Part

 1  1|           nad nimi smiłował. Toć i jeść to, iźe anjeli [święci dani
 2  1|       wiecznego królowania, gdzież jeść Bóg w troj[cy jedziny z
 3  2|            obiązał się tomu, czsoż jeść wrzemiennego, leniw jeść
 4  2|           jeść wrzemiennego, leniw jeść ku wstaniu czynić każdego
 5  2|           k dobremu] nie mieszkać! jeść stała, we złem nie leżała,
 6  2|          błędnem stadle leżały, ty jeść swoją, nauką otwodziła,
 7  2|   grzesznik w grzeszech zapieklony jeść jako kłodnik w ciemnicy
 8  4|         plebi tue Israel! Toć to i jeść prawda, iże idzie tobie
 9  4|            o jego silnem ubóstwie, jeść świadeczstwo dał, rzeka:
10  4|            krola] tako czsnego, iż jeść tako śmierne przyszcie i
11  4|            początka z Bogiem Oćcem jeść krolewał. Toć i jeść, iżc
12  4|         Oćcem jeść krolewał. Toć i jeść, iżc idzie tobie krol ubogi
13  5|           krolew pogańskich: gdzie jeść tet, jenże się narodził
14  5|       króle zmija, a to w tem, iż [jeść miłościwiej]szy, iż jeść
15  5|           jeść miłościwiej]szy, iż jeść mocniejszy, iż jeść szczodrzejszy.
16  5|             iż jeść mocniejszy, iż jeść szczodrzejszy. Uzna[li oni
17  5| ewanjelista święty, iż tet to krol jeść miłościwiejszy, a to w rzeczy
18  5|     miłości nie rozpaczyli. O kako jeść ty to krole mile powabił,
19  5|        krol i krolewic [niebieski] jeść mocniejszy, bo trojaka rzecz
20  6|        jęz]ka łacińskiego w polski jeść taki: widzicie, prawi, oczy
21  6|         Bogu Oćcu wszemogącemu, iż jeść sesłał syna swego na [pocieszenie