Part

  1 Ded  |           ŚLACHETNEJ PANIEJ ANNIE Z JAROSŁAWIA, KASZTELANCE
  2 Ded  |       będąc blisko Krakowa, tamem z rzeczami swoimi w wielkiem
  3 Ded  |           sobie zmieszkać, a mnie z błota wyrwać. O panie łaskawy,
  4 Ded  |    krotofilnego Marchołta gadanie z Salomonem, który moim własnym
  5 Ded  |    nakładem, przez Jana bakałarza z Koszyczek, też sługę twego
  6 Ded  |            wyłożon jest w polskie z łaciny. Którego, wielmożna
  7 Ded  |          potem twojej, Marchołta, z wesołością a z wdzięcznością,
  8 Ded  |         Marchołta, z wesołością a z wdzięcznością, wrychle wielmożność
  9 Ded  | ślachetności przyimiesz, Jeronima z. Wiądnia, cudzoziemca, impressora
 10 Ded  |       impressora i Jana bakalarza z Koszyczek, wykładacza, pokornych
 11 Ded  |         pani miłościwa, łaskawa a z rodu wysokiego pana krakowskiego
 12 Ded  |     wysokiego pana krakowskiego i z wysokiej cnoty poszła. Zatem
 13 Ded  |   miłościwa a lutościwa! Dan list z domu naszego we wtorek przed
 14 FrI  |       wymownego. A żona jego była z nim, która była barzo straśliwa
 15 FrI  |           malutka a barzo miąsza, z wielkimi cyckami, włosy
 16 FrI  |        Kędy lega, tam się kruszy,~z ciężkością się z ziemie
 17 FrI  |          kruszy,~z ciężkością się z ziemie ruszy. ~Salomon:
 18 FrI  |       tego pewno, ~być nie wypadł z drzewa tego ~a nie wybił
 19 FrI  |       Salomon: Nauczaj syna twego z młodości ucząc go dobrze
 20 FrI  |          dosić,~nie potrzeb mu go z targu nosić.~Salomon: Wszelki
 21 FrI  |            Salomon: Polepszmy się z tego, cochmy niewiadomie
 22 FrI  |        nikogo. ~Marchołt: Ten się z chytrością najada,~który
 23 FrI  |     jedzącego pozdrawia.~Salomon: Z człowiekiem zwadliwym nigdy
 24 FrI  |        mają. ~Marchołt: Wiele ich z ludźmi mieszkają, ~którzy
 25 FrI  |      przyczyny wymyśla, który się z przyjacielem rozstać chce.~
 26 FrI  |       jego.~Marchołt: Kiedy wiatr z północy wieje, ~wysoki dom
 27 FrI  |           imienie jego.~Marchołt: Z tym kot rad mieszka we zgodzie, ~
 28 FrI  |          swą miłość tracisz, a on z ciebie błaznuje. ~Salomon:
 29 FrI  |       ubóstwie trwają, ~a wszakże z żonami mieszkają.~Marchołt:
 30 FrI  |         tego nie żałował, gdy się z nim zjednasz. ~Salomon:
 31 FrI  |            niejednako śpiewa syty z tym, któremu się jeść chce. ~
 32 FrI  |          miodu. ~[Salomon:] Jesli z człowiekiem chytrym albo
 33 FrI  |       pókiś żyw, tako wynidziesz [z] szkody. ~[Salomon:] Nie
 34 FrI  |       czym uczcić, słuszno, by go z mantyką na żebranie puścić.~[
 35 FrI  |          albo portki.]~[Salomon:] Z obfitości serdecznej usta
 36 FrI  |           rady mówią. ~[Marchołt: Z pełności brzucha tryumfuje
 37 FrI  |             Marchołt:] Obrus bywa z kądziele pewnie. ~[Salomon:]
 38 FrI  |      Marchołt: Dobrze jedzie, kto z równymi jedzie.] ~[Salomon:]
 39 FrI  |  Cokolwiek czynisz, wszystko czyń z poradą, a potem tego nie
 40 FrI  |         syn Abdy, którzy przybyli z daniami, rzekli do Marchołta: ~-
 41 FrI  |           ci wydarte twe złe oczy z twojej niegodziwej głowy.
 42 FrI  |          Król Salomon, gdy wracał z łowu, wejrzał w dom Marchołtów~
 43 FrI  |           Król więc pewnego dnia, z łowcami swymi i łajami psów,
 44 FrI  |      łowcami swymi i łajami psów, z łowu jadąc przypadkiem koło
 45 FrI  |           robi w polu dwie szkody z jenej. Matka moja czyni
 46 FrI  |   przechodzący dwie ścieżki robią z jednej, a - tak czyni z
 47 FrI  |           z jednej, a - tak czyni z jednej dwie szkody. Matka
 48 FrI  |   miękkich uścisków i pocałunków, z czego się wtenczas śmiała,
 49 FrI  |            nie mogę dłużej zostać z tobą, lecz powiedz matce
 50 FrII |      przyniósł. Tedy król Salomon z wielkim zastępem swych ludzi
 51 FrII |    czystego mleka i placek czysty z mleka upiekła i na mleko
 52 FrII |          włożyła, a tak Marchołta z onym do króla posłała. Marchołt
 53 FrII |     uschłe, a postawiwszy garniec z mlekiem na ziemię, zjadł
 54 FrII |         gdy przyszedł przed króla z garncem mleka, krowińcem
 55 FrII |            iżby mleko krowie było z krowy przykryto, .i tak
 56 FrII |       Lepiej by było, iżby placek z mlekiem był upieczon.~Marchołt:
 57 FrII |       Marchołt, opuściwszy króla, z kwapienim bieżał do swej
 58 FrII |         prawdziwe.~Potem Marchołt z roztropnością przyszedł
 59 FrII |         dwór, a Salomon, wstawszy z łożnice, siadł na swym stolcu. -
 60 FrII |           na swym stolcu. -Tedy, [z] przykazania królewskiego,
 61 FrII |          jesli mnie nie odpuścisz z pokojem, powiem rzecz taką,
 62 FrII |         jest ci to rozum, lecz co z chytrości zwierzyłem siostrze
 63 FrII |         królewskim wypuścił myszy z rękawa swego~Na odwieczerzy
 64 FrII |      domowych. A Marchołt siedząc z innymi wsadził trzy myszy
 65 FrII |          Nazajutrz zaś powstawszy z łoża myślił, jakoby wejść
 66 FrII |          nie wypluł dzisiaj śliny z ust twoich chyba na gołą
 67 FrII |           zebrał ślinę w ustach i z całej siły plunął na czoło
 68 FrII |          precz!~Marchołt: - Pokój z cnotą twoją, już milczę! ~ ~
 69 FrII |         dwie niewiasty przynosząc z sobą dziecię, o które przed
 70 FrII |           połowę, a niechaj każda z tych niewiast część tego
 71 FrII |       jest matka jego; a tę drugą z dwora psy wyszczujcie!~I
 72 FrII |           Salomon odpowiedział: - Z miłości tej niewiasty ku
 73 FrII |        niewiasty ku dziecięciu, i z przemienienia oblicza, i
 74 FrII |          przemienienia oblicza, i z płakania. Marchołt odpowiedziął: -
 75 FrII |         lubości. Bowiem niewiasta z kości człowieczej i człowiekowi
 76 FrII |      mówisz o niewiastach: Bowiem z niewiasty się rodzi człowiek;
 77 FrII |           Tedy Marchołt wyszedszy z pałacu królewskiego zawołał
 78 FrII |        Przeto rozmyślaj sobie, co z tym będzie działać, jeźli
 79 FrII |           mężowi, będzie częściej z mężem bywała. Przeto jedna
 80 FrII |         od męża, i będzie siadała z mężem. Ony drugie widząc
 81 FrII |       będą ani wdowy, ani mężatki z mężem, ale prawie będą jakoby
 82 FrII |  odpowiedziała: - Czyn wolą twoję z twoich, ale z nas czemu
 83 FrII |          wolą twoję z twoich, ale z nas czemu chcesz czynić?
 84 FrII |            My jestesmy ślachetne, z rodzaju Abramowego i trzymamy
 85 FrII |        nas mówisz, naśmiewasz się z nas przed nami. O jakoż
 86 FrII |           który w pokoju chce być z poddanymi. Odpowiedział
 87 FrII |        Tedy wyskoczywszy Marchołt z miasta, na którym siedział,
 88 FrII |   Natychmiast Marchołta wyrzucono z pałacu.~A oni, którzy około
 89 FrII |         ma mieć jednę żonę, którą z wiarą, w i z poczciwością
 90 FrII |          żonę, którą z wiarą, w i z poczciwością ma miłować.
 91 FrII |           król przykazał mu precz z oczu nie chcąc mu więcej
 92 FrII |   powiedzieli królowi.. Tedy król z wielkością psów i z łowcy
 93 FrII |          król z wielkością psów i z łowcy jechał onym śladem.~ ~
 94 FrII |       Marchołt chciał się biedzić z wiatrem. A tak słudzy nachodziwszy
 95 FrII |           słudzy nachodziwszy się z nim puścili go. A tak Marchołt
 96 Upom |     kunszty pamiętaj.~Będziesz li z żądzą kupował, ~W tym czcieniu
 97 Upom |           czcieniu sobie lubował,~Z domu Jeronimowego ~Wynidzieć
 98 Przem|       Marchołta chytrego ~gadanie z Salomonem i błażeństwo jego. ~
 99 Przem|   błażeństwo jego. ~Jan, bakałarz z Koszyc, z łaciny przełożył, ~
100 Przem|           Jan, bakałarz z Koszyc, z łaciny przełożył, ~iżby
101 Przem|       baczcie, iż biegłość rozumu z pisma pochodzi, ~a pismo
102 Przem|              Drukowano w Krakowie z wielką pilnością~przez~Jeronima