Part

 1 Ded  |       znamienitszego daru, ale iż na ten czas, dla mojej żądze]
 2 FrII |      myślisz?~Marchołt: Myślę, iż tyle stawów zając ma w ogonie
 3 FrII |      myślisz?~Marchołt: Myślę, iż sroka tyle ma pierza białego,
 4 FrII |     myślisz?~Marchołt: -Myślę, iż nie masz tak nic świetlejszego
 5 FrII |        śpisz?~Marchołt: Myślę, iż. więcej waży przyrodzenie
 6 FrII |  bracie, Marchołcier wierz mi, iż bych ci też miała umrzeć,
 7 FrII |   dowiódł, i zliczył Marchołt, iż tyle stawów było w ogonie,
 8 FrII |     króla, a Marchołt zliczył, iż tyle miała pierza białego,
 9 FrII |       rzeczy, zażeś nie rzekł, iż mleko jest świetlsze niż
10 FrII |  dopuściła się dziecięcia, tak iż zesromociła mój wszytek
11 FrII |           Przecz powiedziałeś, iż przyrodzenie więcej waży
12 FrII | Salomona był kot tak ćwiczony, iż każdej nocy w czasie posiłku
13 FrII |    wobec ciebie doświadczyłem, iż przyrodzenie więcej waży
14 FrII |      mówisz, królu?~Salomon: - Iż ganisz niewieścią płeć;
15 FrII |       temu też możesz przydać, iż jest krewka a przemienna.~
16 FrII |         Ale ja tobie powiadam, iż teraz chwalisz niewiasty,
17 FrII |      odpowiedziała: - To wiem, iż syna mego żywego wrócono
18 FrII |        jakoby przez męża; tak, iż będą żałować, iż kiedy straciły
19 FrII |    męża; tak, iż będą żałować, iż kiedy straciły swe dziewictwo.
20 FrII |      to wszędy powiedała. Tak, iż się panie jęły schodzić;
21 FrII |        jest niesprawiedliwość, iż to chcesz ustawić, iżby
22 FrII |        Przeto już teraz wiemy, iż to jest prawda, cochmy słyszeli,
23 FrII |       prawda, cochmy słyszeli, iż źle o nas mówisz, naśmiewasz
24 FrII |    niesromieźliwe, a nie dziw, iż nierady na męża patrzą.~
25 FrII |        się mu. od króla stała, iż król przykazał mu precz
26 Przem|      ku ubaczeniu.~To baczcie, iż biegłość rozumu z pisma