1-lekar | lekko-pozna | pozno-wieje | wiek-zyzni
Part
1503 FrII | rozmnoży rodzaj wasz na wiek wieków!~-A gdy wszytki.
1504 FrII | rozmnoży rodzaj wasz na wiek wieków!~-A gdy wszytki. odpowiedziały:
1505 FrI | płotu.~[Salomon: Im jesteś większy, tym bądź we wszystkim pokorniejszy.]~[
1506 FrII | cudność jej nad stałość wieku. Słupy złote na spodku śrzebrnym
1507 Ded | mojej żądze] odsłużenia wielikiej, którą mam ku waszej wielmożności,
1508 FrII | Odpowiedziała ona niewiasta: - Wielkać to jest niesprawiedliwość,
1509 FrII | chodzić~Potem w nocy spadł wielki śnieg. Tedy Marchołt wziął
1510 FrII | która by była przyczyna tak wielkiego zebrania?~Na to jedna, która
1511 Ded | tamem z rzeczami swoimi w wielkiem błocie zawiąznął, jego miłość
1512 FrII | przyniósł. Tedy król Salomon z wielkim zastępem swych ludzi przyjechawszy
1513 FrII | powiedzieli królowi.. Tedy król z wielkością psów i z łowcy jechał onym
1514 Ded | WIELMOŻNEJ I ŚLACHETNEJ PANIEJ ANNIE
1515 Ded | z wdzięcznością, wrychle wielmożność twoja wićle mych rzeczy,
1516 FrI | Salomon rzekł: Słyszałem, iżeś wielomowny a chytry, aczkolwieś chłop
1517 FrII | skazanie. Przeto już teraz wiemy, iż to jest prawda, cochmy
1518 FrI | smrodliwe jakoby na grzbiecie u wieprza, brodę jakoby u kozła, uszy
1519 FrI | Marchołt: A kota kto u mleka wiernego widuje? ~Salomon odpowiedział:
1520 FrII | Namilejszy bracie, Marchołcier wierz mi, iż bych ci też miała
1521 FrII | i króla. A jesli mi nie wierzą, niech poszukają noża pod
1522 FrI | pierścienie, nozdrze oboje, wierzchnie i spodnie, miała nieboga
1523 FrII | ma być takiego niewieście wierzono tajemnego.~Salomon: I tego
1524 FrII | ale ich lekkość. Nie masz wierzyć wszytkiemu, co słyszysz.~
1525 FrII | poznał! Azaż ty będąc mądry wierzysz płakaniu,[oczu] niewieścich?
1526 FrI | Przepołudnica porodziła Wieszczycę, Wieszczyca porodziła Leżuchnę, Leżuchna
1527 FrI | Przepołudnica porodziła Wieszczycę, Wieszczyca porodziła Leżuchnę,
1528 Ded | MOJEJ NAŁASKAWSZEJ, JERONIM WIETOR, IMPRESSOR, SŁUŻBĘ SWĄ POKORNĄ
1529 Przem| pilnością~przez~Jeronima Wietora Lata Narodzenia Bożego,
1530 Ded | wszech naobfitszej, tymem więtszą chciwość miał. Ale jeszcze,
1531 Ded | ty nie była dostojniejsza więtszego a znamienitszego daru, ale
1532 FrI | psa starego na powrozie więzać,~gdy tego dla swej woli
1533 FrI | ale iżby go na łańcuchu więziono.~[Salomon:] Karz a chlustaj
1534 FrI | Cokolwiek wilk czyni, wilczycy się podoba.]~[Salomon:]
1535 FrII | innych, bo łysina to nie wina, ale zaszczytów przyczyna.~
1536 FrI | Człowiek, który się upija winem, ten nie chowa czasu w mówieniu.~
1537 FrI | który się miedzy otręby winie.~Salomon: Wiele jest tych,
1538 FrII | ziemię, splunąłem na nią. Nie winieneś się gniewać, królu, bo może
1539 FrI | nogami; tak i złe niewiasty winny być deptane.]~[Salomon:
1540 FrII | które przed królem spór wiodły. Abowiem jedna mówiła: -
1541 FrII | którym drzewie będziesz wisiał.~I przykazał król Salomon
1542 FrII | Chcesz na tym drzewie wisieć? A on odpowiedział: - Nie
1543 FrI | ono Bóg cały świat podał władaniu mojemu.]~[Marchołt:] Nie
1544 Ded | z Salomonem, który moim własnym nakładem, przez Jana bakałarza
1545 FrII | nalazł w pustkach piec, wlazł w on piec. Potem, gdy był
1546 FrI | gołębica, na rzyci czarna i włochata jako kret.]~[Salomon: W
1547 FrII | niż na głowy inne, pokryte włosami, zdaje im się bowiem, że
1548 FrII | ziemię? Ujrzałem głowę bez włosów i biorąc ją za gołą ziemię,
1549 FrI | Komu się wrzód w goleni włoży, ~zawsze się mu boleść mnoży.~
1550 FrII | mleka upiekła i na mleko włożyła, a tak Marchołta z onym
1551 FrII | króla. A gdy król chciał wnić do łożnice, wstąpił na garniec
1552 FrI | Salomon: W duszę złą nie wnidzie duch mądrości. ~Marchołt:
1553 FrI | Milczącego człowieka i też cichej wody~zawsze się strzeż, pókiś
1554 FrI | Marchołt: Który wilka w pługu wodzi,~rychło k teskności przychodzi. ~
1555 FrI | Człowiekowi bogatemu a mocnemu, a wodzie nawalnej nie przeciw się. ~
1556 Ded | JAROSŁAWIA, KASZTELANCE WOJNICKIEJ, SPISKIEJ, OŚWIĘCIMSKIEJ,
1557 FrII | druga jeszcze barziej jęły wołać przed królem.~Tedy król,
1558 FrI | tryumfuje rzyć.] ~[Salomon: Dwa woły równo ciągną w jednym jarzmie.]~[
1559 FrI | ogrodzie moim, a będą płynąć wonności jego.~Marchołt: Kiedy wiatr
1560 FrII | łysego stojącego obok króla. Wówczas nie widząc innego sposobu,
1561 FrII | rzekł: - Kto cię tutaj wpuścił? - Marchołt odpowiedział: -
1562 FrI | Król Salomon, gdy wracał z łowu, wejrzał w dom Marchołtów~
1563 FrII | rąk Salomonowych. Potem wróciwszy się do domu mieszkał w pokoju.~
1564 FrI | jest milczący, jest jako wrotny siedzący.~Salomon: Cześć
1565 FrI | taj. ~Marchołt: Komu się wrzód w goleni włoży, ~zawsze
1566 FrII | Marchołt siedząc z innymi wsadził trzy myszy w rękaw szaty
1567 FrI | Marchołta, przychodzącego od wschodu słońca, na obliczu żadnego
1568 FrII | mieć dziedzictwa, abowiem wskutek twej winy będzie ci odjęte
1569 FrII | człowiekowi dana na dobre wspomożenie i na rozkosz, i na lubość.
1570 FrI | niejakiego młodzieńca i wśród igraszek, śmiechów, miękkich
1571 FrII | chciał wnić do łożnice, wstąpił na garniec mleka i padłby
1572 FrII | ludzi pełen dwór, a Salomon, wstawszy z łożnice, siadł na swym
1573 Ded | wielmożności waszej, nie mogłem się wstrzymać, bych w tym wdzięczności
1574 FrII | Salomon: - Bogdajbyś przepadł! Wszak łysi są lepsi od innych,
1575 FrII | małom szyje nie złamał, a wszakożeś nie krzyw; boś sprawiedliwie
1576 Ded | polskiej, znamienitej a wszech naobfitszej, tymem więtszą
1577 FrII | Marchołt cicho a roztropnie wszedł na dwór króla Salomona i
1578 FrI | nogę swoją.]~[Salomon:] Wszelkie zwierzę miłuje sobie równego. ~[
1579 FrI | przed sobą skóry; bije .wszy, ile ich tylko znajdzie.
1580 FrI | jesteś większy, tym bądź we wszystkim pokorniejszy.]~[Marchołt:
1581 FrII | stojąc na dwu łapach przed wszystkimi, a w dwu innych dzierżąc
1582 FrII | tak iż zesromociła mój wszytek rodzaj, a wszakoż chce mieć
1583 FrII | bogactwa ziemskie. Czynisz wszytkę wolą twoję, a żadny się
1584 FrII | Czemu pan mój, król, sromoci wszytkie panie jerozolimskie?~Salomon
1585 FrI | nie masz mnie równego po wszytkiej ziemi.~Marchołt: Ten, który
1586 FrII | lekkość. Nie masz wierzyć wszytkiemu, co słyszysz.~Tedy Król
1587 FrI | miewa, o swej chwale przed wszytkimi śpiewa. ~Salomon: Rad zły
1588 FrI | pocałunków, z czego się wtenczas śmiała, teraz opłakuje brzemienność.~
1589 Ded | Dan list z domu naszego we wtorek przed świętym Tonią 4 apostołem,
1590 FrI | co przez pole biegnie, wtyka w nią tarninę, a ludzie
1591 FrI | na nie rzekł:~Którzyście wy a skądeście, a który jest
1592 FrII | drzewie obiesili, które sobie wybierze. ~ ~
1593 Ded | iżbych polskim pismem nieco wybijał; gdyżem poczuł tak wielką
1594 Ded | oddać, ale tym pismem a wybijaniem imię twoje a twój nad ubogim
1595 FrI | wypadł z drzewa tego ~a nie wybił oka twego.~Salomon: Trudno
1596 FrII | drzewie, które ja sobie wybiorę!~Odpowiedział Salomon: -
1597 FrII | go pod swą szatą, i tak wybrał się na dwór królewski. Którego
1598 FrII | Fudaza, napełniona gniewem, wybuchnęła w te słowa i rzecze: - Niegodziwy
1599 FrII | niewieście. -Gdy wszyscy wybuchnęli śmiechem, Salomon rzekł: -
1600 FrI | się go kułakami, dlaczego wychłostanego kijami nie wyrzuca się od
1601 FrI | i łeb koński, i im wyżej wychodzą, tym niżej schodzą. - Na
1602 FrII | niewiasta rodzi dzieci i wychowawa, i miłuje; obłapia; żąda
1603 FrI | mądrością.~Marchołt: - Ten ci wydaje się mądry, który samego
1604 FrI | pana naszego, lecz będą ci wydarte twe złe oczy z twojej niegodziwej
1605 FrII | służy krom zdrady i strzeże wyglądając mego odeścia i przyścia.~
1606 FrII | lubość. Abowiem niewiasta wykłada się: niewiadoma stania 1,
1607 Ded | Jana bakalarza z Koszyczek, wykładacza, pokornych sług swoich nie
1608 Ded | też sługę twego pokornego, wyłożon jest w polskie z łaciny.
1609 FrI | żadnego i grubego, ale barzo wymownego. A żona jego była z nim,
1610 FrII | była miedzy imi zstalsza i wymowniejsza, rzekła do króla: - Tobie
1611 FrI | Salomon: Rozmaite przyczyny wymyśla, który się z przyjacielem
1612 Upom | lubował,~Z domu Jeronimowego ~Wynidzieć wrychle wiele dobrego.~ ~
1613 FrI | strzeż, pókiś żyw, tako wynidziesz [z] szkody. ~[Salomon:]
1614 FrI | świńmi pana naszego, niż być wyniesionym czcią jakową.~Marchołt im
1615 FrII | Marchołtowa! - A wzrost i wyobrażenie Fudazy było krótkie, a była
1616 FrI | strzeż tego pewno, ~być nie wypadł z drzewa tego ~a nie wybił
1617 FrI | Marchołt: Garniec dobrze wypalony lepiej trwa niźli namoczony.
1618 FrII | zaniechały~Gdy go precz wypędzono, Marchołt jął mówić do samego
1619 FrII | Salomon: - Bacz, byś nie wypluł dzisiaj śliny z ust twoich
1620 FrII | Jesli zaś jeszcze przyjdzie, wypuśćcie nań psy moje!~Marchołt: -
1621 Ded | zmieszkać, a mnie z błota wyrwać. O panie łaskawy, o panie
1622 FrI | wychłostanego kijami nie wyrzuca się od oblicza króla? -
1623 FrII | wychowanie. - Rzekł zaś Salomon: -Wyrzućcie go precz ód obecności mej!
1624 FrII | by nas ganić, należy go wyrzucić precz!~Marchołt: - Pokój
1625 FrI | członki jego niepotrzebne wyrzucili, Bersabea, mać twoja, serce
1626 FrII | oczy!~Natychmiast Marchołta wyrzucono z pałacu.~A oni, którzy
1627 FrI | maże gębę sędziemu, ~ten wyschnienie działa osłowi swemu. ~Salomon:
1628 FrII | podług jego szaleństwa.~Tedy wyskoczywszy Marchołt z miasta, na którym
1629 FrI | będzie wołał, Pan Bóg go nie wysłucha.~Marchołt: Próżno już przed
1630 FrI | podoba.]~[Salomon:] Kto nie wysłuchawszy rzeczy drzewiej odpowieda,
1631 FrI | wiatr z północy wieje, ~wysoki dom się tedy chwieje.~A
1632 Ded | miłościwa, łaskawa a z rodu wysokiego pana krakowskiego i z wysokiej
1633 FrII | sromieżliwa. Jako słońce na wysokości, tako cudność niewieścia
1634 FrI | do piekarza.]~[Salomon:] Wystrzegaj się, by kto czego złego
1635 FrII | a tę drugą z dwora psy wyszczujcie!~I pytał Marchołt od króla,
1636 FrII | psy króla nie pożarły. I wyszedłszy kupił żywego zająca i ukrył
1637 FrII | niewiastach.~Tedy Marchołt wyszedszy z pałacu królewskiego zawołał
1638 FrII | wszytko, co przedtem powiedał, wywodził królowi Salomonowi być prawdziwe.~
1639 FrI | połowa, i łeb koński, i im wyżej wychodzą, tym niżej schodzą. -
1640 FrI | sięgał.~Marchołt: Który na wyższym siedle posadzon bywa, ~taki
1641 FrI | parszywy, szuka sobie równego i wzajem drapie i pociera jeden drugiego.]~[
1642 FrI | jutra wół zająca goni, a wżdy go nie może doścignąć, ugonić.~[
1643 FrII | królewski, a gdy słońce wzeszło, naszło się ludzi pełen
1644 FrII | miłowana, a druga będzie wzgardzona; bowiem ona, która będzie
1645 FrII | wielki śnieg. Tedy Marchołt wziął w jednę rękę rzeszoto, a
1646 Ded | krotofilnego naprzód wybijać, wziąłem przed się śmiesznego a krotofilnego
1647 FrI | Bersabea, mać twoja, serce jego wzięła i położywszy na placku przypiekła
1648 FrI | oczy pochmurne a płynące, wzrok wężowy, ciało czarne a zmarszczone,
1649 FrII | niegodziwcze! Abowiem chcesz zabić pana i króla. A jesli mi
1650 FrI | zaś mój, siedząc za domem, zabija to, co znajdzie. Siostra
1651 FrII | odzienie i zdradą go przekolę i zabiję. Ale miła siostro, proszę
1652 FrII | przed piec, a już śladów zabrakło, .zsiadł król i spojrzał
1653 FrII | świecznik. Gdy się już wszyscy zabrali do jadła, Marchołt wypuścił
1654 FrI | to Bononias, syn Joady, i Zabus, przyjaciel króla, i Adonias,
1655 FrI | choć ci kto co daje, ~nie zachcewać się nigdy spać, gdy się
1656 FrII | króla. I wobec drugiej myszy zachował się takoż. Marchołt puścił
1657 FrII | się był obiema rękoma nie zachwacił. - Tedy król rozgniewawszy
1658 FrII | wychowawa, i miłuje; obłapia; żąda ich zdrowia. Niewiasta rządzi
1659 FrI | Salomon: Wiele ludzi bogactw żądają, ~aczkolwie w ubóstwie mieszkają.~
1660 Ded | cnotliwej paniej, ode mnie żądali, iżbych polskim pismem nieco
1661 FrII | Niechaj tak będzie, jako żądasz. Mnie to za mało stoi, na
1662 FrII | a oblicze i oczy miała żadne, a wzrost podobny k Marchołtowemu.~
1663 FrI | cudzemu psu chleba dawa, ~żadnej zapłaty nie uznawa.~Salomon:
1664 FrI | pirwej rad poczyna, który żadnie i źle śpiewa.~Salomon odpowiedział:
1665 FrII | siedm żon. Zaprawdę, tego żadnym obyczajem nie dowiedziesz.
1666 Ded | iż na ten czas, dla mojej żądze] odsłużenia wielikiej, którą
1667 FrII | obliczym, czego nie ma w żądzy. Mówi ustami; czego nie
1668 FrI | siedzisz zewnątrz, a wewnątrz zaglądasz pochylon, łeb zaś koński
1669 FrI | jest na swym polu i chcąc zagrodzić ścieżkę, co przez pole biegnie,
1670 FrII | głosem zawoławszy [rzekły]: Zaisteś ty przeklęty król a naśmiewca,
1671 FrII | Marchołt: Myślę, iż tyle stawów zając ma w ogonie jak w chrzepcie.~
1672 FrI | uważa za głupca.~Salomon: - Zaliś nie słyszał, jakie bogactwa
1673 FrII | mrzemy. Boleść serdeczna i żałość jest niewiasta fryjowna.
1674 FrII | przez męża; tak, iż będą żałować, iż kiedy straciły swe dziewictwo.
1675 FrII | ale głód przemienił mój [zamiar].~Salomon: Jakoż to?~Marchołt:
1676 FrI | dwie szkody. Matka maja zamyka oczy umierającej sąsiadce,
1677 FrII | pognały za zającem, jego zaś zaniechały~Gdy go precz wypędzono,
1678 FrII | wypuścił. Natychmiast psy zaniechawszy Marchołta pognały za zającem.
1679 FrII | uczynił.~Salomon: - Przecześ zanieczyścił oblicze tego łysego? ~Marchołt: -
1680 FrII | łysego? ~Marchołt: - Nie zanieczyściłem lecz użyźniłem, na płoną
1681 FrII | nocne, zelżenie pracej, zapamiętanie wszytkich smętków. Niewiasta
1682 FrI | psu chleba dawa, ~żadnej zapłaty nie uznawa.~Salomon: Nie
1683 FrII | łysego. Łysek, krwią nagle zapłoniony; ledwie twarz obtarł, rzucił
1684 Ded | pokornych sług swoich nie racz zapominać, to będziesz raczyła uczynić,
1685 Przem| i o mym nie zapominajcie.~ ~Drukowano w Krakowie
1686 FrII | swoich: -Schwyćcie go i zaprowadźcie go na szybienicę!~A gdy
1687 FrI | pochyliwszy głowę w progu zapytał, kto jest wewnątrz.~Marchołt
1688 FrII | ziemię. - Pałac zaś był zasłany kobiercami, a ściany były
1689 FrII | Tedy król Salomon z wielkim zastępem swych ludzi przyjechawszy
1690 FrII | łysina to nie wina, ale zaszczytów przyczyna.~Marchołt: - Łysina
1691 Ded | z wysokiej cnoty poszła. Zatem się miej dobrze, pani miłościwa
1692 FrII | w łożnicy królewskiej i zatkał, by tam światłość nie była,
1693 Ded | SPISKIEJ, OŚWIĘCIMSKIEJ, ZATORSKIEJ STAROŚCINEJ ETC. WIELKIEJ
1694 FrI | sytą rzyć, ~trudno ją ma zatworzyć.~Rada się mu dupa puka,~
1695 Ded | swoimi w wielkiem błocie zawiąznął, jego miłość pan twój, w
1696 FrI | Marchołt: Kiedy koziełek bieży zawodem, tedy się mu bieli pod ogonem.~
1697 FrII | jerózolimskie jednakim głosem zawoławszy [rzekły]: Zaisteś ty przeklęty
1698 FrII | w moją rzyć!~Na to król zawstydzony rzekł do sług swoich: -Schwyćcie
1699 FrII | zwady, prześladowanie, zazdrość będą miedzy imi. Też wieczna
1700 FrI | buduje sobie dom, ale szalona zbudowany kazi rękami.~Marchołt: Garniec
1701 FrI | dostaje jadła.]~[Marchołt: Zbytecznik nigdy nie może być wszędy.] ~[
1702 FrI | Salomon: W pokoleniu Juda jest zbytnia myśl moja, a Bóg ojca mego
1703 FrII | głowy inne, pokryte włosami, zdaje im się bowiem, że jest to
1704 FrII | nóż pod moje odzienie i zdradą go przekolę i zabiję. Ale
1705 FrI | nań.~Marchołt: Ten się sam zdradza i zniszczeje, ~który, źle
1706 FrI | Salomon: Łagodną mową nie zdradzaj nikogo. ~Marchołt: Ten się
1707 FrII | siostrze mojej, powiedziała zdradziecko, jak gdyby to była prawda. -
1708 FrII | przyczyna tak wielkiego zebrania?~Na to jedna, która była
1709 FrI | miała krótkie, mając na nich żelazne pierścienie, nozdrze oboje,
1710 FrII | wesele dniów, wesele nocne, zelżenie pracej, zapamiętanie wszytkich
1711 FrI | Jedzmy i pijmy, bo wszytcy zemrzemy. ~Marchołt: Tako rychło
1712 FrII | dopuściła się dziecięcia, tak iż zesromociła mój wszytek rodzaj, a wszakoż
1713 FrI | który na koniu siedzisz zewnątrz, a wewnątrz zaglądasz pochylon,
1714 FrI | nie wiechcie? Przecz król zezwala? ~- Wtedy Wentur i Benadach,
1715 FrII | rozgniewawszy się rzekł: Ty, zginęły synu, coś to uczynił?~Marchołt:
1716 FrI | Z tym kot rad mieszka we zgodzie, ~kto mu się da lizać po
1717 Ded | wielką chciwością, gdyżem zgotował litery a wszytki ku pismu
1718 FrII | na człowieka, który nie zgrzeszył?~Fudaza rzecze: - Wiele
1719 FrII | dziedzictwo, abowiem, jeslim zgrzeszyła, poprawię się. Ale przysięgam
1720 FrII | Fudaza rzecze: - Wiele zgrzeszyłeś, zły niegodziwcze! Abowiem
1721 FrI | tego, cochmy niewiadomie zgrzeszyli.~Marchołt: Kiedy ty dupę
1722 FrI | odpowiedział i rzekł: - Ziarna bobu gotujące się w garnku.~
1723 FrII | drogie kamienie. i bogactwa ziemskie. Czynisz wszytkę wolą twoję,
1724 FrI | Marchołt:] Im więcej mróz zimnem ściska, tym więcej nagi
1725 FrI | nie żałował, gdy się z nim zjednasz. ~Salomon: Nie mówią prawdy
1726 FrI | chytrość moja, jako i tobie ze zjedzenia serca sępa mądrość.~Salomon: -
1727 FrI | przypiekła na ogniu i tobie zjeść dała, mnie zasię, którym
1728 FrII | uczynku małom szyje nie złamał, a wszakożeś nie krzyw;
1729 FrII | miedzy imi. A jeźli tej złej rzeczy nie opatrzą, jedna
1730 FrI | nie trzeba mu się przed złodziejmi kryć. ~Salomon: Pilność
1731 FrII | Nie mów: dobroci, ale złości a zdrady. Salomon: - Zaiste
1732 FrI | człowiekiem chytrym albo złośliwym uczynisz przyjacielstwo,
1733 FrII | nad stałość wieku. Słupy złote na spodku śrzebrnym są mocne
1734 FrII | niewiastach, nie mówiłem, jedno o złych, bo o dobrej niewieście
1735 FrI | Salomon:] Nie chodź ze złym człowiekiem a zwadliwym,
1736 FrII | przeminęła noc, Salomon, zmęczony o czucia, położył się na
1737 FrII | który by mógł jednej swej żmie wolą napełnić. A cóż dalej
1738 Ded | jadąc w drogę, wolał sobie zmieszkać, a mnie z błota wyrwać.
1739 FrII | potrzebował chleba, a mnie głód [zmusił, przeto] zjadłem placek,
1740 FrII | przed wami. Ten ci to błazen zmyślił, któregoście widzieli. Wszelki
1741 FrI | Marchołt: Po tym ci leniwego znać, ~który nie śpi, kiedy by
1742 FrI | Salomon: Co to wszystko znaczy?~Marchołt: - Ojciec mój
1743 Ded | świebodnością ziemie tej polskiej, znamienitej a wszech naobfitszej, tymem
1744 FrI | szanowana nad wszytki ine znamienitsze dary.~Mar chołt: Niewiasta
1745 Ded | dostojniejsza więtszego a znamienitszego daru, ale iż na ten czas,
1746 FrI | bogactwy ubogacę a będziesz znamienity w moim królestwie.~Marchołt:
1747 FrII | na ostatku insza figura znamionuje.~
1748 FrII | Dlatego, iżeś niewiasta, a znasz niewieście położenie, kwap
1749 FrI | Marchołt: Ten się sam zdradza i zniszczeje, ~który, źle czyniąc, ma
1750 FrI | ubóstwie trwają, ~a wszakże z żonami mieszkają.~Marchołt: Nędzny
1751 FrII | Wszelki mąż ma mieć jednę żonę, którą z wiarą, w i z poczciwością
1752 FrI | za domem, nie mogę dłużej zostać z tobą, lecz powiedz matce
1753 FrI | jedz, cokolwie masz, ~coć zostanie, to też schowasz.~Salomon:
1754 FrII | części dziedzictwa? Czyż nie zrodziła mnie Floscemia, Marchołcie,
1755 FrI | a gdzie siuśka, tam bywa zrój. ~Kędy lega, tam się kruszy,~
1756 FrII | a już śladów zabrakło, .zsiadł król i spojrzał w piec.
1757 FrII | jedna, która była miedzy imi zstalsza i wymowniejsza, rzekła do
1758 FrI | sięgają.~Salomon: Ludzie zwadliwi a swarliwi mają być od towarzystwa
1759 FrII | dziewictwo. Gniewy, roztyrki, zwady, prześladowanie, zazdrość
1760 FrII | czciom od czeladzi, będzie zwana panią, wszytki bogactwa
1761 FrII | był ślad jakiego dziwnego zwierzęcia, powiedzieli królowi.. Tedy
1762 FrII | rozum, lecz co z chytrości zwierzyłem siostrze mojej, powiedziała
1763 FrI | zmarszczone, uszy kosmate a zwieszone do pół lica, oczy miąsze
1764 FrI | przypadkiem koło domu Marchołta, zwrócił tam konia swego i pochyliwszy
1765 FrI | ze mną gadać, tedyś już zwyciężon, a coś ty obiecał, toż daj!~ ~
1766 FrI | Salomon: Kiedy mocniejszy zwycięży mdlejszego, tedy bierze
1767 FrI | Marchołt: Do czego się ręce zwyczają,~do tego rady zawsze sięgają.~
1768 FrI | szczekać.~Salomon: Już się żywot napełnił, pódźmy spać.~Marchołt:
1769 FrII | kładziemy, aby się na niej żyźnie rodziło.~Salomon: - A cóż
|