Rozdzial

1 7 |          przecież już teraz zaczął wierzyć w co, że w świecie tym zasymiluje
2 12|    Zbożowego, to mnie więcej można wierzyć, jak takiemu bubkowi z gwizdkiem.~
3 14|        największe zaufanie.~- Musi wierzyć panu, panie prezesie, inaczej
4 14|             musisz mi we wszystkim wierzyć, na wszystko godzić się,
5 14|           za słuszne... Muszę panu wierzyć, że tak trzeba... Muszę
6 14|      trzeba... Muszę w ogóle komuś wierzyć... Do widzenia...~- Do widzenia,
7 16|          rodzonemu bratu nie można wierzyć. Więc umyśliłem sobie tak:
8 17| przygnębiona.~- Jak to nikomu dziś wierzyć nie można - sentencjonalnie
9 21|          absurd?~- Czemuż nie mają wierzyć?~- No, przecie dość na pana