Rozdzial

1 3 |      Ponimirski zerwał się na równe nogi, jak ugodzony strzałą.
2 8 |   chwilę. Nagle zerwał się na równe nogi, obciągnął ubranie
3 9 | Rozdział dziewiąty~Dni biegły równe, pogodne i jasne. Dyzma
4 11|      podszewce.~Zerwał się na równe nogi i przetarł powieki.~-
5 13|  tuszę, szybkością, stanął na równe nogi i rozpaczliwym głosem
6 16|      Urzędnicy zerwali się na równe nogi.~- Co to za moda! Czy
7 17|  którego stale powracał, było równe, spokojne życie w Koborowie.~
8 17|        Komisarz zerwał się na równe nogi i zaczął krzyczeć waląc
9 25|      i wszyscy zerwali się na równe nogi.~Dyzma, nie zamykając