Rozdzial

 1 4 |     Dyzma.~- Oczywiście, kolor nadziei, bardzo to pan subtelnie
 2 5 |     Dyzma.~- Oczywiście, kolor nadziei, bardzo to pan subtelnie
 3 6 |  skończy się na gadaninie, a z nadziei hrabiego Ponimirskiego będą
 4 7 |   życzliwość upoważnia mnie do nadziei, że Pan się nie pogniewa.~
 5 9 | ponieważ nie miał najmniejszej nadziei zdobycia takiego majątku,
 6 9 | nadzieję, że nie trzeba tracić nadziei.~Kulminacyjnym momentem
 7 9 |     opowiadanie o tęsknocie, o nadziei, o radości, opowiadanie
 8 14|        tęsknocie, o miłości, o nadziei, z jaką oczekiwała tej szczęśliwej
 9 17|  dlaczego - zrodził się płomyk nadziei - dlaczego w takim razie
10 17|     mną na noc...~Uczepiła się nadziei, że zdoła go jeszcze namówić,