Part

 1 Ded  |            a mnie z błota wyrwać. O panie łaskawy, o panie miłosierny
 2 Ded  |          wyrwać. O panie łaskawy, o panie miłosierny a lutościwy!
 3 FrI  |          który złe sąsiady miewa, o swej chwale przed wszytkimi
 4 FrII | przeminęła noc, Salomon, zmęczony o czucia, położył się na swym
 5 FrII |           uczyń mi sprawiedliwość o to, o co przed tobą będę
 6 FrII |           mi sprawiedliwość o to, o co przed tobą będę skarżyl.
 7 FrII |           k Marchołtowi: Powiedz, o co skarżysz swą siostrę!~
 8 FrII |        obaczył, nie dbając więcej o świecę, puścił się za nią
 9 FrII |                Rozsądek Salomonów o dwu niewiastach swowolnych~
10 FrII |        przynosząc z sobą dziecię, o które przed królem spór
11 FrII |      przed Salomonem spierały się o żywe chłopię. A gdy jedna
12 FrII |         przeto wszytko złe mówisz o niewiastach: Bowiem z niewiasty
13 FrII |           rządzi dom; pracuje się o zdrowie mężowe i czeladź.
14 FrII |        ablicznością nie mówił złe o niewiastach.~Tedy Marchołt
15 FrII |        niewiasta odpowiedziała: - O jakoż to zły król, i jako
16 FrII |           cochmy słyszeli, iż źle o nas mówisz, naśmiewasz się
17 FrII |  naśmiewasz się z nas przed nami. O jakoż ten Salomon jest zły
18 FrII |           ma miłować. A com mówił o niewiastach, nie mówiłem,
19 FrII |   niewiastach, nie mówiłem, jedno o złych, bo o dobrej niewieście
20 FrII |        mówiłem, jedno o złych, bo o dobrej niewieście kto ma
21 Przem|      biegłości go trzeba. ~[przet]o się już we czcieniu radzi
22 Przem|                                 i o mym nie zapominajcie.~ ~