Rozdzial

1 1 |  Nic. Do widzenia.~Zszedł z wolna ze schodów, zapinając gabardynowy
2 6 | symfoniczne kawałki. Sala z wolna zapełniała się.~Wreszcie
3 7 |   nowy ruch, auto ruszyło w wolną przestrzeń ulicy. Mańka
4 8 |     nieufnym spojrzeniem. Z wolna ucałował rękę siostry. Z
5 9 |  nie narzuca, pozostawiając wolną rękę.~Nina bardzo się tym
6 14| nadzieje.~Głos Kunickiego z wolna przeszedł w dźwięk niepokoju,
7 14|      że ci klucz dawałem. Z wolna, bratku! Nina też będzie
8 16|    komu się co nie podoba - wolna droga. Na świeży luft! Nikogo
9 16| potrafię.~Rozchodzili się z wolna. Za ostatnim zamknęły się