Rozdzial

  1 1 |      zatrzymała się w środku ringu.~- No i co, panie dyrektorze? -
  2 1 |             się głos kobiety:~- Niech no pan drzwi zamyka, bo cug
  3 1 |       gwoździu i usiadł przy oknie.~- No i co - odezwała się kobieta -
  4 1 |          złapią, że bez książeczki... No!~Walentowa przewinęła dziecko
  5 1 |       wyszczerzyła duże białe zęby.~- No co, klasa dziewucha?~- Poszła
  6 1 |               Wacek! - zawołał. - Daj no papierosa. Zapomniałem swoich.
  7 1 |                 Słyszałem, słyszałem. No, no!~- Mało tego, uważasz -
  8 1 |             Słyszałem, słyszałem. No, no!~- Mało tego, uważasz -
  9 1 |                ale byłbym stokrotnie, no stokrotnie wdzięczny, a
 10 1 |            minister - rzekł Kunicki - no, nie przypuszczałem. Czy
 11 1 |             pana bardzo ważną sprawę. No, drogi panie Dyzma, nie
 12 1 |        wygodnie, przy dobrym winku... No? Na pół godzinki, na kwadransik.~
 13 1 |            Weredą, zapytał:~- Słuchaj no, Wacek, jak się nazywa ten
 14 1 |        szczęka. Wierzę we frenologię. No, serwus!~Zawarczał motor,
 15 2 |          pański cenny czas, i tego... no i koszty, ale przy takich
 16 2 |               gospodarstwu, tartakom, no, panie złoty?! Zrobione?~
 17 2 |               Olszewscy dudy w miech, no i młodego. Szanowny pan
 18 2 |                  zdziwił się Dyzma.~- No, dwa tysiące pięćset. No
 19 2 |              No, dwa tysiące pięćset. No i koszty rozjazdów. Zgoda?
 20 2 |              koszty rozjazdów. Zgoda? No, rękę! Dyzma półprzytomnie
 21 2 |             związane z tym kwestie.~- No, stary Kunicki, niechże
 22 2 |           będę miała z czego oddać.~- No to i nie trzeba oddawać.~-
 23 2 |             taki...~- To niby jaki?~- No, taki...~Nagle przytuliła
 24 2 |                  Nie ma o czym gadać. No, chodźmy do domu. A to masz
 25 2 |             pary z gęby. Rozumiesz?~- No, pewno.~- A ja teraz będę
 26 2 |              czas, żeby, rozumiesz... No, bezpieczniej.~- Rozumiem.
 27 2 |          dziewczyna wróciła, rzekł:~- No, powinszujcie mnie państwo.
 28 3 |      rozsypałby się w złote krążki.~- No jakże? - pytał Kunicki,
 29 3 |                 zaprzeczył Nikodem.~- No, widzisz, no, widzisz -
 30 3 |               Nikodem.~- No, widzisz, no, widzisz - zaseplenił zadowolony
 31 3 |              zwróciła się do Dyzmy.~- No, naturalnie, pani ma rację -
 32 3 |               broń Boże, wypytywać!~- No, to zrozumiałe - rzekł głośno -
 33 3 |             pan, że rzeczywiście...~- No, to przyjemnej drzemki,
 34 3 |        miesiące bez odpowiedzi, bo... No, ale o tym potem. Niechże
 35 3 |           zdziwił się Dyzma.~- O kim? No, przecie o tym chamie, o
 36 3 |            Powtórz pan zaraz: Ku-nik! No!...~- Kunik - wybełkotał
 37 3 |               słowo honoru!~- Daję.~- No, wierzę panu, chociaż zarówno
 38 4 |          dziwne.~- Dlaczego dziwne?~- No, bo dziś wszyscy panowie
 39 4 |               zdziwił się szczerze.~- No, bo już panu się zdawało,
 40 4 |             Co? - zapytała chłodno.~- No, to, że jestem takim typem?~-
 41 4 |               z pana zawzięta sztuka. No i jakże?~- Ano, nic.~- Ale
 42 4 |              mego personelu nie okpi. No, ale niechże pan już teraz
 43 4 |             Głowa mnie trochę boli.~- No, bo wyobraźcie sobie, moje
 44 4 |         wszystko zrobią za niego...~- No, proszę pana - odezwała
 45 4 |             powiedzieć.~- Tylko tyle? No, a na przykład mnie co by
 46 4 |            trudem panu to przychodzi! No, proszę pana, niechże pan
 47 4 |               dziś ma dość bilardu.~- No, teraz idę się przebrać.
 48 4 |            roboty - odparł Nikodem.~- No, to jadę sama. Pa, Ninuś. -
 49 4 |               mi wojna na pamiątkę.~- No i na pewno ordery? - zapytała.~
 50 4 |       zauważył pan tego, panie ten... No, jak się pan nazywa?~- Dyzma.~-
 51 4 |               jeszcze do kryminału.~- No, dobrze - zapytał ostrożnie
 52 4 |        najczarniejszych kolorach...~- No, dobrze, ale...~- Cicho!
 53 4 |          potrzeba?~- Nie, dziękuję!~- No, to dobranoc. Mam nadzieję,
 54 5 |          dziwne.~- Dlaczego dziwne?~- No, bo dziś wszyscy panowie
 55 5 |               zdziwił się szczerze.~- No, bo już panu się zdawało,
 56 5 |             Co? - zapytała chłodno.~- No, to, że jestem takim typem?~-
 57 5 |               z pana zawzięta sztuka. No i jakże?~- Ano, nic.~- Ale
 58 5 |              mego personelu nie okpi. No, ale niechże pan już teraz
 59 5 |             Głowa mnie trochę boli.~- No, bo wyobraźcie sobie, moje
 60 5 |         wszystko zrobią za niego...~- No, proszę pana - odezwała
 61 5 |             powiedzieć.~- Tylko tyle? No, a na przykład mnie co by
 62 5 |            trudem panu to przychodzi! No, proszę pana, niechże pan
 63 5 |               dziś ma dość bilardu.~- No, teraz idę się przebrać.
 64 5 |            roboty - odparł Nikodem.~- No, to jadę sama. Pa, Ninuś. -
 65 5 |               mi wojna na pamiątkę.~- No i na pewno ordery? - zapytała.~
 66 5 |       zauważył pan tego, panie ten... No, jak się pan nazywa?~- Dyzma.~-
 67 5 |               jeszcze do kryminału.~- No, dobrze - zapytał ostrożnie
 68 5 |        najczarniejszych kolorach...~- No, dobrze, ale...~- Cicho!
 69 5 |          potrzeba?~- Nie, dziękuję!~- No, to dobranoc. Mam nadzieję,
 70 6 |               się wręcz anegdotyczną. No i może pan sobie wyobrazić,
 71 6 |              zdziwił się pułkownik. - No przecież jest na zjeździe
 72 6 |              Niewielki, ale miałem.~- No to posiedzi pan w Warszawie
 73 6 |          pomyślał i uśmiechnął się.~- No, cóż tam? - zapytał szofera
 74 6 |              w maju byli w Krynicy.~- No?~- Otóż, wyobraźcie sobie,
 75 6 |             koligacje wyższych sfer - no, słowem, wspaniały. Kobiety
 76 6 |          rozstawał się z parasolem.~- No i co dalej?~- Wyobraźcie
 77 6 |            bynajmniej me podstępem.~- No, naturalnie, ale każdą rzecz
 78 6 |           było szargane w prasie...~- No, dobrze, pani Fino - odparł
 79 6 |         winien jest pani i mnie Żorż, no i krzyżyk na małżeństwie
 80 6 |         potrzebne do zarżnięcia!...~- No więc postaram się znaleźć
 81 6 |            Jak to? - zapytał Dyzma.~- No, czy pana zainteresował?~-
 82 6 |       przyjaciel - odparł niedbale.~- No, w takim razie postaram
 83 6 |             musi jechać na Mokotów.~- No, to odwiozę pana - rzekł
 84 7 |              Dlaczego przedostatni?~- No bo ostatnim będzie prośba
 85 7 |             Nie jest zła? Genialna!~- No, gadaj!~- Ten Dyzma to,
 86 7 |         ciebie ma sentyment.~- Czekaj no, więc jak on proponuje?~
 87 7 |       apodyktycznie dodał Ulanicki.~- No i nasz człowiek. Ach, gdyby
 88 7 |           lampę, zawołał z humorem:~- No, kochany panie Dyzmą, nie
 89 7 |          zaczął - i ja mam interes.~- No? Służę - z zaciekawieniem
 90 7 |          dlatego coraz zmniejsza ten, no ten... kontyngent drzewa
 91 7 |             niej bywa.~- To świetnie. No, więc jeszcze dziękuję i
 92 7 |         rozrywek, teatry i przyjęcia, no i... piękne kobiety, które -
 93 7 |                Jak się masz, Wacuś!~- No co? Jakże tam, załatwiłeś
 94 7 |            się pan nie przedstawił.~- No, no, bez poufałości. A teraz
 95 7 |            pan nie przedstawił.~- No, no, bez poufałości. A teraz
 96 7 |                pożegnał go słowami:~- No, w porządku. A nie zadzieraj
 97 8 |           Ninuś, musisz się uspokoić, no wypij, kochana.~- Nie, nie,
 98 8 |              awantura.~- Co wam jest? No? Chodźcie. Dajcie spokój...
 99 8 |          Nieźle? Opłaciło się panu?~- No, niby tak. - Jak to niby?~-
100 8 |   pięćdziesiąt tysięcy złotych. Co?~- No?~- Jest na to sposób, ściślej
101 8 |              siać nie trzeba... Dęte. No i sąd musiał mnie uniewinnić.
102 8 |                Ale pan jest zmęczony! No, wyśpi się pan i tak. I
103 8 |        dosięgnąć tej śniadej skóry.~- No co? Co? Podobam się panu?~
104 8 |       zbliżyła się do samego łóżka.~- No!~W jej śmiechu coś przestraszało
105 8 |       konweniuje niż romans z Niną... No!... śmiało!...~Uklękła na
106 8 |             przecież tak subtelnym.~- No!...~- Psiakrew! - wyrzucił
107 8 |          takie szpilki mi wsadzała.~- No, ale pan nic sobie z tego
108 8 |             że nie mogła dosięgnąć.~- No, proszę, niech pan odda.~-
109 8 |             Nienawidzę, nienawidzę!~- No więc?~- Ach, udajesz, że
110 8 |           miejsca w jego gadaninie.~- No, a cóż tam słychać przy
111 8 |   magazynowania zboża.~- Co pan mówi? No i co? Jakie wyniki? Sprawa
112 8 |             który powinni go ozłocić! No więc jakże, kochany panie
113 8 |            nie powiedziałem nikomu.~- No, masz szczęście. A skąd
114 8 |             przyglądał się bacznie.~- No, jakże tam ciotka Przełęska
115 8 |               spotkali na zakręcie.~- No cóż - uśmiechnęła się -
116 9 |               Dyzmy rękę i zapytał:~- No, zgoda?~Nikodem podał swoją.~
117 9 |               podobała się mu bardzo, no i była wielką damą, nie
118 9 |            używa się dla dobra ogółu, no i jeżeli się trafnie potrzeby
119 9 |               spraw, od ważniejszych. No, daj pan rękę!~Pani Przełęska
120 9 |               się w boki i zapytał:~- No, a ile pan chciałbyś?~-
121 9 |        chciałbyś?~- Czy ja wiem?...~- No, śmiało - zachęcał Nikodem.~-
122 9 |                  Co? Tysiąc dwieście? No, więc ja panu dam tysiąc
123 9 |         przynieść butelkę szampana.~- No - rzekł Dyzma podnosząc
124 9 |               podnosząc szklaneczkę - no, panie Krzepicki, tylko
125 9 |             wizyty?~- Jakie wizyty?~- No, wiesz, wypada. Premierowi,
126 9 |               że koniecznie trzeba?~- No, niby tak.~- Hm - zakłopotał
127 9 |         Gdybyś ty ze mną poszedł...~- No, mogę pójść...~Ułożyli się,
128 9 |              taki zaszczyt spotkał.~- No więc? Więc mówi się do mnie "
129 9 |         kredensie. Bydlę nieskrobane! No, zdejmujże palto, co patrzysz
130 9 |             mordę was trzeba trzymać! No, czego stoisz?~Lokaj ukłonił
131 9 |              ujrzał swoje nazwisko.~- No, zobaczymy - pomyślał z
132 9 |        wszystkie słowa niezrozumiałe.~No, co dalej...~Dalej było
133 9 |             Nie. Nie zmęczyłem się.~- No, to dzięki Bogu. Tedy niech
134 9 |        zamyślił się nad tym poważnie. No, prawda, podobała się mu,
135 10|       koleżeńsku... panie prezesie.~- No, o tym pan zapomnij. Czego
136 10|           sprytny, by to spostrzec.~- No więc, czego pan chcesz?~-
137 10| uśmiechniętego Boczka i powiedział:~- No, niech tam pana szlag trafi.
138 10|              ona jest ładna?~- Kto?~- No ta brunetka.~- Bardzo ładna.~
139 10|               jak jeszcze była panną. No?...~- Pojęcia nie mam.~Nikodem
140 10|               wyobrazić, jak ona...~- No co, nie wierzy pan?~- Wierzę,
141 10|     Ogińskiego?...~- Bardzo mało...~- No tak, przyznaję, że to trochę
142 10|              pomysl?~- Jaki pomysł?~- No, ten jenialna pomysl z te
143 10|             Nigdy nie widziałam ludzi no... no...~- Pomysłowych? -
144 10|             nie widziałam ludzi no... no...~- Pomysłowych? - zagadnął
145 10|              prezes jest czarujący!~- No i co za esprit d'a propos -
146 10|          nadzieje, prośba o przyjazd, no i wszystkie długie wywody
147 10|               księcia Roztockiego...~"No, i te leciały na mnie, ale
148 11|               przyjmą bez dyskusji.~- No dobrze. Ale co im powiedzieć?~-
149 11|             się, wyskakując z auta. - No, panie, pomagać, pomagać...~
150 11|                pan też ma brudny...~- No więc czym? - zapytał zdumiony.~-
151 11|           zapytała.~- Tak - odparł.~- No, to jazda!~Jednym susem
152 11|               paniom rozchodzi się.~- No, dobrze - powiedziała brunetka -
153 11|              żarcie, żadnej roboty... No i Nina... Ta lubiła całować
154 11|             Uśmiechnął się do siebie.~No, bracie, nie narzekaj, nie
155 12|            Nic, nic nadzwyczajnego.~- No, to czekam.~Kazał Ignacemu
156 12|              to wariat.~- Dlaczego?~- No, bo gdy mu powiedziałem,
157 12|        Powziął nagle postanowienie.~- No, dobrze, panie Boczek, widzę,
158 12|              wziął Dyzmę w objęcia.~- No widzisz pan, panie Nikodem,
159 12|              pan?~- Juści rozumiem.~- No to fertig. Jutro o jedenastej.~
160 12|     znikającego za drzwiami Boczka.~- No, cóż tam, panie Krzepicki?~-
161 12|            honoru... A kiedy to?~- ...No, dobrze, dobrze... A jakże
162 12|          całuje... Będzie, a jakże... No, to dobrze się składa. Zajadę
163 12|        pułkownik.~- Jeszcze by nie!~- No to chodź, jedziemy na obiad.~-
164 12|         sięgnął po dzwonko śledzia.~- No co, panie Malinowski, jak
165 12|         kieliszek.~- A tak, owszem... No i jak tam?~- Żyje się...~
166 12|             piwo, panie Malinowski.~- No, jak przyszedł stary kompan -
167 12|       prowincji.~- Żyjecie?~- Żyję.~- No, jak macie interes, to siądziem
168 12|            sunę, tak przez ciekawość. No to gadaj pan. Nikodem pochylił
169 12|              i znacznie je osłabia.~- No i skóra od tego boli.~Widocznie
170 12|            Wychodzili, śmiejąc się.~- No - mówił pułkownik Wareda -
171 13|       rowerach. Nocny patrol.~- Patrz no - zawołał jeden - tam ktoś
172 13|      Oporządzony jak wieprz.~- Zobacz no puls.~- Zimny już.~- To
173 13|              kochany panie Nikodemie, no, mój drogi, nie odmówi mi
174 13|            dziękuję, bardzo dziękuję. No to chodźmy na śniadanko.
175 13|           zechce paluszkiem kiwnąć... No, królu złoty, niechże pan
176 13|             uśmiech na jego twarzy.~- No, co pan kalkulujesz? - zapytał
177 13|     zniecierpliwiony Dyzma zawołał:~- No, gadajże pan, do cholery!~-
178 13|              A ja się przestraszyłem. No, chwała Bogu.~- Nerwowy
179 14|            ministra...~- Królu zloty! No i co?~- Ciężko było, ale
180 14|         klucze przecie mam ze sobą.~- No, to trzeba zaraz kogoś posłać.
181 14|                 Dyzma zamyślił się.~- No dobrze, a nie ma pan w Warszawie
182 14|            nikogo, ani żywej duszy!~- No, to na dostawy trzeba pogwizdać.~-
183 14|               zabrałem!...~- Czego?~- No, tej zielonej teczki, którą
184 14|              wreszcie machnął ręką.~- No, już dobrze, pal pana licho,
185 14|              zanotował sobie cyfry.~- No to już dobrze, zjem coś
186 14|               przekręcić.~- Zrobione, no do widzenia. Jazda! Samochód
187 14|              tobą!~- A ja niby nie?~- No siadajże! Powiedz, na długo
188 14|                 Ufam ci bez granic.~- No to w porządku - klepnął
189 14|               zerwał się i zawołał:~- No, nie ma na co czekać, jedziemy
190 14|             za pana.~- To murowane.~- No więc klasa. Jedziemy.~Naczelnik
191 14|          Kunickim?...~- Ułożyć się?~- No tak. Chyba jemu najmniej
192 14|         wszystko znaczy?~- Niby co?~- No z tą audiencją u ministra!
193 14|               Śledczym powiedzą panu. No, jazda! Ma pan broń?~- Nie.~-
194 14|          kieszenie. Broni nie było.~- No, jazda! Moje uszanowanie
195 15|               jak Windera nie stanie, no! To od razu będzie wiedział,
196 15|              Z pani to wesoła kobita! No, ale nie zawracajmy sobie
197 15|      papierosa.~- Wracam od Reicha.~- No?~- Kunik wreszcie zmiękł.
198 15|        kompromitujących dokumentów.~- No i co?~- Oczywiście Reich
199 15|       krótkich powitaniach zapytał:~- No, czytałeś?~- Niby co? -
200 15|          wiesz niby?~- Ale gadajże!~- No o wyjeździe Terkowskiego.
201 15|           nogach.~- Ze... że... co?~- No, że dziś wieczór wyjeżdża
202 15|             drugi! - krzyknął Dyzma - no, na pohybel sukinsynom!
203 16|              drodze, zdjęło czapki.~- No i co... co on teraz będzie
204 16|     Zamieszkam u cioci Przełęskiej!~- No widzisz.~- Ale nie chciałabym,
205 16|               się najbardziej podoba, no powiedz...~- Nineczka -
206 16|                 Tak? To znakomicie.~- No bo jak mamy jechać do Warszawy
207 16|               kto z was robi na lewo! No! To wsadzę do ciupy bez
208 16|            się:~- Panie prezesie...~- No, co tam jeszcze?~- Z tego,
209 16|       świadectwo to już dam takie, że no! A i stosunki też mam! Już
210 16|                trzeci, dziesiąty...~- No pewnie, że mam - dorzucił
211 17|          unieważnienie. Ale dlaczego? No i dlaczego zostawił Ninie
212 17|              Niny pytać nie wypadało, no a prezesa Dyzmy nikt by
213 17|             wiedziała, co ma mówić.~- No, czego chcesz? - zapytał
214 17|              Musisz mnie wysłuchać.~- No więc gadaj, do pioruna,
215 17|            pozazdrości. Psie życie.~- No, ale co to mnie obchodzi?~-
216 17|            Zaczekaj jeszcze chwilę.~- No.~- Pójdź ze mną na noc...~
217 17|          Jeszcze mi tu wyć zaczniesz, no mówię ci, że nie mogę. Dziś
218 17|            jędrne i zimne od mrozu.~- No, dość - odsunął ją od siebie.~-
219 17|             prawem go się czepia?!... No oczywiście, kocha się i
220 17|         paradę u mojej narzeczonej.~- No to zdziel draba po gębie
221 17|                 skrzywił się Dyzma.~- No, pewno. Ja ci, Nikuś, powiadam:
222 17|        Przybłęda. Obcy obywatel!...~- No tak - zastanowił się Wareda -
223 17|              że to będzie sposób...~- No?~- Tobie przecie nie chodzi
224 17|        odsadzić?~- Jak to odsadzić?~- No, odsadzić od pani Niny.~-
225 17|               pani Niny.~- Ano tak.~- No więc to jest sposób. Aresztuje
226 17|            się przeprosi i wypuści.~- No, co to pomoże?~- Jak to
227 17|                Nie kapujesz?~- Nie.~- No przecie to proste. Cóż ty
228 17|               skompromitowaniu Hella, no i że kolacja była wyśmienita.~
229 17|             Jedno wielkie bagnisko!~- No, nie trzeba przesadzać -
230 17|              daleki, jest jej Nikiem! No tak! Jej narzeczonym, wkrótce
231 17|                Wsypać chcę jednego.~- No? - zapytał flegmatycznie.~-
232 17|              zna?~- A czort ją wie!~- No, naturalnie. Kazałem ją
233 17|          pieniądze!~- A to cholera!~- No, to zrozumiałe, panie prezesie.
234 17|         zgodzi się. Zacięta bestia.~- No, to zależy od tego, jak
235 17|           policjant.~- Dawać ją tu.~- No, więc widzisz, całe twoje
236 17|          zatrzymał się przed Mańką.~- No? Cofniesz?~- Nie - odpowiedziała
237 17|               jeden z nich zawołał: - No, skoro mamy miłe towarzystwo,
238 17|             jęczała, łapiąc oddech.~- No, rozbieraj się panieneczko -
239 17|               roześmiał się Walasek - no prędzej!. Ponieważ nie usłuchała,
240 18|             tym ptaszkiem ostrożni.~- No, jeżeli tak, to rzecz jest
241 18|          wnioskowi ministra skarbu.~- No, naturalnie! Pan prezes
242 18|              jestem, że zgadzamy się. No, panie Krzepicki, niech
243 18|                zdziwił się Nikodem.~- No w prasie. Przecie oni popełniają
244 18|          stronie.~- I co mi z tego?~- No, oczywiście, zysk platoniczny,
245 18|          prezes, że mam pewną myśl! - No?~- Zdarza się wyśmienita
246 18|           pana duży.~- Jaki profit?~- No, to proste. Zgłosi pan dymisję
247 19|               podawano jego życiorys, no i fotografię z podpisem
248 19|        gdybyście inaczej postanowili. No, panie prezesie, apeluję
249 19|         propagandowym. - Źle robią.~- No, ale prezes tak zasłużony
250 21|               szanowny kolega! Odstaw no, kolego, tę parszywą kaszkę.~
251 21|            jak pan? Panie... panie... no jakże panu?~- Dyzma - powiedział
252 21|            kryminalisty Kunika? Co?~- No nie. W każdym razie... Przypuszczam,
253 21|            Czemuż nie mają wierzyć?~- No, przecie dość na pana spojrzeć!
254 21|               aż zdziwiło to Dyzmę.~- No - zapytał - co wolisz?~-
255 21|               a tobie. Spróbuj tylko. No więc? Zgadzasz się?~Ponimirski
256 21|              spojrzał na zegarek.~ ~- No, to bądź zdrów!~- Pan odchodzi?...
257 21|        Będziesz mnie uczył?~- Będę.~- No, klawo, a teraz nazwij mnie
258 21|                  Więc sztama?~- Co?~- No, zgoda między nami?~- Zgoda.~-
259 21|       wychodzi za mąż! Stary ośle!... No teraz szybko pakuj rzeczy!~-
260 23|             Ponimirski - jak to my?~- No, arystokracja.~- W takim
261 24|             Ponimirski - jak to my?~- No, arystokracja.~- W takim
262 25|              zaszczyt, taka władza!~- No, oczywiście, ale z drugiej
263 25|                zblamuję się i tyle.~- No i wielka rzecz, zwali się
264 25|      uśmiechnął się doktor Litwinek - no, oczywiście, wariat.~ ~