Part

 1 FrI |        kazał przed się przywieść, tedy stanęli oboje przed nim,
 2 FrI |       swój rodzaj i ojców twoich, tedy ja też powiem tobie rodzaj
 3 FrI |      wszytko będziesz odpowiedał, tedy cię wielkimi bogactwy ubogacę
 4 FrI |           koziełek bieży zawodem, tedy się mu bieli pod ogonem.~
 5 FrI |    północy wieje, ~wysoki dom się tedy chwieje.~A jesli dom wątły
 6 FrI |     siędziesz za stołem bogatego, tedy patrzaj pilno, co przed
 7 FrI |   mocniejszy zwycięży mdlejszego, tedy bierze wszytko imienie jego.~
 8 FrI |          Kiedy człowiek chrzypie, tedy nie może mówić.~Marchołt:
 9 FrII|    garniec pełen mleka przyniósł. Tedy król Salomon z wielkim zastępem
10 FrII|         będziesz czuwał] jako ja, tedy swą głowę, stracisz...~ ~
11 FrII|          Marchołt nie spał w nocy~Tedy Salomon i Marchołt siedli,
12 FrII|         też tego nie dowiedziesz, tedy będziesz 'winien śmierci. -
13 FrII|      Jeźli tego nie doświatszysz, tedy jutro umrzesz. -=~Potem,
14 FrII|       położył się na swym miescu. Tedy Marchołt, opuściwszy króla,
15 FrII|            siadł na swym stolcu. -Tedy, [z] przykazania królewskiego,
16 FrII|     pierza białego, ile czarnego. Tedy Marchołt milczkiem garniec
17 FrII|           rękoma nie zachwacił. - Tedy król rozgniewawszy się rzekł:
18 FrII|         dziedzictwo a ojczyznę. - Tedy Salomon rzeki: - Niechaj
19 FrII|           nań poszczuli. Marchołt tedy zająca wypuścił. Natychmiast
20 FrII|           kiedy niewiasta płacze, tedy się sercem śmieje; ukazuje
21 FrII|     Salomon: - Jeźli jest krewka, tedy jest dla człowieczeństwa
22 FrII|       krewka; a jeźli przemienna, tedy jest takowa dla lubości.
23 FrII|          mówił złe o niewiastach.~Tedy Marchołt wyszedszy z pałacu
24 FrII|         jego zła rada i skazanie!~Tedy Marchołt rzekł: - Jeszczeć
25 FrII|          jęły wołać przed królem.~Tedy król, ledwy uprosiwszy u
26 FrII|          niewiast jest niż ludzi.~Tedy wszytki niewiasty jerózolimskie
27 FrII|          zły król i źle króluje! ~Tedy król rozgniewawszy się rzekł: -
28 FrII|           podług jego szaleństwa.~Tedy wyskoczywszy Marchołt z
29 FrII|          wszytkiemu, co słyszysz.~Tedy Król rzekł: - Idź precz,
30 FrII|     niewiast, iżby odeszły precz!~Tedy król obróciwszy się do niewiast
31 FrII|          nocy spadł wielki śnieg. Tedy Marchołt wziął w jednę rękę
32 FrII| zwierzęcia, powiedzieli królowi.. Tedy król z wielkością psów i
33 FrII|        był wiedzion na szubienicę~Tedy słudzy jąwszy Marchołta