17|                 się odejść. Zimno było. Gdy doszła na ulicę Łucka, brama
237 17|               mogła ich dosięgnąć ręką, gdy ją mijali. Dobiegł ją wyraźnie
238 17|             tylko brunetki są namiętne, gdy usłyszał swoje imię.~Odwrócił
239 17|                miejscu, patrząc za nim. Gdy znikł na skrzyżowaniu ulic,
240 17|            chciał położyć się do łóżka, gdy przypomniał sobie, że jutro
241 17|              godziny i kończył właśnie, gdy rozległ się dzwonek telefonu.
242 17|                nazywał kolegą, od czasu gdy dowiedział się, że jest
243 17|              jak i dziesiątkiem innych. Gdy go proszono, by określił
244 17|              Tak myślę, że może kipnąć. Gdy dowiedział się, że Kunickiego
245 17|          zaprasza się do niej na obiad.~Gdy przyszedł, oprócz domowych
246 17|                zwykła rozmowa o niczym.~Gdy po obiedzie na chwilę znaleźli
247 17|                    Oho, będzie zajęcie. Gdy wychodzili przed ósmą, Nina
248 17|                której mieścił się bank, gdy ujrzał Mańkę. Stała oparta
249 17|               biegła.~Nie zawahała się, gdy stojący przy wejściu policjant
250 17|                w łóżku i czytał gazetę, gdy zadzwonił telefon.~Zaklął
251 17|                 Chciała coś powiedzieć, gdy stojący za nią policjant
252 18|                 małżeństwa Niny.~Teraz, gdy już je miał w ręku, przyszło
253 18|                się w różnych kwestiach, gdy były one dyskutowane w prasie.
254 18|      bolszewickiej i długo go śledzono. Gdy zaś dokonano u niego rewizji,
255 18|         przedpokoju były otwarte. Toteż gdy rozległ się dzwonek, pani
256 18| niespodziewanego i nie zawiedziono się. Gdy premier zwrócił się doń
257 18|                się zauważyć poruszenie, gdy zaś skończył, minister skarbu
258 18|                Nikodem do Krzepickiego, gdy razem wracali od pani Przełęskiej -
259 19|                nie zmienią tej decyzji.~Gdy wychodził z pałacu Rady
260 19|                 jeszcze nic powiedzieć, gdy zameldowano ministra skarbu,
261 19|                 dla siebie. Lecz teraz, gdy uświadomiła sobie, jaką
262 19|               Ależ oni będą szczęśliwi, gdy pomimo to zostaniesz!~-
263 19|            rację, Niku, byłam niemądra, gdy tamto mówiłam. Pojedziemy
264 19|                 przyglądając się Ninie, gdy drzwi się otworzyły i wszedł
265 20|           Półgłosem prowadzono rozmowy, gdy drzwi otworzyły się szeroko
266 20|                że może dojść do krachu. Gdy interpelowano w tej sprawie
267 20|                na siebie zwracać uwagę.~Gdy jeden z dziennikarzy chciał
268 21|              Tłum ryczał w entuzjazmie, gdy właśnie zajechała kareta
269 21|           fortuna.~Był już jasny ranek, gdy mający nad wszystkim pieczę
270 21|           zainteresowanie było ogromne.~Gdy w oddali ukazał się pociąg,
271 21|                wycałowała małą, podczas gdy Dyzma przyjmował życzenia,
272 21|               że będzie jadł śniadanie, gdy się pani obudzi, i poszedł
273 21|                 Antoni! Antoni! Antoni!~Gdy służący uchylił drzwi, Ponimirski
274 25|          autoportret generała w chwili, gdy brawurowym ciosem dzidy
275 25|               najmniej pięćset karatów.~Gdy łódki wśród cichego plusku
276 25|              głową i znikł w gabinecie. Gdy drzwi się za nim zamknęły,