Part

 1 FrI |        Salomon weźrzawszy na nie rzekł:~Którzyście wy a skądeście,
 2 FrI |   Powaliszka, żona moja.~Salomon rzekł: Słyszałem, iżeś wielomowny
 3 FrI |        czcią jakową.~Marchołt im rzekł: - Cóż się przylepia do
 4 FrI |        siedzisz. - Wtedy Salomon rzekł: -A kto są ci, co wchodzą
 5 FrI |          Marchołt odpowiedział i rzekł: - Ziarna bobu gotujące
 6 FrII|     mleka, krowińcem przykrytym, rzekł król Salomon: Czemu tak
 7 FrII|         i tak się stało.~Salomon rzekł: Nie takiem ci ja był przykazał. ~
 8 FrII|         był przykazał. ~Marchołt rzekł: Takiem ci ja rozumiał.~
 9 FrII|         chrapać. Któremu Salomon rzekł: Marchołcie, śpisz?~Marchołt
10 FrII|       ukazując się barzo smutnym rzekł do niej: Król Salomon barzo
11 FrII|      Tedy król rozgniewawszy się rzekł: Ty, zginęły synu, coś to
12 FrII|        dla tej rzeczy, zażeś nie rzekł, iż mleko jest świetlsze
13 FrII|   uśmiechnąwszy się król Salomon rzekł: - Prawie to jest siostra
14 FrII|        Na to Marchołt powstawszy rzekł: - Panie królu! Skargę czynię
15 FrII|     wybuchnęli śmiechem, Salomon rzekł: -Rozumnie czynisz wszystko,
16 FrII| pochwycił ją. Widząc to Marchołt rzekł do króla: - Oto; królu,
17 FrII|    więcej waży niż wychowanie. - Rzekł zaś Salomon: -Wyrzućcie
18 FrII|          Gdy go zaś król ujrzał, rzekł: - Kto cię tutaj wpuścił? -
19 FrII|      lecą ku łysej głowie.~Na to rzekł łysy wobec króla: - Skoro
20 FrII|           Mój ci jest! - Salomon rzekł sługom swoim: - Przynieście
21 FrII|  Marchołt: - Prawdę mówi ten, co rzekł: Co jest w sercu, to też
22 FrII|        je ganił.~Któremu Salomon rzekł: - Skłamasz, bowiem ja wszytkiego
23 FrII|      było wrócono syna żywego, i rzekł do niej: - Wiesz; co się
24 FrII|        nie wiem.~Której Marchołt rzekł: - Król przykazał, iżby
25 FrII|          skazanie!~Tedy Marchołt rzekł: - Jeszczeć druga cięższa
26 FrII|          rozgniewawszy się barzo rzekł: - Co za niesprawiedliwość
27 FrII|        Salomon uśmiechnąwszy się rzekł do swych: -. Zaiste, więcej
28 FrII|      Tedy król rozgniewawszy się rzekł: - Nie masz głowy gorszej
29 FrII|          Natan prorok powstawszy rzekł: - Czemu pan mój, król,
30 FrII|      miasta, na którym siedział, rzekł do króla: - Dobrześ tu,
31 FrII|    zebranie niewieście?~Marchołt rzekł: - Nie ja, ale ich lekkość.
32 FrII|           co słyszysz.~Tedy Król rzekł: - Idź precz, a patrzaj,
33 FrII|       obróciwszy się do niewiast rzekł: - Wiedzcie, miłe panie,
34 FrII|       jajca.~Którego widząc król rzekł: - Kto jest ten, który tu
35 FrII|           Na to król zawstydzony rzekł do sług swoich: -Schwyćcie
36 FrII|          A gdy był jęt Marchołt, rzekł do króla: - Miły królu,