Part

 1 Ded  |         łaskawa, tu, w ty strony, do Polski, przyszedł, nie tak
 2 Ded  |          wielmożności przychodząc do mnie, cni słudzy cnotliwej
 3 Ded  |      pamięci jest, bo gdym jechał do Polski, a będąc blisko Krakowa,
 4 FrI  |          uszy kosmate a zwieszone do pół lica, oczy miąsze a
 5 FrI  |          suknia jego krótka telko do lędźwi, nogawice jego fałdowne,
 6 FrI  |         gody, ~ale smrodliwa jest do rady.~Marchołt: Ten, który
 7 FrI  |         Wszelka posługa brzuchowa~do brzucha wchodzi i w brzuchu
 8 FrI  |           przyjemnego. ~Marchołt: Do czego się ręce zwyczają,~
 9 FrI  |          czego się ręce zwyczają,~do tego rady zawsze sięgają.~
10 FrI  |         lwem.~[Marchołt: Od złego do złego, od kucharza do piekarza.]~[
11 FrI  |       złego do złego, od kucharza do piekarza.]~[Salomon:] Wystrzegaj
12 FrI  |            Dwie żyły równo biegną do jednej rzyci.] ~[Salomon:
13 FrI  |        jednej drodze.]~[Marchołt: Do jednej rzyci zmierzają wszystkie
14 FrI  |         Marchołt:] Od dzisia dnia do jutra wół zająca goni, a
15 FrI  |        przybyli z daniami, rzekli do Marchołta: ~- Nie będziesz
16 FrI  |        rzekł: - Cóż się przylepia do rzyci, jeśli nie wiechcie?
17 FrII |         swych ludzi przyjechawszy do Jeruzalem doprowadzon na
18 FrII |            a tak Marchołta z onym do króla posłała. Marchołt
19 FrII |         króla, z kwapienim bieżał do swej siostry, imieniem Fudazy,
20 FrII |           się barzo smutnym rzekł do niej: Król Salomon barzo
21 FrII |            A gdy król chciał wnić do łożnice, wstąpił na garniec
22 FrII |       naleźli go, Marchołt rzecze do króla i do przytomnych: -
23 FrII |        Marchołt rzecze do króla i do przytomnych: - Zali nie
24 FrII |           się już wszyscy zabrali do jadła, Marchołt wypuścił
25 FrII |          Widząc to Marchołt rzekł do króla: - Oto; królu, wobec
26 FrII |     wypędzono, Marchołt jął mówić do samego siebie: - Ni tak,
27 FrII |          twarz obtarł, rzucił się do nóg królewskich i skargę
28 FrII |            Salomon: - A cóż to ma do człeka łysego? ~Marchołt: -.
29 FrII |          ono dziecię żywe, rzekła do króla: - Proszę, miłościwy
30 FrII |       pałacu królewskiego zawołał do siebie onej niewiasty swowolnej,
31 FrII |      wrócono syna żywego, i rzekł do niej: - Wiesz; co się stało
32 FrII |   zstalsza i wymowniejsza, rzekła do króla: - Tobie królu noszą
33 FrII |           uśmiechnąwszy się rzekł do swych: -. Zaiste, więcej
34 FrII |         na którym siedział, rzekł do króla: - Dobrześ tu, Salomonie,
35 FrII |         królu, mówić co łagodnego do tych niewiast, iżby odeszły
36 FrII |          Tedy król obróciwszy się do niewiast rzekł: - Wiedzcie,
37 FrII |         to król zawstydzony rzekł do sług swoich: -Schwyćcie
38 FrII |           był jęt Marchołt, rzekł do króla: - Miły królu, czyń,
39 FrII | Salomonowych. Potem wróciwszy się do domu mieszkał w pokoju.~
40 Upom |                        UPOMINANIE DO CZCICIELA~ ~Ty, co ku czcieniu
41 Przem|                          PRZEMOWA DO POLAKÓW~ ~Otóż macie, Polacy,