Part

  1 Ded  |                         WIELMOŻNEJ I ŚLACHETNEJ PANIEJ ANNIE
  2 Ded  |      IMPRESSOR, SŁUŻBĘ SWĄ POKORNĄ I UKŁONEM POWIADA.~ ~Gdym
  3 Ded  |      Polakom, myśliłem mowę polską i księgi polskie moim nakładem
  4 Ded  |          wielmożności twej polecam i jako mówią pospolicie, poświącam
  5 Ded  |        mówią pospolicie, poświącam i oddawani, nie dlatego, iżby
  6 Ded  |            cudzoziemca, impressora i Jana bakalarza z Koszyczek,
  7 Ded  |        wysokiego pana krakowskiego i z wysokiej cnoty poszła.
  8 FrI  |                           Fragment I]~Gdy Salomon był na stolcu
  9 FrI  |       swego Dawida, pełen mądrości i bogactw, uźrzał niektórego
 10 FrI  |         słońca, na obliczu żadnego i grubego, ale barzo wymownego.
 11 FrI  |         która była barzo straśliwa i głupia; które gdy Salomon
 12 FrI  |          nozdrze oboje, wierzchnie i spodnie, miała nieboga barzo
 13 FrI  |           miąsze, a kosmate jakoby i u niedźwiedzia; suknia jej
 14 FrI  |           nam drzewiej swój rodzaj i ojców twoich, tedy ja też
 15 FrI  |          rad poczyna, który żadnie i źle śpiewa.~Salomon odpowiedział:
 16 FrI  |            rad się czystego napija i jeszcze powtarza.~Salomon:
 17 FrI  |        rolą, taki nędzę będzie żął i swoję niewolą.~Salomon:
 18 FrI  |            niewolą.~Salomon: Nauka i mądrość ma być w uściech
 19 FrI  |          się sam gani, bywa chytry i mierżony. ~Salomon: Nigdy
 20 FrI  |           a wiej, wietrze północny i wietrze południowy, a wiej
 21 FrI  |       brzuchowa~do brzucha wchodzi i w brzuchu się chowa. ~Salomon:
 22 FrI  |      Marchołt: Ten się sam zdradza i zniszczeje, ~który, źle
 23 FrI  |      Marchołt: Pani gniewliwa, dym i panewka dziurawa, ~ta troja
 24 FrI  |        jeść chce. ~Salomon: Jedzmy i pijmy, bo wszytcy zemrzemy. ~
 25 FrI  |      parszywy, szuka sobie równego i wzajem drapie i pociera
 26 FrI  |            równego i wzajem drapie i pociera jeden drugiego.]~[
 27 FrI  |    Marchołt:] Milczącego człowieka i też cichej wody~zawsze się
 28 FrI  |       Miernie mającemu będzie dano i będzie miał w obfitości.]~[
 29 FrI  |            mężowi dwojakiego serca i dwiema drogoma chodzącemu.~[
 30 FrI  |          gołębica, na rzyci czarna i włochata jako kret.]~[Salomon:
 31 FrI  |   grzeszeniu.~[Marchołt: Wilk jęty i w łańcuch posadzon albo
 32 FrI  |            które depcą nogami; tak i złe niewiasty winny być
 33 FrI  |           Niejednako śpiewa smętny i wesoły. ~[Salomon:] Kto
 34 FrI  |            to Bononias, syn Joady, i Zabus, przyjaciel króla,
 35 FrI  |           Zabus, przyjaciel króla, i Adonias, syn Abdy, którzy
 36 FrI  |           zezwala? ~- Wtedy Wentur i Benadach, i Benadchar, Benesia,
 37 FrI  |           Wtedy Wentur i Benadach, i Benadchar, Benesia, Bena,
 38 FrI  |     Achimaab, Bomia, Josefus Semes i Sarner, dwunastu naczelników
 39 FrI  |      pewnego dnia, z łowcami swymi i łajami psów, z łowu jadąc
 40 FrI  |            zwrócił tam konia swego i pochyliwszy głowę w progu
 41 FrI  |        Wewnątrz jest człowiek cały i połowa, i łeb koński, i
 42 FrI  |            człowiek cały i połowa, i łeb koński, i im wyżej wychodzą,
 43 FrI  |            i połowa, i łeb koński, i im wyżej wychodzą, tym niżej
 44 FrI  |            A kto są ci, co wchodzą i schodzą? - Marchołt odpowiedział
 45 FrI  |              Marchołt odpowiedział i rzekł: - Ziarna bobu gotujące
 46 FrI  |     Salomon: Gdzie jęst twój ociec i twoja matka, twój brat i
 47 FrI  |           i twoja matka, twój brat i twoja siostry?~Marchołt: -
 48 FrI  |       Ojciec mój jest na swym polu i chcąc zagrodzić ścieżkę,
 49 FrI  |           siedzi za domem w słońcu i trzymając przed sobą skóry;
 50 FrI  |    pokochała niejakiego młodzieńca i wśród igraszek, śmiechów,
 51 FrI  |        śmiechów, miękkich uścisków i pocałunków, z czego się
 52 FrI  |           twoja, serce jego wzięła i położywszy na placku przypiekła
 53 FrI  |         placku przypiekła na ogniu i tobie zjeść dała, mnie zasię,
 54 FrI  |        krwią sępa polany, zjadłem. I stąd ci, jak, mniemam, przyszła
 55 FrI  |       przyszła chytrość moja, jako i tobie ze zjedzenia serca
 56 FrI  |           Gabata ukazał mi się Bóg i napełnił mię mądrością.~
 57 FrI  |       bogactwa dał mi Bóg? A nadto i samą mądrość.~Marchołt: -
 58 FrII |    doprowadzon na pałac jako mocny i bogaty pan. A matka Marchołtowa,
 59 FrII |      nalała garniec czystego mleka i placek czysty z mleka upiekła
 60 FrII |      placek czysty z mleka upiekła i na mleko włożyła, a tak
 61 FrII |          Marchołt trochę poszedszy i uźrzał gówno krowie, od
 62 FrII |           było z krowy przykryto, .i tak się stało.~Salomon rzekł:
 63 FrII |                       Król Salomon i Marchołt nie spał w nocy~
 64 FrII |           spał w nocy~Tedy Salomon i Marchołt siedli, a po małej
 65 FrII |       chwili, Marchołt począł spać i chrapać. Któremu Salomon
 66 FrII |      milczał, Marchołt począł spać i chrapać. ~Któremu Salomon:
 67 FrII |      Marchołt: Tak jest. ~Salomon: I tego też masz doświatszyć. -
 68 FrII |       wierzono tajemnego.~Salomon: I tego też masz doświatszyć. -
 69 FrII |      milczał, Marchołt począł spać i chrapać. ~Któremu Salomon:
 70 FrII |          ten nóż pod moje odzienie i zdradą go przekolę i zabiję.
 71 FrII |      odzienie i zdradą go przekolę i zabiję. Ale miła siostro,
 72 FrII |       królewskiego, zająca szukano i przed króla przyniesiono,
 73 FrII |          przed króla przyniesiono, i dowiódł, i zliczył Marchołt,
 74 FrII |           przyniesiono, i dowiódł, i zliczył Marchołt, iż tyle
 75 FrII |      chrzepta. Potem szukano sroki i przyniesiono przed króla,
 76 FrII |     postawił w łożnicy królewskiej i zatkał, by tam światłość
 77 FrII |            tam światłość nie była, i zawołał króla. A gdy król
 78 FrII |           wstąpił na garniec mleka i padłby był, by się był obiema
 79 FrII |         Fudazę, która się skurwiła i dopuściła się dziecięcia,
 80 FrII |            Marchołtowa! - A wzrost i wyobrażenie Fudazy było
 81 FrII |  brzemienna, brzuch [miała rozdęty i kudłate a krzywe golenie,
 82 FrII |          kudłate a krzywe golenie, i kulała na obiedwie nogi,
 83 FrII |           obiedwie nogi, a oblicze i oczy miała żadne, a wzrost
 84 FrII |           Skargę czynię przed tobą i siostrą moją, iże kurwą
 85 FrII |          moją, iże kurwą się stała i jest brzemienna, jako widzieć
 86 FrII |    brzemienna, jako widzieć można, i bezcześci cały rodzaj mój.
 87 FrII |     gniewem, wybuchnęła w te słowa i rzecze: - Niegodziwy łotrze!
 88 FrII |            była macierzą moją jako i twoją?~Marchołt: - Nie będziesz
 89 FrII |             Ale przysięgam na Boga i na moc jego, jesli mnie
 90 FrII |          Abowiem chcesz zabić pana i króla. A jesli mi nie wierzą,
 91 FrII |         gdy dworzanie szukali noża i nie naleźli go, Marchołt
 92 FrII |           Marchołt rzecze do króla i do przytomnych: - Zali nie
 93 FrII |     powstrzyman' skinieniem króla. I wobec drugiej myszy zachował
 94 FrII |          świecę, puścił się za nią i pochwycił ją. Widząc to
 95 FrII |    Marchołt: - Teraz za pewne wiem i powiedzie mogę, że zły tam
 96 FrII |          go psy króla nie pożarły. I wyszedłszy kupił żywego
 97 FrII |     wyszedłszy kupił żywego zająca i ukrył go pod swą szatą,
 98 FrII |            ukrył go pod swą szatą, i tak wybrał się na dwór królewski.
 99 FrII |      Marchołta pognały za zającem. I tak Marchołt przyszedł przed
100 FrII |     splunąć, zebrał ślinę w ustach i z całej siły plunął na czoło
101 FrII |      rzucił się do nóg królewskich i skargę na Marchołta uczynił.~
102 FrII |          Ujrzałem głowę bez włosów i biorąc ją za gołą ziemię,
103 FrII |            pomazany czymś słodkim, i dlatego lecą ku łysej głowie.~
104 FrII |           z dwora psy wyszczujcie!~I pytał Marchołt od króla,
105 FrII |           niewiasty ku dziecięciu, i z przemienienia oblicza,
106 FrII |           z przemienienia oblicza, i z płakania. Marchołt odpowiedziął: -
107 FrII |     poczesna, pożądliwa, chwalebna i miła.~Marchołt: - K temu
108 FrII |      niewiasta z kości człowieczej i człowiekowi dana na dobre
109 FrII |          dana na dobre wspomożenie i na rozkosz, i na lubość.
110 FrII |          wspomożenie i na rozkosz, i na lubość. Abowiem niewiasta
111 FrII |          miękki wiatr.~Marchołt: - I owszem, niewiasta może być
112 FrII |      Bowiem niewiasta rodzi dzieci i wychowawa, i miłuje; obłapia;
113 FrII |          rodzi dzieci i wychowawa, i miłuje; obłapia; żąda ich
114 FrII |       pracuje się o zdrowie mężowe i czeladź. Niewiasta jest
115 FrII |        Niewiasta służy krom zdrady i strzeże wyglądając mego
116 FrII |            wyglądając mego odeścia i przyścia.~Marchołt: - Prawdę
117 FrII |    Bogactwa, cudność, szlachetność i mądrość - toć wszytko tobie
118 FrII |          mego miłowałem .niewiasty i miłuję, i będę miłował.
119 FrII |     miłowałem .niewiasty i miłuję, i będę miłował. Przeto teraz
120 FrII |          było wrócono syna żywego, i rzekł do niej: - Wiesz;
121 FrII |            Król przykazał, iżby ty i twoja towarzyszka jutro
122 FrII |               O jakoż to zły król, i jako jego zła rada i skazanie!~
123 FrII |         król, i jako jego zła rada i skazanie!~Tedy Marchołt
124 FrII |        całowana, miłowana od męża, i będzie siadała z mężem.
125 FrII |          iżby tego broniły u króla i u jego rady.~A gdy Marchołt
126 FrII |      wszedł na dwór króla Salomona i siadł w kącie na pałacu,
127 FrII |          po mieście, łamiąc rękami i narzekając, to co słyszała
128 FrII |       sąsiada powiedała sąsiedzie; i była wielka gromada niewiast,
129 FrII |          obliczność króla Salomona~I przyszły na dwór króla Salomona,
130 FrII |      jakoby siedm tysiąc niewiast. I obtoczyły pałac króla Salomona
131 FrII |        gwałtem połamały drzwi jego i wiele ciężkich mierziączek
132 FrII |           mierziączek czyniły jemu i jego radzie. Jedna barzo,
133 FrII |           była miedzy imi zstalsza i wymowniejsza, rzekła do
134 FrII |           srebro, drogie kamienie. i bogactwa ziemskie. Czynisz
135 FrII |           wolej twej: Masz królową i inńych królowych wiele:
136 FrII |    ślachetne, z rodzaju Abramowego i trzymamy zakon -Mojżeszów.
137 FrII |        chcesz ten uczynek uczynić. I owszem ci to lepiej jest,
138 FrII |          ten Salomon jest zły król i źle króluje! ~Tedy król
139 FrII |         Krótsza jest wszelka złość i strach nad złość niewieścią.
140 FrII |          języczna. Gniew niewieści i niepoczliwość wielka jest.
141 FrII |           mrzemy. Boleść serdeczna i żałość jest niewiasta fryjowna.
142 FrII |             Tegociem ja chciał, bo i ja - we wszytkim chcę dowieść
143 FrII | szybieniczniku? Za wiesz ten giełk i zaż snać uczynił to zebranie
144 FrII |       jednę żonę, którą z wiarą, w i z poczciwością ma miłować.
145 FrII |    niewieścia jest okrasa jej domu i jest jakoby świeca w lichtarzu.
146 FrII |       swoje na nogach opak obrócił i jął łazić po mieście na
147 FrII |        Tedy król z wielkością psów i z łowcy jechał onym śladem.~ ~
148 FrII |      śladów zabrakło, .zsiadł król i spojrzał w piec. A Marchołt
149 FrII |            leżał na twarzy u progu i spuściwszy spodnie pokazywał
150 FrII |         spodnie pokazywał mu rzyć [i] jajca.~Którego widząc król
151 FrII |         sług swoich: -Schwyćcie go i zaprowadźcie go na szybienicę!~
152 FrII |           drzewie będziesz wisiał.~I przykazał król Salomon sługam
153 Przem|      chytrego ~gadanie z Salomonem i błażeństwo jego. ~Jan, bakałarz
154 Przem|     czcieniu, ~ku biegłości rozumu i ku ubaczeniu.~To baczcie,
155 Przem|   obierajcie,~... .... .... ... ...i o mym nie zapominajcie.~ ~