Part

 1 Ded |        ku pismu potrzeby, myśląc co bych miał tak krotofilnego
 2 FrI |     Kiedy ty dupę ucierasz, ~zaż co inego w ten czas działasz?~
 3 FrI |        Salomon: Wiele jest tych, co sromu nie mają. ~Marchołt:
 4 FrI |    bogatego, tedy patrzaj pilno, co przed cię położą.~Marchołt:
 5 FrI |        nie będzie ten, kto by mu co dał.~Marchołt: Temu, który
 6 FrI |          błaznuje. ~Salomon: Gdy co przyjacielowi możesz dać
 7 FrI |       Salomon: Wiele jest ludzi, co w ubóstwie trwają, ~a wszakże
 8 FrI |      miano za mądrego.~Marchołt: Co opoka usłyszała, ~to dębowi
 9 FrI |    działasz albo to, choć ci kto co daje, ~nie zachcewać się
10 FrI |        nie gardź.~[Marchołt:] Na co stać trzebieńca, tym darzy
11 FrI |        królowi: - Dosyć cierpię. Co rzekłeś, ja zawsze mówić
12 FrI |   Salomon rzecze: - Cóż to jest, co mówisz? - Marchołt odpowiedział: -
13 FrI |     Salomon rzekł: -A kto są ci, co wchodzą i schodzą? - Marchołt
14 FrI |     siedząc za domem, zabija to, co znajdzie. Siostra moja opłakuje
15 FrI |          śmiech łoński.~Salomon: Co to wszystko znaczy?~Marchołt: -
16 FrI |         chcąc zagrodzić ścieżkę, co przez pole biegnie, wtyka
17 FrII|       śpię, ale myślę. ~Salomon: Co myślisz?~Marchołt: Myślę,
18 FrII|       śpię, ale myślę. ~Salomon: Co myślisz?~Marchołt: Myślę,
19 FrII|        śpię, ale myślę. Salomon: Co myślisz?~Marchołt: -Myślę,
20 FrII|       śpię, ale myślę. ~Salomon: Co myślisz?~Marchołt: Nic nie
21 FrII|                Marchołt wszytko, co przedtem powiedał, wywodził
22 FrII|        mi sprawiedliwość o to, o co przed tobą będę skarżyl.
23 FrII|          nas, a będziem słuchać, co też ona będzie mówiła.~ ~
24 FrII|          Marchołtowi: Powiedz, o co skarżysz swą siostrę!~Na
25 FrII|        Marchołt: Obrzydła małpo! Co możesz powiedzieć na człowieka,
26 FrII|       Nie jest ci to rozum, lecz co z chytrości zwierzyłem siostrze
27 FrII|          jest ganiebny; dla tego co za rozkosz są bogactwa?
28 FrII|          za rozkosz są bogactwa? co królestwa? co imienie? co
29 FrII|          bogactwa? co królestwa? co imienie? co złoto? co srebro?
30 FrII|        co królestwa? co imienie? co złoto? co srebro? co drogie
31 FrII| królestwa? co imienie? co złoto? co srebro? co drogie odzienie?
32 FrII|    imienie? co złoto? co srebro? co drogie odzienie? co drogie
33 FrII|      srebro? co drogie odzienie? co drogie kamienie? co godowanie?
34 FrII|    odzienie? co drogie kamienie? co godowanie? co wesołe czasy?
35 FrII|          kamienie? co godowanie? co wesołe czasy? co rozkosz
36 FrII|      godowanie? co wesołe czasy? co rozkosz jest przez niewiasty?
37 FrII|     Marchołt: - Prawdę mówi ten, co rzekł: Co jest w sercu,
38 FrII|       Prawdę mówi ten, co rzekł: Co jest w sercu, to też jest
39 FrII|          rzekł do niej: - Wiesz; co się stało na dworze królewskim?~
40 FrII|         żywego wrócono mi. - Ale co by się innego działo, nie
41 FrII|          Przeto rozmyślaj sobie, co z tym będzie działać, jeźli
42 FrII|      miłowana, ony drugie sześć, co k temu będą mówić? Jeźli
43 FrII|     mężem. Ony drugie widząc to, co k temu będą mówić? Bo będą
44 FrII|        mnimając, by była prawda, co Marchołt powiadał, biegając
45 FrII|          rękami i narzekając, to co słyszała od Marchołta, to
46 FrII|        twą wolą. Dawasz każdemu, co chcesz, bo masz, co chcesz.
47 FrII|     każdemu, co chcesz, bo masz, co chcesz. Tegoć wszytcy czynić
48 FrII| rozgniewawszy się barzo rzekł: - Co za niesprawiedliwość czynię,
49 FrII|          Salomon odpowiedział: - Co to jest, szybieniczniku?
50 FrII|         masz wierzyć wszytkiemu, co słyszysz.~Tedy Król rzekł: -
51 FrII|           miłościwy królu, mówić co łagodnego do tych niewiast,
52 FrII|         dobrej niewieście kto ma co złego mówić? Łaska jest
53 FrII|          w oczy patrzać, myślił, co by miał czynić.~ ~
54 FrII|       króla: - Miły królu, czyń, co chcesz; telko mi to raczy
55 Upom|    UPOMINANIE DO CZCICIELA~ ~Ty, co ku czcieniu masz chciwość, ~