Part

 1 Nabo|         Obsypany Twymi dary,~Coś go stworzył i ocalił,~A czemuż
 2 Nabo|         Boga na niebie,~I szukam Go koło siebie.~ ~Wielu snem
 3 Nabo|    Ubodzy, was to spotkało~Witać Go przed bogaczami!~A Słowo
 4 Nabo|   dzieciom Jego powodzi.~ ~Otocz Go wkoło, rzeszo wybrana,~Przed
 5 Nabo| człowieka,~Że na ołtarzu codzień go czeka:~Sam ludu Swego odwiedza
 6 Nabo|       jak w złej godzinie~Pomsta go Twoja wygładzi.~ ~Jak jednoroziec
 7 Nabo|    cedrem Libańskim,~Kwitnie, bo go sam Bóg szczepił żyw~I na
 8 Siel|        pożądanej ciszy,~W której go tylko zwierz lasowy słyszy,~
 9 Siel|       borze: ~Znajdzie!... Jakże go pocieszę! ~ ~Och, nie! on
10 Siel|       górę rzuciły,~Która, kiedy go razem wyniszczyła,~Równo
11 Dumy|       Przemysław chce zgubić,~Ja go jeszcze wolę lubić.~ ~Ja
12 Dumy|     króla mężnego żona,~Kochając go, pogardzona.~Gdy mię dojmie
13 Dumy|  hartowną strzałą~W serce, które go kochało.~ ~Powiejcie, wiatry,
14 Dumy|      Wielkiej Polszcze, w której go prosiła żona jego, aby ją
15 Dumy|         przed swym katem,~Winnym go znalazł, że padając jęknął.~
16 Dumy|      szaty~Niezgód naszych cierń go bodzie.~Cierpią i serca
17 Dumy|       trąca nogą!...~ ~Pochlebcy go otaczają,~Palcem biednego
18 Dumy|      ludzką spluskany.~Dojdziesz go czarnym zostawionym śladem.~
19 Dumy|         mną wznosi,~Nie potępiać go, on je wzniósł do góry.~ ~
20 Dumy|   widzieć wzgórek okazały.~Czyli go ręka ludzka kiedyś usypała,~
21 Dumy|          nad nim pracowała ?~Ale go człowiek jakiś dawniejszego
22 Dumy|         poznać nadpsucie, prawie go nie czują:~Jeszcze teraz