Part

  1 Ded  |     wielmożności waszej, nie mogłem się wstrzymać, bych w tym wdzięczności
  2 Ded  |      naprzód wybijać, wziąłem przed się śmiesznego a krotofilnego
  3 Ded  |        wysokiej cnoty poszła. Zatem się miej dobrze, pani miłościwa
  4 FrI  |             gdy Salomon kazał przed się przywieść, tedy stanęli
  5 FrI  |          oboje przed nim, społem na się patrzając. A wzrost Marchołtów
  6 FrI  |             a gruby, przeto gadajwa się; ja ciebie będę pytał, a
  7 FrI  |        koziełek bieży zawodem, tedy się mu bieli pod ogonem.~Salomon:
  8 FrI  |         dobre dobrym roztwarza, rad się czystego napija i jeszcze
  9 FrI  |           Salomon: Niewiasta, która się Boga boi, będzie chwalona.~
 10 FrI  |          bywa zrój. ~Kędy lega, tam się kruszy,~z ciężkością się
 11 FrI  |            się kruszy,~z ciężkością się z ziemie ruszy. ~Salomon:
 12 FrI  |            chwali. ~Marchołt: Kiedy się ja będę ganił, nie będzieć
 13 FrI  |        żadny chwalił.~Bo ktokolwiek się sam gani, bywa chytry i
 14 FrI  |             bijesz w drewno,~zawsze się strzeż tego pewno, ~być
 15 FrI  |          oka twego.~Salomon: Trudno się tobie przeciwić niewoli. ~
 16 FrI  |      niewoli. ~Marchołt: Wół, który się przeciwi, ma dwa razy bit
 17 FrI  |            targu nie postoi.~Najada się mleka dosić,~nie potrzeb
 18 FrI  |      Salomon: Wszelki rodzaj obraca się ku swemu przyrodzeniu:~Marchołt:
 19 FrI  |          dawana mistrzowi, a miotły się ma być bano.~Marchołt: Kto
 20 FrI  |         wodzie nawalnej nie przeciw się. ~Marchołt: Sęp dlatego
 21 FrI  |       nieboraka.~Salomon: Polepszmy się z tego, cochmy niewiadomie
 22 FrI  |     zdradzaj nikogo. ~Marchołt: Ten się z chytrością najada,~który
 23 FrI  |           tego jedzą świnie, ~który się miedzy otręby winie.~Salomon:
 24 FrI  |           ludźmi mieszkają, ~którzy się psom przyrównają.~Salomon:
 25 FrI  | przyjacielstwie.~Marchołt: Niedługo się gówno kurzy, ~które w cielęcej
 26 FrI  |            przyczyny wymyśla, który się z przyjacielem rozstać chce.~
 27 FrI  |            rzyga.~Salomon: Nie chce się powiedać, ~kiedy nikt nie
 28 FrI  |        sędzią ma ten płakać, ~który się drzewiej nie chciał uznać.~
 29 FrI  |          północy wieje, ~wysoki dom się tedy chwieje.~A jesli dom
 30 FrI  |          dom wątły bywa, ~na ziemię się rad urywa.~Takież kto ma
 31 FrI  |            nie taj. ~Marchołt: Komu się wrzód w goleni włoży, ~zawsze
 32 FrI  |             w goleni włoży, ~zawsze się mu boleść mnoży.~Salomon:
 33 FrI  |         brzucha wchodzi i w brzuchu się chowa. ~Salomon: Gdy siędziesz
 34 FrI  |         mieszka we zgodzie, ~kto mu się da lizać po brodzie.~Salomon:
 35 FrI  |             brodzie.~Salomon: Czego się zły człowiek boi, to rado
 36 FrI  |       przychodzi nań.~Marchołt: Ten się sam zdradza i zniszczeje, ~
 37 FrI  |           nagą rzyć, ~nie trzeba mu się przed złodziejmi kryć. ~
 38 FrI  |    przyjemnego. ~Marchołt: Do czego się ręce zwyczają,~do tego rady
 39 FrI  |          dobrej wolej dać, ~nauczył się na dalszy czas odkładać.~
 40 FrI  |            Salomon: Człowiek, który się upija winem, ten nie chowa
 41 FrI  |        trudno ją ma zatworzyć.~Rada się mu dupa puka,~gdy mu w brzuchu
 42 FrI  |            przyjacielowi twemu, gdy się rozgniewasz, ~byś tego nie
 43 FrI  |           byś tego nie żałował, gdy się z nim zjednasz. ~Salomon:
 44 FrI  |   prześladuje. ~Salomon: Śpi, pókić się chce. ~Marchołt: Po tym
 45 FrI  |          śpiewa syty z tym, któremu się jeść chce. ~Salomon: Jedzmy
 46 FrI  |            umiera~jak syty, któremu się dupa otwiera.~Salomon: Kiedy
 47 FrI  |         może szczekać.~Salomon: Już się żywot napełnił, pódźmy spać.~
 48 FrI  |             co daje, ~nie zachcewać się nigdy spać, gdy się brzuch [
 49 FrI  |       zachcewać się nigdy spać, gdy się brzuch [nie naje.] ~[Salomon:]
 50 FrI  |          przyjacielstwo, barziej ci się będzie przeciwić,. niż udzieli
 51 FrI  |      Cokolwiek wilk czyni, wilczycy się podoba.]~[Salomon:] Kto
 52 FrI  |             odpowieda, taki ukazuje się głupim.~[Marchołt:] Gdy
 53 FrI  |          równego. ~[Marchołt: Gdzie się trafi koń parszywy, szuka
 54 FrI  |         tego człowieka karać,~który się sam nie chce uznać. ~[Salomon:]
 55 FrI  |         chce uznać. ~[Salomon:] Kto się chroni wilka, rad się styka
 56 FrI  |           Kto się chroni wilka, rad się styka ze lwem.~[Marchołt:
 57 FrI  |                Salomon:] Wystrzegaj się, by kto czego złego nie
 58 FrI  |            i też cichej wody~zawsze się strzeż, pókiś żyw, tako
 59 FrI  |            wszędy.] ~[Salomon:] Gdy się na cię gniewa twoja żona,
 60 FrI  |          gniewa twoja żona, nie bój się, abowiem tyś jest mężem,
 61 FrI  |            ugonić.~[Salomon:] Jużem się teraz umęczył, odpoczniemy. ~[
 62 FrI  |        Jesli, królu, nie możesz już się ze mną gadać, tedyś już
 63 FrI  |         głowy. Albowiem bardziej ci się godzi leżeć ze świńmi pana
 64 FrI  |            Marchołt im rzekł: - Cóż się przylepia do rzyci, jeśli
 65 FrI  |       naszego? Dlaczego nie rozbija się go kułakami, dlaczego wychłostanego
 66 FrI  |    wychłostanego kijami nie wyrzuca się od oblicza króla? - Na to
 67 FrI  |                Ziarna bobu gotujące się w garnku.~Salomon: Gdzie
 68 FrI  |      uścisków i pocałunków, z czego się wtenczas śmiała, teraz opłakuje
 69 FrI  |         strzeże! W Gabata ukazał mi się Bóg i napełnił mię mądrością.~
 70 FrI  |           Marchołt: - Ten ci wydaje się mądry, który samego siebie
 71 FrI  |            to Salomon uśmiechnąwszy się rzecze: - Ludzie moi czekają
 72 FrII |             krowy przykryto, .i tak się stało.~Salomon rzekł: Nie
 73 FrII |          zmęczony o czucia, położył się na swym miescu. Tedy Marchołt,
 74 FrII |         imieniem Fudazy, a ukazując się barzo smutnym rzekł do niej:
 75 FrII |          gdy słońce wzeszło, naszło się ludzi pełen dwór, a Salomon,
 76 FrII |      garniec mleka i padłby był, by się był obiema rękoma nie zachwacił. -
 77 FrII |             Tedy król rozgniewawszy się rzekł: Ty, zginęły synu,
 78 FrII |         uczynił?~Marchołt: Nie masz się gniewać dla tej rzeczy,
 79 FrII |              odzienie moje pomazało się mlekiem a dla twego uczynku
 80 FrII |           uczynił.~Marchołt: Przeto się potem strzeż, a teraz siądź
 81 FrII |              imieniem Fudazę, która się skurwiła i dopuściła się
 82 FrII |            się skurwiła i dopuściła się dziecięcia, tak iż zesromociła
 83 FrII |          przed króla, uśmiechnąwszy się król Salomon rzekł: - Prawie
 84 FrII |             siostrą moją, iże kurwą się stała i jest brzemienna,
 85 FrII |         jeslim zgrzeszyła, poprawię się. Ale przysięgam na Boga
 86 FrII |             dzierżąc świecznik. Gdy się już wszyscy zabrali do jadła,
 87 FrII |        wobec drugiej myszy zachował się takoż. Marchołt puścił trzecią
 88 FrII |             więcej o świecę, puścił się za nią i pochwycił ją. Widząc
 89 FrII |             swą szatą, i tak wybrał się na dwór królewski. Którego
 90 FrII |             rozmowy nagromadziło mu się w ustach wiele śliny, rozglądając
 91 FrII |            wiele śliny, rozglądając się dokoła spostrzegł człowieka
 92 FrII |         ledwie twarz obtarł, rzucił się do nóg królewskich i skargę
 93 FrII |         ziemię nawóz kładziemy, aby się na niej żyźnie rodziło.~
 94 FrII |      splunąłem na nią. Nie winieneś się gniewać, królu, bo może
 95 FrII |           że muchy bardziej rzucają się na głowę tego łyska niż
 96 FrII |           pokryte włosami, zdaje im się bowiem, że jest to okrągłe
 97 FrII |            niegodziwy nicpoń dostał się. przed króla, by nas ganić,
 98 FrII |            przed Salomonem spierały się o żywe chłopię. A gdy jedna
 99 FrII |        kiedy niewiasta płacze, tedy się sercem śmieje; ukazuje to
100 FrII |          rozmaitych chytrości mieni się jej oblicze, a myśl inędy
101 FrII |           Abowiem niewiasta wykłada się: niewiadoma stania 1, to
102 FrII |     niewiastach: Bowiem z niewiasty się rodzi człowiek; przeto kto
103 FrII |       Niewiasta rządzi dom; pracuje się o zdrowie mężowe i czeladź.
104 FrII |            miłości niewieście godzą się tobie. Ale ja tobie powiadam,
105 FrII |          rzekł do niej: - Wiesz; co się stało na dworze królewskim?~
106 FrII |             wrócono mi. - Ale co by się innego działo, nie wiem.~
107 FrII |          niewieście położenie, kwap się to powiedzieć wszytkim ganiam
108 FrII |           wszędy powiedała. Tak, iż się panie jęły schodzić; sąsiada
109 FrII |           wszytkiego miasta zebrały się. A gdy się zebrały, nie
110 FrII |           miasta zebrały się. A gdy się zebrały, nie miła im była
111 FrII |         wszytkę wolą twoję, a żadny się nie przeciwi wolej twej:
112 FrII |            to Salomon rozgniewawszy się barzo rzekł: - Co za niesprawiedliwość
113 FrII |            to Salomon uśmiechnąwszy się rzekł do swych: -. Zaiste,
114 FrII |            o nas mówisz, naśmiewasz się z nas przed nami. O jakoż
115 FrII |             Tedy król rozgniewawszy się rzekł: - Nie masz głowy
116 FrII |         precz!~Tedy król obróciwszy się do niewiast rzekł: - Wiedzcie,
117 FrII |           pamiętając krzywdę, która się mu. od króla stała, iż król
118 FrII |            chcę.~A tak nachodziwszy się po rozmaitych lesiech, dąbrowach,
119 FrII |           którym by Marchołt chciał się biedzić z wiatrem. A tak
120 FrII |             tak słudzy nachodziwszy się z nim puścili go. A tak
121 FrII |       Salomonowych. Potem wróciwszy się do domu mieszkał w pokoju.~
122 Przem|             łaciny przełożył, ~iżby się w was tym więcej rozum mnożył.~
123 Przem|      biegłości go trzeba. ~[przet]o się już we czcieniu radzi obierajcie,~... .... .... ... ...