Part

  1 FrI |                     Fragment I]~Gdy Salomon był na stolcu ojca swego
  2 FrI |       straśliwa i głupia; które gdy Salomon kazał przed się przywieść,
  3 FrI |           kosmata a rozerwana.~Król Salomon weźrzawszy na nie rzekł:~
  4 FrI |           powiem tobie rodzaj nasz.~Salomon: Ja jestem ze dwunaście
  5 FrI |          Salomona, a ja jestem król Salomon.~Marchołt też odpowiedział:
  6 FrI |         jest Powaliszka, żona moja.~Salomon rzekł: Słyszałem, iżeś wielomowny
  7 FrI |          który żadnie i źle śpiewa.~Salomon odpowiedział: Jesli mi na
  8 FrI |           mocy, a w tym jest łgarz.~Salomon: Dobrzeciem rozsądził miedzy
  9 FrI |      niewiasty, tam bywa swarzenie.~Salomon: Pan Bóg dał mądrość w uściech
 10 FrI |            przed wszytkimi śpiewa. ~Salomon: Rad zły ucieka, choć go
 11 FrI |            się mu bieli pod ogonem.~Salomon: Dobra niewiasta a cudna
 12 FrI |          być przed kotką strzeżony.~Salomon: Niewiasta mądra buduje
 13 FrI |          napija i jeszcze powtarza.~Salomon: Niewiasta, która się Boga
 14 FrI |         skórę ma, będzie obłupiona.~Salomon: Niewiasta sromieźliwa ma
 15 FrI |          ubogiemu ma być pożądano. ~Salomon: Kto kiedy niewiastę mocną
 16 FrI |             mleka wiernego widuje? ~Salomon odpowiedział: Żadny.~Marchołt:
 17 FrI |         Takież ci niewiastę rzadko.~Salomon: Niewiasta cudna a poczliwa
 18 FrI |           rada dawa żywota swojego.~Salomon: Cudna rzecz jest biały
 19 FrI |          czepcem bywa mól niemały. ~Salomon: Kto sieje złość, będzie
 20 FrI |         będzie żął i swoję niewolą.~Salomon: Nauka i mądrość ma być
 21 FrI |     ciężkością się z ziemie ruszy. ~Salomon: Niechaj cię kto iny chwali. ~
 22 FrI |            bywa chytry i mierżony. ~Salomon: Nigdy nie jedz wiele miodu.~
 23 FrI |            ten swój palec oblizuje.~Salomon: W duszę złą nie wnidzie
 24 FrI |              a nie wybił oka twego.~Salomon: Trudno się tobie przeciwić
 25 FrI |        powolniej oraczowi mógł ić. ~Salomon: Nauczaj syna twego z młodości
 26 FrI |        potrzeb mu go z targu nosić.~Salomon: Wszelki rodzaj obraca się
 27 FrI |          kądziel może być obrócony.~Salomon: Cokolwie wie sędzia sprawiedliwy
 28 FrI |          jest jako wrotny siedzący.~Salomon: Cześć ma być dawana mistrzowi,
 29 FrI |   wyschnienie działa osłowi swemu. ~Salomon: Człowiekowi bogatemu a
 30 FrI |            iżby go zjadł nieboraka.~Salomon: Polepszmy się z tego, cochmy
 31 FrI |          inego w ten czas działasz?~Salomon: Łagodną mową nie zdradzaj
 32 FrI |          który jedzącego pozdrawia.~Salomon: Z człowiekiem zwadliwym
 33 FrI |            się miedzy otręby winie.~Salomon: Wiele jest tych, co sromu
 34 FrI |        którzy się psom przyrównają.~Salomon: Wiele tych, którzy swym
 35 FrI |          żadnej zapłaty nie uznawa.~Salomon: Nie jest prawdziwy przyjaciel,
 36 FrI |             w cielęcej dupie burzy.~Salomon: Rozmaite przyczyny wymyśla,
 37 FrI |             by miała krostawą rzyć.~Salomon: Mowa królewska ma być nieodmienna. ~
 38 FrI |            k teskności przychodzi. ~Salomon: Rzodkiew dobra jest na
 39 FrI |           rad obiema końcoma rzyga.~Salomon: Nie chce się powiedać, ~
 40 FrI |         który strzela na gęsty las.~Salomon: Kto odwraca słuch swój
 41 FrI |          drzewiej nie chciał uznać.~Salomon: Powstań a wiej, wietrze
 42 FrI |              ale częste cirpienie. ~Salomon: Śmierci a ubóstwa nigdy
 43 FrI |         zawsze się mu boleść mnoży.~Salomon: Kiedy siędziesz za stołem
 44 FrI |             i w brzuchu się chowa. ~Salomon: Gdy siędziesz u stołu,
 45 FrI |         taki pirwego miesca nabywa.~Salomon: Kiedy mocniejszy zwycięży
 46 FrI |            się da lizać po brodzie.~Salomon: Czego się zły człowiek
 47 FrI |         czyniąc, ma dobrą nadzieję.~Salomon: Leniwy dla zimna nie chciał
 48 FrI |             przed złodziejmi kryć. ~Salomon: Pilność czyni mistrza przyjemnego. ~
 49 FrI |           tego rady zawsze sięgają.~Salomon: Ludzie zwadliwi a swarliwi
 50 FrI |           rzecz, jest skaza domowa.~Salomon: Każdy człowiek ma być miłowan
 51 FrI |            a on z ciebie błaznuje. ~Salomon: Gdy co przyjacielowi możesz
 52 FrI |            na dalszy czas odkładać.~Salomon: Człowiek, który się upija
 53 FrI |           mu w brzuchu barzo buka. ~Salomon: Wiele ludzi bogactw żądają, ~
 54 FrI |          zostanie, to też schowasz.~Salomon: Wiele jest ludzi, co w
 55 FrI |          wszakże sobie psa nabywał.~Salomon: Odpowiedaj głupiemu podług
 56 FrI |    usłyszała, ~to dębowi powiedała.~Salomon: Gniew nie ma miłosierdzia;
 57 FrI |            gdy się z nim zjednasz. ~Salomon: Nie mówią prawdy usta nieprzyjacielskie. ~
 58 FrI |            cię zawsze prześladuje. ~Salomon: Śpi, pókić się chce. ~Marchołt:
 59 FrI |            śpi, kiedy by miał spać.~Salomon: Nasycenichmy, podziękujmyż
 60 FrI |             któremu się jeść chce. ~Salomon: Jedzmy i pijmy, bo wszytcy
 61 FrI |           któremu się dupa otwiera.~Salomon: Kiedy człowiek chrzypie,
 62 FrI |             czas nie może szczekać.~Salomon: Już się żywot napełnił,
 63 FrI |            się brzuch [nie naje.] ~[Salomon:] Małego daru, któryć dawa
 64 FrI |              tym darzy sąsiadkę.] ~[Salomon:] Nie chodź ze złym człowiekiem
 65 FrI |            umarła nie daje miodu. ~[Salomon:] Jesli z człowiekiem chytrym
 66 FrI |              wilczycy się podoba.]~[Salomon:] Kto nie wysłuchawszy rzeczy
 67 FrI |            podciągnij nogę swoją.]~[Salomon:] Wszelkie zwierzę miłuje
 68 FrI |           pociera jeden drugiego.]~[Salomon:] Ten człowiek dobrze czyni
 69 FrI |           się sam nie chce uznać. ~[Salomon:] Kto się chroni wilka,
 70 FrI |             kucharza do piekarza.]~[Salomon:] Wystrzegaj się, by kto
 71 FrI |            wynidziesz [z] szkody. ~[Salomon:] Nie wszytcy mogą być godni
 72 FrI |             ma, żyw ma być robotą.~[Salomon: Chłopię stuletnie będzie
 73 FrI |             będzie mógł strzymać. ~[Salomon: Miernie mającemu będzie
 74 FrI |        mantyką na żebranie puścić.~[Salomon:] Biada mężowi dwojakiego
 75 FrI |          porwać rzyć albo portki.]~[Salomon:] Z obfitości serdecznej
 76 FrI |          brzucha tryumfuje rzyć.] ~[Salomon: Dwa woły równo ciągną w
 77 FrI |          biegną do jednej rzyci.] ~[Salomon: Niewiasta cudna ma być
 78 FrI |             i włochata jako kret.]~[Salomon: W pokoleniu Juda jest zbytnia
 79 FrI |           bywa z kądziele pewnie. ~[Salomon:] Potrzeba niegdy przypędza
 80 FrI |           albo kaka, albo gryzie.]~[Salomon: Dość by mi było czci doczesnej,
 81 FrI |           raz może ogonem margać. ~[Salomon: Kto późno k stołu przychodzi,
 82 FrI |             nie może być wszędy.] ~[Salomon:] Gdy się na cię gniewa
 83 FrI |             wilk nie osra kudłów.]~[Salomon: Nie przystoją głupiemu
 84 FrI |           go na łańcuchu więziono.~[Salomon:] Karz a chlustaj syna twojego;
 85 FrI |        jagnię, kocha też barana.] ~[Salomon: Wszystkie ścieżki zmierzają
 86 FrI |          zmierzają wszystkie żyły ~[Salomon:] U dobrego męża dobra bywa
 87 FrI |      niewiasty winny być deptane.]~[Salomon: Potrzebna rzecz jest niewiasta
 88 FrI |          dobrego podle pragnącego.~[Salomon:] Barzo słusza cudny miecz
 89 FrI |             drew podle mego płotu.~[Salomon: Im jesteś większy, tym
 90 FrI |            kto z równymi jedzie.] ~[Salomon:] Syn mądry uwesela ojca,
 91 FrI |           śpiewa smętny i wesoły. ~[Salomon:] Kto skąpie sieje, skąpie
 92 FrI |        więcej nagi od zimna piska.~[Salomon:] Cokolwiek czynisz, wszystko
 93 FrI |              kto słabego ciągnie] ~[Salomon:] Wszystkie rzeczy mają
 94 FrI |            może doścignąć, ugonić.~[Salomon:] Jużem się teraz umęczył,
 95 FrI |             ciebie nabędę imienia.~[Salomon:] Jać już teraz dalej nie
 96 FrI |         oblicza króla? - Na to król Salomon rzecze: - Nie tak ci będzie,
 97 FrI |                                Król Salomon, gdy wracał z łowu, wejrzał
 98 FrI |         niżej schodzą. - Na to król Salomon rzecze: - Cóż to jest, co
 99 FrI |            którym siedzisz. - Wtedy Salomon rzekł: -A kto są ci, co
100 FrI |         bobu gotujące się w garnku.~Salomon: Gdzie jęst twój ociec i
101 FrI |            w łożnicy śmiech łoński.~Salomon: Co to wszystko znaczy?~
102 FrI |        opłakuje brzemienność.~Na to Salomon rzecze: - Skąd ci to przyszła
103 FrI |       zjedzenia serca sępa mądrość.~Salomon: - Niech Pan Bóg strzeże!
104 FrI |             siebie uważa za głupca.~Salomon: - Zaliś nie słyszał, jakie
105 FrI |             Bóg, deszcz pada.~Na to Salomon uśmiechnąwszy się rzecze: -
106 FrII|          mleka przyniósł. Tedy król Salomon z wielkim zastępem swych
107 FrII|    krowińcem przykrytym, rzekł król Salomon: Czemu tak ten garniec przykryto?~
108 FrII|        przykryto, .i tak się stało.~Salomon rzekł: Nie takiem ci ja
109 FrII|              Takiem ci ja rozumiał.~Salomon: Lepiej by było, iżby placek
110 FrII|            przemienił mój [zamiar].~Salomon: Jakoż to?~Marchołt: Wiedziałem [
111 FrII|      przykryłem] garniec krowińcem.~Salomon: [Teraz ci] odpuszczamy,
112 FrII|                                Król Salomon i Marchołt nie spał w nocy~
113 FrII|       Marchołt nie spał w nocy~Tedy Salomon i Marchołt siedli, a po
114 FrII|             spać i chrapać. Któremu Salomon rzekł: Marchołcie, śpisz?~
115 FrII| odpowiedział: Nie śpię, ale myślę. ~Salomon: Co myślisz?~Marchołt: Myślę,
116 FrII|             ogonie jak w chrzepcie.~Salomon: Jeźli tego nie doświatszysz,
117 FrII|        winien śmierci. - Potem, gdy Salomon milczał, Marchołt począł
118 FrII|       Marchołt począł spać. Któremu Salomon: Spisz, Marchołcie?~Marchołt:
119 FrII|     Marchołt: Nie śpię, ale myślę. ~Salomon: Co myślisz?~Marchołt: Myślę,
120 FrII|       pierza białego, ile czarnego.~Salomon: Jeźli też tego nie dowiedziesz,
121 FrII|         śmierci. - Potem, gdy zasię Salomon milczał, Marchołt począł
122 FrII|            spać i chrapać. ~Któremu Salomon: Śpisz, Marchołcie?~Marchołt:
123 FrII|      Marchołt: Nie śpię, ale myślę. Salomon: Co myślisz?~Marchołt: -
124 FrII|             dzień ani cudniejszego.~Salomon: Zaż dzień jest bielszy
125 FrII|        mleko? ~Marchołt: Tak jest. ~Salomon: I tego też masz doświatszyć. -
126 FrII|           doświatszyć. - Potem, gdy Salomon milczał, a czuł, Marchołt
127 FrII|            spać a chrapać. ~Któremu Salomon: Marchołcie, już śpisz?~
128 FrII|     Marchołt: Nie śpię, ale myślę. ~Salomon: Co myślisz?~Marchołt: Nic
129 FrII|      niewieście wierzono tajemnego.~Salomon: I tego też masz doświatszyć. -
130 FrII|     doświatszyć. - Potem zasię, gdy Salomon milczał, Marchołt począł
131 FrII|            spać i chrapać. ~Któremu Salomon: Już zasię śpisz?~Marchołt:
132 FrII|      przyrodzenie niźli wychowanie.~Salomon: Jeźli tego nie doświatszysz,
133 FrII|          Potem, gdy przeminęła noc, Salomon, zmęczony o czucia, położył
134 FrII|         smutnym rzekł do niej: Król Salomon barzo mię prześladuje a
135 FrII|             się ludzi pełen dwór, a Salomon, wstawszy z łożnice, siadł
136 FrII|            to sam, jeźliciem krzyw!~Salomon: Bóg ci odpuść, odzienie
137 FrII|      dziedzictwo a ojczyznę. - Tedy Salomon rzeki: - Niechaj będzie
138 FrII|              uśmiechnąwszy się król Salomon rzekł: - Prawie to jest
139 FrII|       podobny k Marchołtowemu.~Król Salomon rzecze k Marchołtowi: Powiedz,
140 FrII|        wszyscy wybuchnęli śmiechem, Salomon rzekł: -Rozumnie czynisz
141 FrII|             gdyby to była prawda. - Salomon: - Przecz powiedziałeś,
142 FrII|             wychowanie. - Rzekł zaś Salomon: -Wyrzućcie go precz ód
143 FrII|             ni siak nie będzie miał Salomon od łotrzyka Marchołta pokoju! -
144 FrII| odpowiedział: - Chytrość niemała. - Salomon: - Bacz, byś nie wypluł
145 FrII|        skargę na Marchołta uczynił.~Salomon: - Przecześ zanieczyścił
146 FrII|             na niej żyźnie rodziło.~Salomon: - A cóż to ma do człeka
147 FrII|             częściej tak użyźniano.~Salomon: - Bogdajbyś przepadł! Wszak
148 FrII|            rzekła: - Mój ci jest! - Salomon rzekł sługom swoim: - Przynieście
149 FrII|          kat rozetnie!~Odpowiedział Salomon: - Dajcie tej niewieście
150 FrII|             prawą onego dziecięcia.~Salomon odpowiedział: - Z miłości
151 FrII|             chytrości ma niewiasta.~Salomon - Ile ma chytrości, tyle
152 FrII|       dobroci, ale złości a zdrady. Salomon: - Zaiste to była kurwa,
153 FrII|             Czemu to mówisz, królu?~Salomon: - Iż ganisz niewieścią
154 FrII|           jest krewka a przemienna.~Salomon: - Jeźli jest krewka, tedy
155 FrII|          być rzeczona: miękki błąd.~Salomon.: - Kłaniasz, nędzny człowiecze,
156 FrII|          będziesz je ganił.~Któremu Salomon rzekł: - Skłamasz, bowiem
157 FrII|            wszytcy czynić nie mogą.~Salomon odpowiedział: - Pomazał
158 FrII|       czynić sprawiedliwość? ~Na to Salomon rozgniewawszy się barzo
159 FrII|            miała siedm mężów.~Na to Salomon uśmiechnąwszy się rzekł
160 FrII|             przed nami. O jakoż ten Salomon jest zły król i źle króluje! ~
161 FrII|       wszytkie panie jerozolimskie?~Salomon odpowiedział: - Zaś nie
162 FrII|             poddanymi. Odpowiedział Salomon: - Ma być odpowiadano szalonemu
163 FrII|       wszytkim chcę dowieść prawdy.~Salomon odpowiedział: - Co to jest,
164 FrII|                          Potem jako Salomon przyszedł przed piec; gdzie
165 FrII|         sobie wybiorę!~Odpowiedział Salomon: - Niechaj tak będzie, jako
166 FrII|            wisiał.~I przykazał król Salomon sługam swoim pod gardłem,