Part

  1 Ded  |        mienia, ale więcej dla czci a sławy pospolitej tego sławnego
  2 Ded  |          polskiego, dlatego myśląc a chcąc niejaką wdzięczność
  3 Ded  |          chcąc niejaką wdzięczność a pożytek uczynić Polakom,
  4 Ded  |      wielką trudność w sobie miała a ukazowała, a wszakoż ja,
  5 Ded  |           sobie miała a ukazowała, a wszakoż ja, zjęt chciwością
  6 Ded  |        wszakoż ja, zjęt chciwością a świebodnością ziemie tej
  7 Ded  |          tej polskiej, znamienitej a wszech naobfitszej, tymem
  8 Ded  |     częścią też dla wielkiej łaski a cnoty męża waszego naślachetniejszego,
  9 Ded  |        waszego naślachetniejszego, a króla jego miłości, pana
 10 Ded  |         pana radnego. Bo ona łaska a lutość pana jego miłości
 11 Ded  |          bo gdym jechał do Polski, a będąc blisko Krakowa, tamem
 12 Ded  |             wolał sobie zmieszkać, a mnie z błota wyrwać. O panie
 13 Ded  |        łaskawy, o panie miłosierny a lutościwy! Nie mam ci czym
 14 Ded  |         albo oddać, ale tym pismem a wybijaniem imię twoje a
 15 Ded  |            a wybijaniem imię twoje a twój nad ubogim cnotliwy
 16 Ded  |             gdyżem zgotował litery a wszytki ku pismu potrzeby,
 17 Ded  |       wziąłem przed się śmiesznego a krotofilnego Marchołta gadanie
 18 Ded  |            dostojniejsza więtszego a znamienitszego daru, ale
 19 Ded  |        przyjmi tego, teraz ku czci a sławie na potem twojej,
 20 Ded  |            Marchołta, z wesołością a z wdzięcznością, wrychle
 21 Ded  |            rzeczy, ważnych ku czci a chwale twojej, poślubione
 22 Ded  |      twojej, poślubione masz mieć. A gdy to według twej wysokiej
 23 Ded  |            to według twej wysokiej a ważnej ślachetności przyimiesz,
 24 Ded  |            pani miłościwa, łaskawa a z rodu wysokiego pana krakowskiego
 25 Ded  |        miej dobrze, pani miłościwa a lutościwa! Dan list z domu
 26 FrI  |      grubego, ale barzo wymownego. A żona jego była z nim, która
 27 FrI  |           społem na się patrzając. A wzrost Marchołtów był krótki,
 28 FrI  |        Marchołtów był krótki, mały a miąszy, głowę miał wielką,
 29 FrI  |           czoło szyrokie, czyrwone a zmarszczone, uszy kosmate
 30 FrI  |          zmarszczone, uszy kosmate a zwieszone do pół lica, oczy
 31 FrI  |           do pół lica, oczy miąsze a płynące, wargę spodnią mało
 32 FrI  |           wałacha, brodę smrodliwą a kosmatą jakoby u kozła,
 33 FrI  |        jakoby klocki palce krótkie a wiąsze, nogi okrągłe, nos
 34 FrI  |           nogi okrągłe, nos miąszy a garbaty, wargi wielkie a
 35 FrI  |           a garbaty, wargi wielkie a wiąsze, oblicze jakoby u
 36 FrI  |        obów nóg jego była chłopska a barzo gruba, skóra jego
 37 FrI  |          gruba, skóra jego kosmata a błotna, suknia jego krótka
 38 FrI  |         Żona też jego była malutka a barzo miąsza, z wielkimi
 39 FrI  |     szczeciny, brwi wielkie, ostre a smrodliwe jakoby na grzbiecie
 40 FrI  |      jakoby u osła, oczy pochmurne a płynące, wzrok wężowy, ciało
 41 FrI  |         wzrok wężowy, ciało czarne a zmarszczone, cycki sinie
 42 FrI  |            wielkie; goleni krótkie a miąsze, a kosmate jakoby
 43 FrI  |           goleni krótkie a miąsze, a kosmate jakoby i u niedźwiedzia;
 44 FrI  |            suknia jej była kosmata a rozerwana.~Król Salomon
 45 FrI  |           nie rzekł:~Którzyście wy a skądeście, a który jest
 46 FrI  |         Którzyście wy a skądeście, a który jest rodzaj wasz? ~
 47 FrI  |          Aminadab porodził Naazon, a Naazon porodził Salmon,
 48 FrI  |      Salmon, Salmon porodził Boos, a Boos porodził Obet, Obet
 49 FrI  |           porodził króla Salomona, a ja jestem król Salomon.~
 50 FrI  |           Rudek porodził Rzygulca, a Rzygulec porodził Kudmieja,
 51 FrI  |          Potyrała porodził Kuchtę, a Kuchta porodził Trzęsiogona,
 52 FrI  |         Opiołka porodził Warchoła, a Warchoł porodził Marchołta,
 53 FrI  |        Warchoł porodził Marchołta, a ja jestem Marchołt. A żona
 54 FrI  |   Marchołta, a ja jestem Marchołt. A żona moja jest ze dwunaście
 55 FrI  |         Kudlicha porodziła Pomyję, a Pomyja porodziła Wardęgę,
 56 FrI  |    Nasiemkła porodziła Powaliszkę, a toć jest Powaliszka, żona
 57 FrI  |         Słyszałem, iżeś wielomowny a chytry, aczkolwieś chłop
 58 FrI  |           chytry, aczkolwieś chłop a gruby, przeto gadajwa się;
 59 FrI  |         się; ja ciebie będę pytał, a ty mi odpowiedaj.~Marchołt
 60 FrI  |          wielkimi bogactwy ubogacę a będziesz znamienity w moim
 61 FrI  |          lekarz, gdyż nie ma mocy, a w tym jest łgarz.~Salomon:
 62 FrI  |           Salomon: Dobra niewiasta a cudna jest okrasa mężowi
 63 FrI  |       lepiej trwa niźli namoczony. A kto dobre dobrym roztwarza,
 64 FrI  |           być miłowana. ~Marchołt: A mleko ubogiemu ma być pożądano. ~
 65 FrI  |          mocną najduje? ~Marchołt: A kota kto u mleka wiernego
 66 FrI  |           Salomon: Niewiasta cudna a poczliwa ma być szanowana
 67 FrI  |          Kędy kaka, tam bywa gnój,~a gdzie siuśka, tam bywa zrój. ~
 68 FrI  |          nie wypadł z drzewa tego ~a nie wybił oka twego.~Salomon:
 69 FrI  |            wie sędzia sprawiedliwy a prawdziwy, to mówi.~Marchołt:
 70 FrI  |           ma być dawana mistrzowi, a miotły się ma być bano.~
 71 FrI  |      Salomon: Człowiekowi bogatemu a mocnemu, a wodzie nawalnej
 72 FrI  |    Człowiekowi bogatemu a mocnemu, a wodzie nawalnej nie przeciw
 73 FrI  |            uznać.~Salomon: Powstań a wiej, wietrze północny i
 74 FrI  |     północny i wietrze południowy, a wiej po ogrodzie moim, a
 75 FrI  |           a wiej po ogrodzie moim, a będą płynąć wonności jego.~
 76 FrI  |       wysoki dom się tedy chwieje.~A jesli dom wątły bywa, ~na
 77 FrI  |       cirpienie. ~Salomon: Śmierci a ubóstwa nigdy nie taj. ~
 78 FrI  |         orać, potem będzie żebrał, a nie będzie ten, kto by mu
 79 FrI  |           Salomon: Ludzie zwadliwi a swarliwi mają być od towarzystwa
 80 FrI  |             ty swą miłość tracisz, a on z ciebie błaznuje. ~Salomon:
 81 FrI  |             co w ubóstwie trwają, ~a wszakże z żonami mieszkają.~
 82 FrI  |            Marchołt: Śpiewa drozd, a sojka świegoce, ~niejednako
 83 FrI  |          chodź ze złym człowiekiem a zwadliwym, byś nie podjął
 84 FrI  |           czego złego nie uczynił; a jeslić kto źle uczyni, ty
 85 FrI  |           przyjaciele na kolacyją, a nie ma ich czym uczcić,
 86 FrI  |            jest zbytnia myśl moja, a Bóg ojca mego ustawił mię
 87 FrI  |            mi było czci doczesnej, a ono Bóg cały świat podał
 88 FrI  |          więziono.~[Salomon:] Karz a chlustaj syna twojego; póki
 89 FrI  |          twojego; póki młody jest, a córce nie dopuszczaj też
 90 FrI  |            wszystko czyń z poradą, a potem tego nie będziesz
 91 FrI  |          do jutra wół zająca goni, a wżdy go nie może doścignąć,
 92 FrI  |        gadać, tedyś już zwyciężon, a coś ty obiecał, toż daj!~ ~
 93 FrI  |           koniu siedzisz zewnątrz, a wewnątrz zaglądasz pochylon,
 94 FrI  |              Wtedy Salomon rzekł: -A kto są ci, co wchodzą i
 95 FrI  |      biegnie, wtyka w nią tarninę, a ludzie przechodzący dwie
 96 FrI  |            ścieżki robią z jednej, a - tak czyni z jednej dwie
 97 FrI  |           przyrządzenia lekarstwa, a gdy członki jego niepotrzebne
 98 FrI  |         jakie bogactwa dał mi Bóg? A nadto i samą mądrość.~Marchołt: -
 99 FrI  |        przysłała mi garniec mleka, a sam garniec niech ma przykrywkę
100 FrI  |     przykrywkę od tej samej krowy, a ty mi go przynieś!~Marchołt
101 FrII |           jako mocny i bogaty pan. A matka Marchołtowa, imieniem
102 FrII |        upiekła i na mleko włożyła, a tak Marchołta z onym do
103 FrII |          krowie, od słońca uschłe, a postawiwszy garniec z mlekiem
104 FrII |            na ziemię, zjadł placek a onym krowińcem garniec przykrył.
105 FrII |        krowińcem garniec przykrył. A gdy przyszedł przed króla
106 FrII |           nie] potrzebował chleba, a mnie głód [zmusił, przeto]
107 FrII |            przeto] zjadłem placek, a miasto placka przykryłem]
108 FrII |         Salomon i Marchołt siedli, a po małej chwili, Marchołt
109 FrII |        Potem, gdy Salomon milczał, a czuł, Marchołt począł spać
110 FrII |         czuł, Marchołt począł spać a chrapać. ~Któremu Salomon:
111 FrII |          siostry, imieniem Fudazy, a ukazując się barzo smutnym
112 FrII |      Salomon barzo mię prześladuje a już nie mogę jego krzywd
113 FrII |           już nie mogę jego krzywd a prześladowania cierpieć,
114 FrII |       przyszedł na dwór królewski, a gdy słońce wzeszło, naszło
115 FrII |       naszło się ludzi pełen dwór, a Salomon, wstawszy z łożnice,
116 FrII |          przyniesiono przed króla, a Marchołt zliczył, iż tyle
117 FrII |         nie była, i zawołał króla. A gdy król chciał wnić do
118 FrII |          moje pomazało się mlekiem a dla twego uczynku małom
119 FrII |            małom szyje nie złamał, a wszakożeś nie krzyw; boś
120 FrII |           Przeto się potem strzeż, a teraz siądź a uczyń mi sprawiedliwość
121 FrII |        potem strzeż, a teraz siądź a uczyń mi sprawiedliwość
122 FrII |           przed tobą będę skarżyl. A gdy król siadł, Marchołt
123 FrII |    zesromociła mój wszytek rodzaj, a wszakoż chce mieć dziedzictwo
124 FrII |      wszakoż chce mieć dziedzictwo a ojczyznę. - Tedy Salomon
125 FrII |           siostra twoja przed nas, a będziem słuchać, co też
126 FrII |           Marchołtowa była wezwana~A gdy była wezwana Fudaza,
127 FrII |        jest siostra Marchołtowa! - A wzrost i wyobrażenie Fudazy
128 FrII |   wyobrażenie Fudazy było krótkie, a była miąsza a brzemienna,
129 FrII |        było krótkie, a była miąsza a brzemienna, brzuch [miała
130 FrII |            miała rozdęty i kudłate a krzywe golenie, i kulała
131 FrII |           kulała na obiedwie nogi, a oblicze i oczy miała żadne,
132 FrII |        oblicze i oczy miała żadne, a wzrost podobny k Marchołtowemu.~
133 FrII |         bezcześci cały rodzaj mój. A nadto chce mieć część dziedzictwa
134 FrII |        pokojem, powiem rzecz taką, a którą król każe cię powiesić.~
135 FrII |         chcesz zabić pana i króla. A jesli mi nie wierzą, niech
136 FrII |    poszukają noża pod szatą twoją.~A gdy dworzanie szukali noża
137 FrII |      Marchołt: -Poczekaj maluczka, a nim pójdziesz spać, dowiodę
138 FrII |          otoczeniu swych domowych. A Marchołt siedząc z innymi
139 FrII |           łapach przed wszystkimi, a w dwu innych dzierżąc świecznik.
140 FrII |      Marchołt puścił trzecią mysz, a skoro kot ją obaczył, nie
141 FrII |            był zasłany kobiercami, a ściany były pokryte kołtrynami.~ ~
142 FrII |           Marchołta napadł kaszel, a w czasie rozmowy nagromadziło
143 FrII |         żyźnie rodziło.~Salomon: - A cóż to ma do człeka łysego? ~
144 FrII |       spierały się o żywe chłopię. A gdy jedna rzekła: - Mój
145 FrII |         swoim: - Przynieście miecz a rozetnijcie dziecię na połowę,
146 FrII |     rozetnijcie dziecię na połowę, a niechaj każda z tych niewiast
147 FrII |        dajcie tej niewieście żywe, a nie rozcinajcie go!~Odpowiedziała
148 FrII |            boć to jest matka jego; a tę drugą z dwora psy wyszczujcie!~
149 FrII |   chytrości mieni się jej oblicze, a myśl inędy lata. Niewymowne
150 FrII |           mów: dobroci, ale złości a zdrady. Salomon: - Zaiste
151 FrII |            przydać, iż jest krewka a przemienna.~Salomon: - Jeźli
152 FrII |            człowieczeństwa krewka; a jeźli przemienna, tedy jest
153 FrII |          teraz idź ode mnie precz, a patrzaj, byś przed moją
154 FrII |        stało na dworze królewskim?~A ona odpowiedziała: - To
155 FrII |    towarzyszka jutro była wezwana. A dadząć połowicę syna twego,
156 FrII |        dadząć połowicę syna twego, a onej drugiej też połowicę.~
157 FrII |             Jeszczeć druga cięższa a gorsza rzecz jest. Bowiem
158 FrII |      bowiem jedna będzie miłowana, a druga będzie wzgardzona;
159 FrII |         dobrze będzie przyodziana, a druga będzie naga. Ona,
160 FrII |          mężowy będą jej polecony. A gdyż tak jedna będzie miłowana,
161 FrII |       będzie królowała miedzy imi. A jeźli tej złej rzeczy nie
162 FrII |           Dlatego, iżeś niewiasta, a znasz niewieście położenie,
163 FrII |        tego miasta, którym możesz; a radź im, iżby na to nie
164 FrII |     broniły u króla i u jego rady.~A gdy Marchołt cicho a roztropnie
165 FrII |         rady.~A gdy Marchołt cicho a roztropnie wszedł na dwór
166 FrII |           wielka gromada niewiast, a w krótkiej godzinie prawie
167 FrII |     wszytkiego miasta zebrały się. A gdy się zebrały, nie miła
168 FrII |          nie miła im była ta rada, a tak wszytki gromadą szły
169 FrII |     obtoczyły pałac króla Salomona a gwałtem połamały drzwi jego
170 FrII |        Czynisz wszytkę wolą twoję, a żadny się nie przeciwi wolej
171 FrII |           na królestwo izraelskie, a więc nie mogę czynić wolej
172 FrII |          które by było tako bogate a tako mocne, który by mógł
173 FrII |           swej żmie wolą napełnić. A cóż dalej uczyni, gdy będzie
174 FrII |          Zaisteś ty przeklęty król a naśmiewca, a niesprawiedliwe
175 FrII |        przeklęty król a naśmiewca, a niesprawiedliwe twoje skazanie.
176 FrII |          gorszej nad głowę wężową, a nie masz gniewu nad gniew
177 FrII |            pada na nie. Jako ostra a kamienna droga przykra fest
178 FrII |   Niewiasta jest początek grzechu, a przez nię wszytcy mrzemy.
179 FrII |   niewieścia będzie uznana po oczu a po powiekach ich. Oczy niewieście
180 FrII |      niewieście są niesromieźliwe, a nie dziw, iż nierady na
181 FrII |            nierady na męża patrzą.~A gdy to tak król mówił, Natan
182 FrII |            łajały przez mojej winy a nagle?~Natan odpowiedział: -
183 FrII |      odpowiedział: - Ślepy, głuchy a niemy ma być na czas, który
184 FrII |           chwalił barzo niewiasty, a teraz je barzo ganisz. Tegociem
185 FrII |           Król rzekł: - Idź precz, a patrzaj, bych ci więcej
186 FrII |      Marchołta wyrzucono z pałacu.~A oni, którzy około króla
187 FrII |           poczciwością ma miłować. A com mówił o niewiastach,
188 FrII |        jest Boga niewiastę rozumna a milcząca. Łaska nad wszytki
189 FrII |         jakoby świeca w lichtarzu. A cudność jej nad stałość
190 FrII |            was niechaj błogosławi, a rozmnoży rodzaj wasz na
191 FrII |       rodzaj wasz na wiek wieków!~-A gdy wszytki. odpowiedziały:
192 FrII |         chwałę królowi szły precz.~A Marchołt pamiętając krzywdę,
193 FrII |       wziął w jednę rękę rzeszoto, a w drugą rękę nogę niedźwiedzią;
194 FrII |            rękę nogę niedźwiedzią; a buty swoje na nogach opak
195 FrII |       nogach jakoby jakie zwierzę. A gdy przyszedł przed miasta,
196 FrII |           naleźli ślad Marchołtów, a mnimając by był ślad jakiego
197 FrII |         zaś przyjechał przed piec, a już śladów zabrakło, .zsiadł
198 FrII |            król i spojrzał w piec. A Marchołt leżał na twarzy
199 FrII |     zaprowadźcie go na szybienicę!~A gdy był jęt Marchołt, rzekł
200 FrII |      Chcesz na tym drzewie wisieć? A on odpowiedział: - Nie chcę.~-
201 FrII |        odpowiedział: - Nie chcę.~- A na tym chcesz? - Nie chcę.~
202 FrII |            tym chcesz? - Nie chcę.~A tak nachodziwszy się po
203 FrII |      chciał się biedzić z wiatrem. A tak słudzy nachodziwszy
204 FrII | nachodziwszy się z nim puścili go. A tak Marchołt uszedł rąk
205 FrII |            domu mieszkał w pokoju.~A potem na ostatku insza figura
206 Upom |         obliczność.~Kupuj chciwie, a przeczytaj, ~Ty jego kunszty
207 Przem|          rozumu z pisma pochodzi, ~a pismo proste ludzi k rozumu