Part

 1 Nabo|      Ojcem, On przyjacielem.~ ~Nic dosyć było to dla człowieka,~
 2 Nabo|   kiedy dojdzie pory sędziwéj,~Nic z swej żywości nie straci;~
 3 Siel| naprzykrzony."~Palmiro, ja się nic wrócę,~Ciebie więcej nie
 4 Siel|     twym się nie turbujesz,~Ty nic nie czujesz.~ ~Wczoraś tak
 5 Siel|        siostry przyjmujesz,~Ty nic nie czujesz!~ ~Któż między
 6 Siel|       Filona, ~Jako w kochaniu nic nie wybaczy ~Prawdziwa miłość
 7 Siel|      Ale w tym wszystkim złość nic nie miała:~Wszystko z powodu
 8 Siel|     tak trawił noc po kryjomu,~Nic świeć, niech na nich dżdże
 9 Siel|          Ja się po tobie dosyć nic zasmucę,~Nic strawię żalu
10 Siel|       tobie dosyć nic zasmucę,~Nic strawię żalu przyczyny.~
11 Siel|        masz na pogotowiu;~Mnie nic podobno nie zleczy chorego.~
12 Siel|     pocałuje;~Wtenczas Dorydo, nic mię nie turbuje!~Niech jak
13 Dumy|      stopniach obrażając nogi,~Nic się z moim lepszego nie
14 Dumy|  trzeba,~Że wieku dzisiejszego nic nie dajesz chleba;~Choćby
15 Dumy|     próżnowaniu~Jak rozrywałem nić nudy,~Daj czas krótkiemu
16 Dumy|       Burzliwe wasze obrady,~O nic nieskończone zwady,~Zawiść,
17 Dumy|        mój się minął,~Tożto za nic, że syn twój za ojczyznę
18 Dumy|      Już noc padła; oczy mi na nic się nie zdały,~Ażeby obłąkanych