Part

  1 FrI |             który jest rodzaj wasz? ~Marchołt odpowiedział: Powiedz ty
  2 FrI |              ja jestem król Salomon.~Marchołt też odpowiedział: Ja jestem
  3 FrI |      porodził Marchołta, a ja jestem Marchołt. A żona moja jest ze dwunaście
  4 FrI |           pytał, a ty mi odpowiedaj.~Marchołt odpowiedział: Ten ci pirwej
  5 FrI |        znamienity w moim królestwie.~Marchołt: Obiecuje. zdrowie lekarz,
  6 FrI |         jednym domu udawiły dziecię.~Marchołt: Gdzie są sprawy, tam bywa
  7 FrI |          równego po wszytkiej ziemi.~Marchołt: Ten, który złe sąsiady
  8 FrI |              choć go nikt nie goni. ~Marchołt: Kiedy koziełek bieży zawodem,
  9 FrI |            jest okrasa mężowi swemu.~Marchołt: Garniec mleka napełniony
 10 FrI |       szalona zbudowany kazi rękami.~Marchołt: Garniec dobrze wypalony
 11 FrI |           Boga boi, będzie chwalona.~Marchołt: Kotka, która dobrą skórę
 12 FrI |        sromieźliwa ma być miłowana. ~Marchołt: A mleko ubogiemu ma być
 13 FrI |            niewiastę mocną najduje? ~Marchołt: A kota kto u mleka wiernego
 14 FrI |         Salomon odpowiedział: Żadny.~Marchołt: Takież ci niewiastę rzadko.~
 15 FrI |       czepiec na głowie niewieściej.~Marchołt odpowiedział: Pisano jest:
 16 FrI |            złość, będzie żął nędzę. ~Marchołt: Który człowiek plewami
 17 FrI |              uściech ludzi świętych.~Marchołt: Osieł, kędy syt może być; ~
 18 FrI |         Niechaj cię kto iny chwali. ~Marchołt: Kiedy się ja będę ganił,
 19 FrI |          Nigdy nie jedz wiele miodu.~Marchołt: Kto pczoły rad podrzazuje , ~
 20 FrI |              wnidzie duch mądrości. ~Marchołt: Kiedy ty klin bijesz w
 21 FrI |            tobie przeciwić niewoli. ~Marchołt: Wół, który się przeciwi,
 22 FrI |             ucząc go dobrze działać.~Marchołt: Ten, który swą krowę doi, ~
 23 FrI |           się ku swemu przyrodzeniu:~Marchołt: Obrus na nici rozebrany, ~
 24 FrI |   sprawiedliwy a prawdziwy, to mówi.~Marchołt: Biskup, który jest milczący,
 25 FrI |              miotły się ma być bano.~Marchołt: Kto maże gębę sędziemu, ~
 26 FrI |           nawalnej nie przeciw się. ~Marchołt: Sęp dlatego łupi ptaka, ~
 27 FrI |              niewiadomie zgrzeszyli.~Marchołt: Kiedy ty dupę ucierasz, ~
 28 FrI |           mową nie zdradzaj nikogo. ~Marchołt: Ten się z chytrością najada,~
 29 FrI |          nigdy nie miej towarzystwa.~Marchołt: Sprawnie tego jedzą świnie, ~
 30 FrI |            tych, co sromu nie mają. ~Marchołt: Wiele ich z ludźmi mieszkają, ~
 31 FrI |            oddawają złość za dobroć.~Marchołt: Kto cudzemu psu chleba
 32 FrI |              trwa w przyjacielstwie.~Marchołt: Niedługo się gówno kurzy, ~
 33 FrI |           przyjacielem rozstać chce.~Marchołt: Niewiasta, która nie chce
 34 FrI |       królewska ma być nieodmienna. ~Marchołt: Który wilka w pługu wodzi,~
 35 FrI |              smrodliwa jest do rady.~Marchołt: Ten, który rzodkwie pożywa, ~
 36 FrI |         kiedy nikt nie chce słuchać.~Marchołt: Nie najduje ten strzały
 37 FrI |             Pan Bóg go nie wysłucha.~Marchołt: Próżno już przed sędzią
 38 FrI |           będą płynąć wonności jego.~Marchołt: Kiedy wiatr z północy wieje, ~
 39 FrI |              ubóstwa nigdy nie taj. ~Marchołt: Komu się wrzód w goleni
 40 FrI |          pilno, co przed cię położą.~Marchołt: Wszelka posługa brzuchowa~
 41 FrI |            pirwej w misę nie sięgał.~Marchołt: Który na wyższym siedle
 42 FrI |         bierze wszytko imienie jego.~Marchołt: Z tym kot rad mieszka we
 43 FrI |              to rado przychodzi nań.~Marchołt: Ten się sam zdradza i zniszczeje, ~
 44 FrI |        będzie ten, kto by mu co dał.~Marchołt: Temu, który ma nagą rzyć, ~
 45 FrI |          czyni mistrza przyjemnego. ~Marchołt: Do czego się ręce zwyczają,~
 46 FrI |     towarzystwa ludzkiego odłączeni.~Marchołt: Pani gniewliwa, dym i panewka
 47 FrI |            ma być miłowan dla Boga. ~Marchołt: Jesli tego miłujesz, kto
 48 FrI |              mówże mu: jutro przydź.~Marchołt: Kto nie ma dobrej wolej
 49 FrI |              chowa czasu w mówieniu.~Marchołt: Ktokolwiek ma sytą rzyć, ~
 50 FrI |      aczkolwie w ubóstwie mieszkają.~Marchołt: To zawsze jedz, cokolwie
 51 FrI |          wszakże z żonami mieszkają.~Marchołt: Nędzny człowiek chleba
 52 FrI |             go nie miano za mądrego.~Marchołt: Co opoka usłyszała, ~to
 53 FrI |             gniewie mówi, źle czyni.~Marchołt: Nie łaj przyjacielowi twemu,
 54 FrI |             usta nieprzyjacielskie. ~Marchołt: Ten, który cię nie miłuje,~
 55 FrI |       Salomon: Śpi, pókić się chce. ~Marchołt: Po tym ci leniwego znać, ~
 56 FrI |             podziękujmyż Panu Bogu. ~Marchołt: Śpiewa drozd, a sojka świegoce, ~
 57 FrI |         pijmy, bo wszytcy zemrzemy. ~Marchołt: Tako rychło łaczny umiera~
 58 FrI |       chrzypie, tedy nie może mówić.~Marchołt: Kiedy pies poczyna kakać, ~
 59 FrI |         żywot napełnił, pódźmy spać.~Marchołt: Choć to działasz albo to,
 60 FrI |        przyjaciel, nigdy nie gardź.~[Marchołt:] Na co stać trzebieńca,
 61 FrI |         złego albo szkody dla jego.~[Marchołt:] Nigdy pczoła umarła nie
 62 FrI |             niż udzieli ci pomocy.]~[Marchołt]: Cokolwiek wilk czyni,
 63 FrI |            taki ukazuje się głupim.~[Marchołt:] Gdy cię kto szczypie,
 64 FrI |              miłuje sobie równego. ~[Marchołt: Gdzie się trafi koń parszywy,
 65 FrI |              który jest miłosierny.~[Marchołt:] Próżno tego człowieka
 66 FrI |              rad się styka ze lwem.~[Marchołt: Od złego do złego, od kucharza
 67 FrI |              ty mu zasię nie czyń. ~[Marchołt:] Milczącego człowieka i
 68 FrI |          mogą być godni na wszytko. [Marchołt:] Kto nie ma konia, ten
 69 FrI |     stuletnie będzie przeklinane.] ~[Marchołt:] Próżno jest psa starego
 70 FrI |           będzie miał w obfitości.]~[Marchołt:] Kto prosi przyjaciele
 71 FrI |          dwiema drogoma chodzącemu.~[Marchołt: Kto dwiema drogoma chce
 72 FrI |        serdecznej usta rady mówią. ~[Marchołt: Z pełności brzucha tryumfuje
 73 FrI |           ciągną w jednym jarzmie.]~[Marchołt: Dwie żyły równo biegną
 74 FrI |         przez męża swego miłowana.]~[Marchołt: Na piersiach jest biała
 75 FrI |           mię księciem ludu swego.]~[Marchołt:] Obrus bywa z kądziele
 76 FrI |            człowieka ku grzeszeniu.~[Marchołt: Wilk jęty i w łańcuch posadzon
 77 FrI |             podał władaniu mojemu.]~[Marchołt:] Nie może tyle nikt szczenięciu
 78 FrI |     przychodzi, nie dostaje jadła.]~[Marchołt: Zbytecznik nigdy nie może
 79 FrI |          jest mężem, ona niewiasta.~[Marchołt: Miękkiemu owczarkowi wilk
 80 FrI |           głupiemu słowa układne.] ~[Marchołt:] Nie słyszano to nigdy,
 81 FrI |        dopuszczaj też swojej woli. ~[Marchołt:] Kto całuje jagnię, kocha
 82 FrI |        zmierzają ku jednej drodze.]~[Marchołt: Do jednej rzyci zmierzają
 83 FrI |              dobra bywa niewiasta. ~[Marchołt: Po dobrej kolacyji dobre
 84 FrI |            cudna podle męża swego.]~[Marchołt:] Potrzebna rzecz jest konew
 85 FrI |              miecz podle boku mego.~[Marchołt:] Takież też gromada drew
 86 FrI |            wszystkim pokorniejszy.]~[Marchołt: Dobrze jedzie, kto z równymi
 87 FrI |           jest smętek matce swojej.~[Marchołt:] Niejednako śpiewa smętny
 88 FrI |          sieje, skąpie będzie żął. ~[Marchołt:] Im więcej mróz zimnem
 89 FrI |          tego nie będziesz żałował.~[Marchołt: Dosyć jest na słabego,
 90 FrI |             rzeczy mają swój czas. ~[Marchołt:] Od dzisia dnia do jutra
 91 FrI |              umęczył, odpoczniemy. ~[Marchołt:] Jać jeszcze przez długi
 92 FrI |           już teraz dalej nie mogę.~[Marchołt:] Jesli, królu, nie możesz
 93 FrI |            wyniesionym czcią jakową.~Marchołt im rzekł: - Cóż się przylepia
 94 FrI |         odpuszczon w pokoju! - Wtedy Marchołt odchodząc rzecze ku królowi: -
 95 FrI |          zapytał, kto jest wewnątrz.~Marchołt odpowiedział królowi: -
 96 FrI |            Cóż to jest, co mówisz? - Marchołt odpowiedział: - Owo całym
 97 FrI |              co wchodzą i schodzą? - Marchołt odpowiedział i rzekł: -
 98 FrI |           twój brat i twoja siostry?~Marchołt: - Ojciec mój robi w polu
 99 FrI |               Co to wszystko znaczy?~Marchołt: - Ojciec mój jest na swym
100 FrI |          przyszła ta chytrość twoja?~Marchołt odpowiedział: - Czasu Dawida,
101 FrI |              napełnił mię mądrością.~Marchołt: - Ten ci wydaje się mądry,
102 FrI |              A nadto i samą mądrość.~Marchołt: - Słyszałem. Wiem bowiem,
103 FrI |          krowy, a ty mi go przynieś!~Marchołt rzecze: [U]czynię, coś rozkazał,
104 FrII|                         Fragment II]~Marchołt królowi Salomonowi garniec
105 FrII|             z onym do króla posłała. Marchołt trochę poszedszy i uźrzał
106 FrII|           tak ten garniec przykryto?~Marchołt: Zażeś nie przykazał, iżby
107 FrII|         takiem ci ja był przykazał. ~Marchołt rzekł: Takiem ci ja rozumiał.~
108 FrII|              z mlekiem był upieczon.~Marchołt: Tak ci też było uczyniono,
109 FrII|          zamiar].~Salomon: Jakoż to?~Marchołt: Wiedziałem [iżeś nie] potrzebował
110 FrII|                       Król Salomon i Marchołt nie spał w nocy~Tedy Salomon
111 FrII|           spał w nocy~Tedy Salomon i Marchołt siedli, a po małej chwili,
112 FrII|           siedli, a po małej chwili, Marchołt począł spać i chrapać. Któremu
113 FrII|            rzekł: Marchołcie, śpisz?~Marchołt odpowiedział: Nie śpię,
114 FrII|         myślę. ~Salomon: Co myślisz?~Marchołt: Myślę, iż tyle stawów zając
115 FrII|          Potem, gdy Salomon milczał, Marchołt począł spać. Któremu Salomon:
116 FrII|          Salomon: Spisz, Marchołcie?~Marchołt: Nie śpię, ale myślę. ~Salomon:
117 FrII|         myślę. ~Salomon: Co myślisz?~Marchołt: Myślę, iż sroka tyle ma
118 FrII|           gdy zasię Salomon milczał, Marchołt począł spać i chrapać. ~
119 FrII|          Salomon: Śpisz, Marchołcie?~Marchołt: Nie śpię, ale myślę. Salomon:
120 FrII|          myślę. Salomon: Co myślisz?~Marchołt: -Myślę, iż nie masz tak
121 FrII|             jest bielszy niż mleko? ~Marchołt: Tak jest. ~Salomon: I tego
122 FrII|             Salomon milczał, a czuł, Marchołt począł spać a chrapać. ~
123 FrII|               Marchołcie, już śpisz?~Marchołt: Nie śpię, ale myślę. ~Salomon:
124 FrII|         myślę. ~Salomon: Co myślisz?~Marchołt: Nic nie ma być takiego
125 FrII|          zasię, gdy Salomon milczał, Marchołt począł spać i chrapać. ~
126 FrII|            Salomon: Już zasię śpisz?~Marchołt: Myślę, iż. więcej waży
127 FrII|             się na swym miescu. Tedy Marchołt, opuściwszy króla, z kwapienim
128 FrII|                                      Marchołt wszytko, co przedtem powiedał,
129 FrII|      Salomonowi być prawdziwe.~Potem Marchołt z roztropnością przyszedł
130 FrII|   przyniesiono, i dowiódł, i zliczył Marchołt, iż tyle stawów było w ogonie,
131 FrII|          przyniesiono przed króla, a Marchołt zliczył, iż tyle miała pierza
132 FrII|          białego, ile czarnego. Tedy Marchołt milczkiem garniec pełny
133 FrII|        zginęły synu, coś to uczynił?~Marchołt: Nie masz się gniewać dla
134 FrII|           boś sprawiedliwie uczynił.~Marchołt: Przeto się potem strzeż,
135 FrII|           skarżyl. A gdy król siadł, Marchołt jął skarżyć mówiąc: - Panie,
136 FrII|          skarżysz swą siostrę!~Na to Marchołt powstawszy rzekł: - Panie
137 FrII|          macierzą moją jako i twoją?~Marchołt: - Nie będziesz mieć dziedzictwa,
138 FrII|              król każe cię powiesić.~Marchołt: Obrzydła małpo! Co możesz
139 FrII|       szukali noża i nie naleźli go, Marchołt rzecze do króla i do przytomnych: -
140 FrII|              wszystko, Marchołcie! - Marchołt: -Nie jest ci to rozum,
141 FrII|        więcej waży niż wychowanie? - Marchołt: -Poczekaj maluczka, a nim
142 FrII|                                      Marchołt na stole królewskim wypuścił
143 FrII|          otoczeniu swych domowych. A Marchołt siedząc z innymi wsadził
144 FrII|            wszyscy zabrali do jadła, Marchołt wypuścił jedną mysz. Kot
145 FrII|            myszy zachował się takoż. Marchołt puścił trzecią mysz, a skoro
146 FrII|              pochwycił ją. Widząc to Marchołt rzekł do króla: - Oto; królu,
147 FrII|              wypuśćcie nań psy moje!~Marchołt: - Teraz za pewne wiem i
148 FrII|            ma sprawiedliwości.~Tutaj Marchołt wypuścił zająca. Psy zasię
149 FrII|              Gdy go precz wypędzono, Marchołt jął mówić do samego siebie: -
150 FrII|         obaczyli, psy nań poszczuli. Marchołt tedy zająca wypuścił. Natychmiast
151 FrII|            pognały za zającem. I tak Marchołt przyszedł przed króla. Gdy
152 FrII|             Kto cię tutaj wpuścił? - Marchołt odpowiedział: - Chytrość
153 FrII|                                      Marchołt splunął na oblicze łysego~
154 FrII|   zanieczyścił oblicze tego łysego? ~Marchołt: - Nie zanieczyściłem lecz
155 FrII|             to ma do człeka łysego? ~Marchołt: -. Zali mi dzisiaj nie
156 FrII|            ale zaszczytów przyczyna.~Marchołt: - Łysina to krotochwila
157 FrII|            należy go wyrzucić precz!~Marchołt: - Pokój z cnotą twoją,
158 FrII|             psy wyszczujcie!~I pytał Marchołt od króla, j akoby poznał
159 FrII| przemienienia oblicza, i z płakania. Marchołt odpowiedziął: - Niedobrześ
160 FrII|         chytrości, tyle ma dobroci. ~Marchołt: - Nie mów: dobroci, ale
161 FrII|              porodziła takiego syna.~Marchołt: - Czemu to mówisz, królu?~
162 FrII|         pożądliwa, chwalebna i miła.~Marchołt: - K temu też możesz przydać,
163 FrII|      przemienna jakoby miękki wiatr.~Marchołt: - I owszem, niewiasta może
164 FrII|             mego odeścia i przyścia.~Marchołt: - Prawdę mówi ten, co rzekł:
165 FrII|              złe o niewiastach.~Tedy Marchołt wyszedszy z pałacu królewskiego
166 FrII|             działo, nie wiem.~Której Marchołt rzekł: - Król przykazał,
167 FrII|            zła rada i skazanie!~Tedy Marchołt rzekł: - Jeszczeć druga
168 FrII|           króla i u jego rady.~A gdy Marchołt cicho a roztropnie wszedł
169 FrII|         mnimając, by była prawda, co Marchołt powiadał, biegając po mieście,
170 FrII|        szaleństwa.~Tedy wyskoczywszy Marchołt z miasta, na którym siedział,
171 FrII|              to zebranie niewieście?~Marchołt rzekł: - Nie ja, ale ich
172 FrII|         chwałę królowi szły precz.~A Marchołt pamiętając krzywdę, która
173 FrII|                           Potem jako Marchołt, jakoby jakie zwierzę; na
174 FrII|             spadł wielki śnieg. Tedy Marchołt wziął w jednę rękę rzeszoto,
175 FrII|          przyszedł przed piec; gdzie Marchołt leżał ~Gdy zaś przyjechał
176 FrII|            król i spojrzał w piec. A Marchołt leżał na twarzy u progu
177 FrII|             jest ten, który tu leży?~Marchołt odpowiedział: - Jam jest. ~
178 FrII|            król: - Czemu tak leżysz?~Marchołt: - Dałeś mi poznać, że nie
179 FrII|            szybienicę!~A gdy był jęt Marchołt, rzekł do króla: - Miły
180 FrII|                                Potem Marchołt był wiedzion na szubienicę~
181 FrII|          drzewa naleźć, na którym by Marchołt chciał się biedzić z wiatrem.
182 FrII|              z nim puścili go. A tak Marchołt uszedł rąk Salomonowych.