Part

 1 Ded  |   chciwości bogactw albo mienia, ale więcej dla czci a sławy
 2 Ded  |     tymem więtszą chciwość miał. Ale jeszcze, gdy częstokroć
 3 Ded  |     lutości odsłużyć albo oddać, ale tym pismem a wybijaniem
 4 Ded  | więtszego a znamienitszego daru, ale iż na ten czas, dla mojej
 5 FrI  |       obliczu żadnego i grubego, ale barzo wymownego. A żona
 6 FrI  |          mądra buduje sobie dom, ale szalona zbudowany kazi rękami.~
 7 FrI  |    Rzodkiew dobra jest na gody, ~ale smrodliwa jest do rady.~
 8 FrI  |    bolenie,~taki nie ma zdrowia, ale częste cirpienie. ~Salomon:
 9 FrI  |         nigdy, aby psa siodłano, ale iżby go na łańcuchu więziono.~[
10 FrI  |          Syn mądry uwesela ojca, ale syn swowolny jest smętek
11 FrI  |     rzecze: - Nie tak ci będzie, ale dobrze syt niech będzie
12 FrII |       Tak ci też było uczyniono, ale głód przemienił mój [zamiar].~
13 FrII |           Teraz ci] odpuszczamy, ale jeźli ty nocy [nie będziesz
14 FrII |          odpowiedział: Nie śpię, ale myślę. ~Salomon: Co myślisz?~
15 FrII |  Marchołcie?~Marchołt: Nie śpię, ale myślę. ~Salomon: Co myślisz?~
16 FrII |  Marchołcie?~Marchołt: Nie śpię, ale myślę. Salomon: Co myślisz?~
17 FrII |       śpisz?~Marchołt: Nie śpię, ale myślę. ~Salomon: Co myślisz?~
18 FrII |         prześladowania cierpieć, ale oto już biorę ten nóż pod
19 FrII |     zdradą go przekolę i zabiję. Ale miła siostro, proszę cię,
20 FrII |        ani memu bratu Bufridowi, ale taj! - Któremu Fudaza odpowiedziała:
21 FrII |        zgrzeszyła, poprawię się. Ale przysięgam na Boga i na
22 FrII |       jedną mysz. Kot ją ujrzał, ale biec za nią nie chciał,
23 FrII |           bo łysina to nie wina, ale zaszczytów przyczyna.~Marchołt: -
24 FrII |     nigdy wolej nie ma napęłnić. Ale dla rozmaitych chytrości
25 FrII |    Marchołt: - Nie mów: dobroci, ale złości a zdrady. Salomon: -
26 FrII |      niewieście godzą się tobie. Ale ja tobie powiadam, iż teraz
27 FrII |        mego żywego wrócono mi. - Ale co by się innego działo,
28 FrII |      wdowy, ani mężatki z mężem, ale prawie będą jakoby przez
29 FrII |      iżby na to nie przyzwalały, ale iżby tego broniły u króla
30 FrII |        Czyn wolą twoję z twoich, ale z nas czemu chcesz czynić?
31 FrII |        Marchołt rzekł: - Nie ja, ale ich lekkość. Nie masz wierzyć
32 Przem|  duchownym pisma jest potrzeba, ~ale też świeckim ludziom k biegłości