Part

 1 Ded  |        poślubione masz mieć. A gdy to według twej wysokiej a ważnej
 2 Ded  |         swoich nie racz zapominać, to będziesz raczyła uczynić,
 3 FrI  |        kędy syt może być; ~tamo na to mieśce ma ić.~Gdzie mu jedna
 4 FrI  |          sprawiedliwy a prawdziwy, to mówi.~Marchołt: Biskup,
 5 FrI  |        Czego się zły człowiek boi, to rado przychodzi nań.~Marchołt:
 6 FrI  |      ubóstwie mieszkają.~Marchołt: To zawsze jedz, cokolwie masz, ~
 7 FrI  |      cokolwie masz, ~coć zostanie, to też schowasz.~Salomon: Wiele
 8 FrI  |     Marchołt: Co opoka usłyszała, ~to dębowi powiedała.~Salomon:
 9 FrI  |        pódźmy spać.~Marchołt: Choć to działasz albo to, choć ci
10 FrI  |    Marchołt: Choć to działasz albo to, choć ci kto co daje, ~nie
11 FrI  |            Marchołt:] Nie słyszano to nigdy, aby psa siodłano,
12 FrI  |            rzekli Marchołtowi]~[Na to Bononias, syn Joady, i Zabus,
13 FrI  |         się od oblicza króla? - Na to król Salomon rzecze: - Nie
14 FrI  |            tym niżej schodzą. - Na to król Salomon rzecze: - Cóż
15 FrI  |         król Salomon rzecze: - Cóż to jest, co mówisz? - Marchołt
16 FrI  |           moja czyni sąsiadce swej to, czego jej więcej robić
17 FrI  |           siedząc za domem, zabija to, co znajdzie. Siostra moja
18 FrI  |         śmiech łoński.~Salomon: Co to wszystko znaczy?~Marchołt: -
19 FrI  |          opłakuje brzemienność.~Na to Salomon rzecze: - Skąd ci
20 FrI  |          Salomon rzecze: - Skąd ci to przyszła ta chytrość twoja?~
21 FrI  |          chce Bóg, deszcz pada.~Na to Salomon uśmiechnąwszy się
22 FrII |            zamiar].~Salomon: Jakoż to?~Marchołt: Wiedziałem [iżeś
23 FrII |       rzekł: Ty, zginęły synu, coś to uczynił?~Marchołt: Nie masz
24 FrII |     widział, jako od dnia? Rozsądź to sam, jeźliciem krzyw!~Salomon:
25 FrII |          uczyń mi sprawiedliwość o to, o co przed tobą będę skarżyl.
26 FrII |            Salomon rzekł: - Prawie to jest siostra Marchołtowa! -
27 FrII |           skarżysz swą siostrę!~Na to Marchołt powstawszy rzekł: -
28 FrII |        części dziedzictwa.~Słysząc to Fudaza, napełniona gniewem,
29 FrII |      odjęte dziedzictwo.~Fudaza na to rzecze: - Nie będzie mi
30 FrII |             Marchołt: -Nie jest ci to rozum, lecz co z chytrości
31 FrII | powiedziała zdradziecko, jak gdyby to była prawda. - Salomon: -
32 FrII |         nią i pochwycił ją. Widząc to Marchołt rzekł do króla: -
33 FrII |          rodziło.~Salomon: - A cóż to ma do człeka łysego? ~Marchołt: -.
34 FrII |         lepsi od innych, bo łysina to nie wina, ale zaszczytów
35 FrII |      przyczyna.~Marchołt: - Łysina to krotochwila dla much. Zali
36 FrII |       zdaje im się bowiem, że jest to okrągłe naczynie pełne dobrego
37 FrII |           lecą ku łysej głowie.~Na to rzekł łysy wobec króla: -
38 FrII |         dziecięcia weźmie.~Słysząc to niewiasta, [której] było
39 FrII |           tej niewieście płaczącej to dziecię, boć to jest matka
40 FrII |          płaczącej to dziecię, boć to jest matka jego; a tę drugą
41 FrII |         się sercem śmieje; ukazuje to obliczym, czego nie ma w
42 FrII |             czego nie ma w umyśle; to obiecuje, czego nigdy wolej
43 FrII |          zdrady. Salomon: - Zaiste to była kurwa, która porodziła
44 FrII |            syna.~Marchołt: - Czemu to mówisz, królu?~Salomon: -
45 FrII |          się: niewiadoma stania 1, to jest: przemienna jakoby
46 FrII |            rzekł: Co jest w sercu, to też jest w uściech. Ty barzo
47 FrII |             A ona odpowiedziała: - To wiem, iż syna mego żywego
48 FrII |           drugiej też połowicę.~Na to niewiasta odpowiedziała: -
49 FrII |           odpowiedziała: - O jakoż to zły król, i jako jego zła
50 FrII |           mężem. Ony drugie widząc to, co k temu będą mówić? Bo
51 FrII |     niewieście położenie, kwap się to powiedzieć wszytkim ganiam
52 FrII |         możesz; a radź im, iżby na to nie przyzwalały, ale iżby
53 FrII |        łamiąc rękami i narzekając, to co słyszała od Marchołta,
54 FrII |          co słyszała od Marchołta, to wszędy powiedała. Tak, iż
55 FrII |         tak wielkiego zebrania?~Na to jedna, która była miedzy
56 FrII |        mogę czynić wolej mojej?~Na to ona niewiasta odpowiedziała: -
57 FrII |         czynić sprawiedliwość? ~Na to Salomon rozgniewawszy się
58 FrII |           ona niewiasta: - Wielkać to jest niesprawiedliwość,
59 FrII |         jest niesprawiedliwość, iż to chcesz ustawić, iżby każdy
60 FrII |       uczynek uczynić. I owszem ci to lepiej jest, iżby jedna
61 FrII |    niewiasta miała siedm mężów.~Na to Salomon uśmiechnąwszy się
62 FrII |         Przeto już teraz wiemy, iż to jest prawda, cochmy słyszeli,
63 FrII |      nierady na męża patrzą.~A gdy to tak król mówił, Natan prorok
64 FrII |         Salomon odpowiedział: - Co to jest, szybieniczniku? Za
65 FrII |           giełk i zaż snać uczynił to zebranie niewieście?~Marchołt
66 FrII |        oskarżon przed wami. Ten ci to błazen zmyślił, któregoście
67 FrII |        oczy; patrz w moją rzyć!~Na to król zawstydzony rzekł do
68 FrII |          czyń, co chcesz; telko mi to raczy dać, iżbych był obieszon
69 FrII |          będzie, jako żądasz. Mnie to za mało stoi, na którym
70 Przem|             Za wam miło błazeństwo to będzie ku czcieniu, ~ku
71 Przem|   biegłości rozumu i ku ubaczeniu.~To baczcie, iż biegłość rozumu