Part

 1 Nabo|   miary,~Obsypany Twymi dary,~Coś go stworzył i ocalił,~A
 2 Siel|   zeszedł, psy się uśpiły, ~I coś tam klaszcze za borem. ~
 3 Siel|     jak na nię mrugał, ~Potem coś cicho mówili; ~Pewnie to
 4 Siel|   siły odjęła.~ ~Filon~Lauro! coś dotąd dla mnie świadczyła,~
 5 Siel| błękitna z różowym,~Na głowie coś zielonego~A sam w pancerzu
 6 Siel|    roli,~Niby ją łaje, niby o coś prosi,~Niby się smuci i
 7 Siel|       zdumiewa,~A czasem sama coś mu potakuje.~ ~Jego gorętszych
 8 Dumy|       wyznać, ja& było, że mi coś dawano,~Ale wszystkie godziny
 9 Dumy|      i byłbym pewnie panom na coś zdatny;~To wiem, a tego
10 Dumy|      wzdycha do zbytków,~Jest coś droższego od złota;~Nie
11 Dumy| piękniejszą nad kwiat~Kloryna coś tam sama do siebie gadała,~
12 Dumy|       Że jej zawsze ten widok coś nowego gada,~Że czuje piękność
13 Dumy| dzikiemi poszła manowcami.~Że coś niezrozumianym językiem