Part

 1 Ded |      chciwość miał. Ale jeszcze, gdy częstokroć słudzy twej wielmożności
 2 Ded |          poślubione masz mieć. A gdy to według twej wysokiej
 3 FrI |                      Fragment I]~Gdy Salomon był na stolcu ojca
 4 FrI |        straśliwa i głupia; które gdy Salomon kazał przed się
 5 FrI |     słuch swój od ubogiego, taki gdy będzie wołał, Pan Bóg go
 6 FrI |     brzuchu się chowa. ~Salomon: Gdy siędziesz u stołu, patrzaj,
 7 FrI |       ciebie błaznuje. ~Salomon: Gdy co przyjacielowi możesz
 8 FrI |           Rada się mu dupa puka,~gdy mu w brzuchu barzo buka. ~
 9 FrI |         łaj przyjacielowi twemu, gdy się rozgniewasz, ~byś tego
10 FrI |            byś tego nie żałował, gdy się z nim zjednasz. ~Salomon:
11 FrI |        zachcewać się nigdy spać, gdy się brzuch [nie naje.] ~[
12 FrI |          się głupim.~[Marchołt:] Gdy cię kto szczypie, podciągnij
13 FrI |      starego na powrozie więzać,~gdy tego dla swej woli nie będzie
14 FrI |         być wszędy.] ~[Salomon:] Gdy się na cię gniewa twoja
15 FrI |                    Król Salomon, gdy wracał z łowu, wejrzał w
16 FrI |       przyrządzenia lekarstwa, a gdy członki jego niepotrzebne
17 FrII|    krowińcem garniec przykrył. A gdy przyszedł przed króla z
18 FrII|         winien śmierci. - Potem, gdy Salomon milczał, Marchołt
19 FrII|         winien śmierci. - Potem, gdy zasię Salomon milczał, Marchołt
20 FrII|       masz doświatszyć. - Potem, gdy Salomon milczał, a czuł,
21 FrII|      doświatszyć. - Potem zasię, gdy Salomon milczał, Marchołt
22 FrII|         jutro umrzesz. -=~Potem, gdy przeminęła noc, Salomon,
23 FrII|   przyszedł na dwór królewski, a gdy słońce wzeszło, naszło się
24 FrII|         była, i zawołał króla. A gdy król chciał wnić do łożnice,
25 FrII|       przed tobą będę skarżyl. A gdy król siadł, Marchołt jął
26 FrII|       Marchołtowa była wezwana~A gdy była wezwana Fudaza, siostra
27 FrII|          noża pod szatą twoją.~A gdy dworzanie szukali noża i
28 FrII|       nic powierzyć niewieście. -Gdy wszyscy wybuchnęli śmiechem,
29 FrII|       swego~Na odwieczerzy dnia, gdy nadeszła godzina kolacji,
30 FrII|       innych dzierżąc świecznik. Gdy się już wszyscy zabrali
31 FrII|     zającem, jego zaś zaniechały~Gdy go precz wypędzono, Marchołt
32 FrII|          dwór królewski. Którego gdy słudzy królewscy obaczyli,
33 FrII|  Marchołt przyszedł przed króla. Gdy go zaś król ujrzał, rzekł: -
34 FrII|        splunął na oblicze łysego~Gdy zaś Marchołta napadł kaszel,
35 FrII|   spierały się o żywe chłopię. A gdy jedna rzekła: - Mój ci jest! -
36 FrII|         u króla i u jego rady.~A gdy Marchołt cicho a roztropnie
37 FrII| wszytkiego miasta zebrały się. A gdy się zebrały, nie miła im
38 FrII|    napełnić. A cóż dalej uczyni, gdy będzie miał siedm żon? Nad
39 FrII|        nierady na męża patrzą.~A gdy to tak król mówił, Natan
40 FrII|          wasz na wiek wieków!~-A gdy wszytki. odpowiedziały:
41 FrII|          jakoby jakie zwierzę. A gdy przyszedł przed miasta,
42 FrII|          wlazł w on piec. Potem, gdy był dzień, dworzanie królewscy
43 FrII|      piec; gdzie Marchołt leżał ~Gdy zaś przyjechał przed piec,
44 FrII| zaprowadźcie go na szybienicę!~A gdy był jęt Marchołt, rzekł