Part

 1 Siel|        twych gniewów boję,~To mię ta rozpacz strapiła:~Drogom
 2 Siel|          I razem słodycz wypływa.~Tą drogą poślę zapały moje,~
 3 Siel|       ludzi, ulega w ich błędzie,~Ta mej wędrówki towarzyszką
 4 Siel|    wędrówki towarzyszką będzie.~ ~Ta, która ucisk jaki wycierpiała,~
 5 Dumy|           jego drodze zatrzymały.~Ta, leżąc pod krzakiem, śpiewa,~
 6 Dumy|       leżąc pod krzakiem, śpiewa,~Ta jakąś do swych ma mowę,~
 7 Dumy|           i w sławę, i w siłę!...~Ta, co od morza aż do morza
 8 Dumy|            Abyś się kiedy zmazała tą plamą!~Gdy przyjdzie pora,
 9 Dumy|         niej, szukając miejscami.~Ta piszczel a ta spinę znalazła
10 Dumy|          miejscami.~Ta piszczel a ta spinę znalazła z żebrami.~
11 Dumy|      lekkie! znak to ich dawności~Ta ziemia, wielkich kiedyś
12 Dumy|          na tych równinach, gdzie ta trzoda pasie~Szumnych naszych
13 Dumy|           zrąbane syny poznawały.~Ta, poznawszy swojego, sama
14 Dumy|      tłucze serce ręką popędliwą.~Ta ją w żalu hamuje: "Wszak
15 Dumy|        twój za ojczyznę zginął ?"~Ta, gdy konia białego, na którym
16 Dumy| szczęśliwie, że choć nas widziała~Ta pani, wraz wysiadłszy, za
17 Dumy|     fatalnego zaczęte niechęci,~I ta świeża, żeśmy się w drogę