Part

  1 Nabo|            ocalił,~A czemuż by Cię nie chwalił?~ ~Ledwie oczy przetrzeć
  2 Nabo|           nim czynią Anieli możni,~Nie przystępujcie blisko, bezbożni!~
  3 Nabo|        ziemia będą świadkami.~ ~My nie słyszymy, jak nam niebiosy~
  4 Nabo|            myśli!~Szalony człowiek nie zważa na nie,~A głupi próżno
  5 Nabo|      Szalony człowiek nie zważa na nie,~A głupi próżno je kryśłi.~ ~
  6 Nabo|         zginie,~Zginie, kto z Tobą nie radzi,~Ni się postrzeże,
  7 Nabo|      spojźrzałem,~Bo względów byli nie warci,~Potym wieść tylko
  8 Nabo|       sędziwéj,~Nic z swej żywości nie straci;~Iść będzie, głosząc,
  9 Siel|            stało,~Że mi dotychczas nie świéci?~ ~Już się i zboże
 10 Siel|           do góry wzbiło,~I ledwie nie kłos chce wydać;~Całe się
 11 Siel|        zazieleniło;~Mojej pszenicy nie widać!~ ~Już słowik w sadzie
 12 Siel|            leśni;~A mój mi ptaszek nie śpiewa!~ ~Już tyle kwiatów
 13 Siel|        przybrała;~A mój mi kwiatek nie schodzi!~ ~O wiosno! Pókiż
 14 Siel|            Dziatki, Lindory wyście nie widzieli!~Piękna, jak wiosna,
 15 Siel|             d.~ ~Już ponad rzeczkę nie będziesz chodziła,~I bielszej
 16 Siel|          bielszej nogi nikt w niej nie umyje!~Oko wesołe, usta
 17 Siel|         cożeś zrobiła?   i t. d.~ ~Nie masz Lindory, czegóż tu
 18 Siel|         nam po wszystkich? Lindory nie mamy.~Został nam po niej
 19 Siel|             On sobie mówić i słowa nie daje.~ ~Uparł się; znowu
 20 Siel|           nic wrócę,~Ciebie więcej nie zasmucę!~ ~Wśrzód pięknych
 21 Siel|            już Palmiry biała twarz nie słynie;~Tam, smutno chodząc,
 22 Siel|                Już ja ginąć więcej nie będę na tobie,~Moje Palmirę
 23 Siel|          nią na chłodzie pod sosną nie siędę,~Grać jej nie będę.~ ~
 24 Siel|          sosną nie siędę,~Grać jej nie będę.~ ~Niech tam wilk srogi
 25 Siel|      nuciły:~ ~"Palmiro, pewnie ty nie czujesz tego,~Jak bolejemy
 26 Siel|       twego,~Ni Korydonem twym się nie turbujesz,~Ty nic nie czujesz.~ ~
 27 Siel|          się nie turbujesz,~Ty nic nie czujesz.~ ~Wczoraś tak miło
 28 Siel|          dziś, jakbyś to nigdy nas nie znała:~Zimno u siebie twe
 29 Siel|        siostry przyjmujesz,~Ty nic nie czujesz!~ ~Któż między nami
 30 Siel|           Pod umówionym jaworem.~ ~Nie będę sobie warkocz trefiła,~
 31 Siel|      ścisnęła! ~ ~Oto już jawor... Nie masz miłego! ~Widzę, że
 32 Siel|          Filonie! wtenczas, kiedym nie znała ~Jeszcze miłości szalonej, ~
 33 Siel|          będę moją przygodą, ~Żeby nie wierzyć nikomu. ~ ~Ale któż
 34 Siel|         Jakże go pocieszę! ~ ~Och, nie! on zdrajca, on u Dorydy, ~
 35 Siel|          Widziałam wczoraj, jak na nię mrugał, ~Potem coś cicho
 36 Siel|       Filona, ~Jako w kochaniu nic nie wybaczy ~Prawdziwa miłość
 37 Siel|        słowa!...~Może występek mój nie tak znaczny,~Może zbyt kara
 38 Siel|          długa,~Ale kochamia nigdy nie było:~Nie już ten kocha,
 39 Siel|           kochamia nigdy nie było:~Nie już ten kocha, co mruga.~ ~
 40 Siel|            tym wszystkim złość nic nie miała:~Wszystko z powodu
 41 Siel|           z nią widywania,~W żadną nie wnidę rozmowę.~ ~Laura~Czymże
 42 Siel|      Czymże nagrodzę za te ofiary?~Nie mam - prócz serca wiernego;~
 43 Siel|           Filon~Któż by dla ciebie nie zerwał węzły~Przyjaźni,
 44 Siel|           mego spokoja!~Ty jeszcze nie wiesz o twojej mocy,~A ja
 45 Siel|    osiemnastym mozoła?~Jeśli w tym nie masz pofolgowania,~Jak człek
 46 Siel|            jam cię tylko dotknęła;~Nie przeto, Filan, kochasz mnie
 47 Siel|         Jakże to skarga niezbożna!~Nie proś, nie każ mi, ty mię
 48 Siel|        skarga niezbożna!~Nie proś, nie każ mi, ty mię chcesz gniewać!~
 49 Siel|         gniewać!~Kochać cię więcej nie można.~ ~Filon~Kiedyż mię
 50 Siel|             Filon~Kiedyż mię za to nie będziesz winić?~I kiedy
 51 Siel|           Filon~Żal mi cię puścić, nie śmiem cię trzymać,~Kiedyż
 52 Siel|           Żadne mię teraz rozrywki nie wzruszą,~Bom stracił czoło
 53 Siel|          grzmoty?~Ja na cię pomsty nie kładę,~Ale wiedz dla twej
 54 Siel|          tym dylu,~Złapię, gałązki nie ruszę.~ ~Do mojej miłej
 55 Siel|            dłoni.~ ~Żeby ci tęskno nie było,~Ja szukać drugiego
 56 Siel|          ja z Justyną gdy siędę.~ ~Nie bój się śmierci z jej ręki,~
 57 Siel|           zechcesz na świecie!~Ona nie patrzy bez męki,~Choć brzydką
 58 Siel|            on poleciał w gęstwiny!~Nie złapię... próżno się kłócę.~
 59 Siel|         być jeszcze wiele!~Ja spać nie mogę, bo mi żyć nie miło,~
 60 Siel|           spać nie mogę, bo mi żyć nie miło,~Ale co ciebie budzi
 61 Siel|            budzi w twym popiele?~ ~Nie śpię, że moja przy mnie
 62 Siel|            śpię, że moja przy mnie nie nocuje,~A ty, że twoja przy
 63 Siel|       ziemi upada bez siły.~ ~Nikt nie opowie żal nieutulony~Patrzącej
 64 Siel|        pogotowiu;~Mnie nic podobno nie zleczy chorego.~Zazdroszczę
 65 Siel|        mnie przebywa,~Na niczem mi nie zbywa.~ ~Jeślibym ją utracił,~
 66 Siel|            I piersi parzyste!~ ~Ja nie spać statecznie~Całą noc
 67 Siel|           cały~Oczu twych czarami,~Nie będę, zuchwały,~Żartował
 68 Siel|      świécę~Za złotowiec cały,~Bym nie miał tęsknice~Po Jacentej
 69 Siel|            żyje niespaniem.~ ~Nikt nie widział, nie szydził,~Niebo
 70 Siel|    niespaniem.~ ~Nikt nie widział, nie szydził,~Niebo świadek jedyny!~
 71 Siel|      świadek jedyny!~Jam się nieba nie wstydził,~Miłość była bez
 72 Siel|      drżąca ściskała~Mówiąc: "Sama nie zginę."~ ~Oto przy tym strumieniu,~
 73 Siel|             drzewa zostały;~Ciebie nie masz, Justyno!~
 74 Siel|     szaNowali,~Bo się pana bali.~ ~Nie dbają, choć to Pleban~Broni
 75 Siel|            koło mej Dorydy,~Oczy w nię wlepię i zapomnę biédy.~
 76 Siel|           Wtenczas Dorydo, nic mię nie turbuje!~Niech jak chcą,
 77 Siel|           za twe ofiary oddajem:~ ~Nie chcę cię młodym ozdobionej
 78 Siel|        mojem złożę;~Żal podzielony nie tak trapić może.~ ~Nie przejdą
 79 Siel|  podzielony nie tak trapić może.~ ~Nie przejdą do niej złej fortuny
 80 Siel|                             JUŻ JA NIE TEN~ ~Lata moje ustąpiły,~
 81 Siel|          TEN~ ~Lata moje ustąpiły,~Nie wiodą już o mnie spory,~
 82 Siel|            już do wieczora;~Już ja nie ten, co był wczora!~ ~Przedtym,
 83 Siel|            już do wieczora;~Już ja nie ten, com był wczora.~ ~Rzeka
 84 Siel|         był wczora.~ ~Rzeka w górę nie popłynie,~I nie wrócą się
 85 Siel|       Rzeka w górę nie popłynie,~I nie wrócą się me lata;~Wiek
 86 Siel|         marnie zginie,~Kto z młodu nie użył świata.~Idź Filon!
 87 Siel|            już do wieczora;~Już ja nie ten, com był wczora.~
 88 Dumy|           szlaki!~I kiedy z siebie nie damy szydzić do ostatka,~
 89 Dumy|         ostatka,~Swoich się dzieci nie będzie wstydzić Polska-matka.~
 90 Dumy|           Której miłość tajemnicą,~Nie zna jeszcze serca pana:~
 91 Dumy|  litościwszy dziki~Zwierz mi życia nie uszkodzi,~Na które srogi
 92 Dumy|           pannom jej udusić kazał, nie mając do tego przyczyny
 93 Dumy|      jakoby to na woli jej było, a nie w rękach boskich. Acz choć
 94 Dumy|          okrucieństwa tego nad nią nie czynił. Była to Lukierda
 95 Dumy|         rzucają;~Tylko mu przez to nie dają spoczynku,~Ale samochcąc
 96 Dumy|   spoczynku,~Ale samochcąc w niego nie trafiają.~Potym zgonionego,
 97 Dumy|           córek ścieżki zarastają.~Nie słychać głosu Klorydy,~A
 98 Dumy|         Też okna różnoszybne, piec nie polewany~I niska strzecha
 99 Dumy|            o mnie w powiecie nawet nie wspominano,~I tylko mię
100 Dumy|          sobie myślił: "Oni płynąć nie umieli."~Com zyskał, na
101 Dumy|            Nic się z moim lepszego nie zrobiło stanem,~Prócz marnego
102 Dumy|          że na Prawdzie nikt nigdy nie traci:~Zostawiam cię ubogim,
103 Dumy|         mówił, jak był przekonany.~Nie brałem sobie za cel ludzkie
104 Dumy|         Cóżem zyskał, pochlebstwem nie służąc nikomu?~Otom wrócił
105 Dumy|     uboższym, niż wyjechał z domu.~Nie przeto, święta Cnoto, porzucić
106 Dumy|          Że wieku dzisiejszego nic nie dajesz chleba;~Choćby mi
107 Dumy|   szafowano szczodrze,~Nikomum źle nie zrobił ani mnie nikt dobrze.~
108 Dumy|       majątkiem? drugimi pomiatał?~Nie o tom ja pod drzwiami Fortuny
109 Dumy|            wygodny,~Gdzie bym jadł nie z wymysłem, ale wstał niegłodny,~
110 Dumy|           niegłodny,~Gdzie bym się nie usuwał nikomu do zgonu~Swym
111 Dumy|            zdatny;~To wiem, a tego nie wiem, za com niepopłatny.~
112 Dumy|            niepopłatny.~Stało się! Nie mam swojej, kopmy cudzą
113 Dumy|      przyjaźń fałszywa,~Gdy u mnie nie czuje złota,~Gdy się stołów
114 Dumy|        czuje złota,~Gdy się stołów nie spodziéwa,~Nikt w moje nie
115 Dumy|         nie spodziéwa,~Nikt w moje nie wjeżdża wrota.~Chłodne wieczory.
116 Dumy|           ziemię padnie, nizac już nie stoi,~Tylko się jego szumu
117 Dumy|           O, wy niewinne ptaszęta,~Nie lećcież nigdy w te strony,~
118 Dumy|           Teraz, ten się jej nawet nie natrąca,~Którym wzgardziła
119 Dumy|            Głośno się do lat swych nie przyznaje,~A w ciszy zbiegłym
120 Dumy|          młodość, gdy raz porzuci,~Nie chce już nigdy zbujana,~
121 Dumy|            mię wiek ujął cieśniéj,~Nie śpiewam Lindorze pieśni,~
122 Dumy|           śpiewam Lindorze pieśni,~Nie idę, chociaż mię wzywa~Igrać
123 Dumy|            łaskotliwa,~Ani mię tak nie zamroczy~Irys urocznemi
124 Dumy|        twardym ryje kamieniu.~Lecz nie tak, jak on, czas natarczywy~
125 Dumy|            samę matkę mamy,~Czemuż nie tak o nie dbamy ?~Czemu
126 Dumy|       matkę mamy,~Czemuż nie tak o nie dbamy ?~Czemu się, bracia,
127 Dumy|      sąsiad ściany,~Rok jeden może nie minie,~Piękny kiedyś naród
128 Dumy|             gdzie stoisz, stąd was nie ubiegną !~Z tobą wraz czuje
129 Dumy|          Co się pod pracy ciężarem nie zegną.~Nie opierasz się,
130 Dumy|          pracy ciężarem nie zegną.~Nie opierasz się, znuzony niewczasem,~
131 Dumy|        poruczona,~Aby snać sen cię nie ogarnął czasem,~Góry nie
132 Dumy|           nie ogarnął czasem,~Góry nie wzięła nieprzyjazna strona.~
133 Dumy|          warci sami,~Póki mi życia nie przerwą się watki,~Latając
134 Dumy|         pismach wystawię pamiątki.~Nie w marmurze twardym ryte,~
135 Dumy|       dzień cały,~Kołatać we drzwi nie śmieją.~ ~A lud zuchwały,
136 Dumy|        których my stać przyrzekli;~Nie karz, wszak zdawna nikt
137 Dumy|             wszak zdawna nikt tych nie karze,~Co do ołtarza uciekli.~ ~
138 Dumy|          Już nad każdą koroną~Krwi nie będziemy leli.~Weźmy weselne
139 Dumy|             Czemuż i pamięć o nich nie zaginie?...~ ~Nie zostawiłeś
140 Dumy|           o nich nie zaginie?...~ ~Nie zostawiłeś syna na stolicy~
141 Dumy|        morza władła,~Kawałka ziemi nie ma na mogiłę!...~Jakże ten
142 Dumy|            wychodziło życie!...~On nie uciekał, bo z przodu zadana!~
143 Dumy|          Polskę wymazali.~ ~Wisło! nie Polak z ciebie wodę pije,~
144 Dumy|           się, przed laty nawykły, nie skłoni!...~ ~Zygmuncie,
145 Dumy|          grobie,~Gdy nam już wiatr nie powieje,~Składam niezdatną
146 Dumy|      powiedział:~"Ja was na ziemię nie posyłam z mieczem."~ ~Czy
147 Dumy|          ręce równo ze mną wznosi,~Nie potępiać go, on je wzniósł
148 Dumy|         wzniósł do góry.~ ~Czyż to nie lepiej Rzym rozumiał stary?~
149 Dumy|         Boga, który ojcem ziemi.~ ~Nie mamy prawa z bronią w ręku
150 Dumy|    pogodził.~ ~Ojczyzno moja; nikt nie widział ciebie,~Abyś się
151 Dumy|           potrzebie,~A niebo mocne nie da się i samo.~ ~
152 Dumy|            coś droższego od złota;~Nie żądam wielkich pożytków,~
153 Dumy|        poznać nadpsucie, prawie go nie czują:~Jeszcze teraz i z
154 Dumy|            z dziećmi, z tem, co mu nie staje,~Co ma w gruncie,
155 Dumy|           żadnemu mężczyźnie nigdy nie dowierza.~A nikt z nas przy
156 Dumy|            nikt z nas przy kaplicy nie mówił pacierza~Kamilla wtem
157 Dumy|       pierś i strzemię o strzemię,~Nie jeden krwi poczciwej strumień
158 Dumy|            Ten, co sile przeciwnej nie wydołał sprostać,~Wolał
159 Dumy|    zachęcał drużynę:~"Te mnie rany nie bolą, za ojczyznę ginę".~
160 Dumy|           ochyby,~Duch jest, tylko nie wiemy, zła czy dobra dusza.~
161 Dumy|          małej iskierce,~Potem mię nie jeden raz zabolało serce.~
162 Dumy|            to nasza madam przyjmie nie wesoło,~Bo, sądząc sprawiedliwie,
163 Dumy| sprawiedliwie, jej to należało,~Na nię prawo jechania po korku
164 Dumy|          rybacy. My rzucamy okiem,~Nie wiedząc, którym pierwej
165 Dumy|        rybakiem i głazem.~Hej! kto nie był na skale, jakby nigdzie
166 Dumy|            na skale, jakby nigdzie nie był!~Czółnem z madam, z
167 Dumy|          że dłużej zabawić~Na niej nie można było. Gdy nad San
168 Dumy|          słowo po słowie,~O niczem nie myślący, staniemy przy rowie.~
169 Dumy|      Obejźrzemy się razem, Kloryny nie stało.~Ale niemasz i madam!
170 Dumy|            temuż brzegowi~Powrócę. Nie masz naszych! Rybak tylko
171 Dumy|      Młodszą, co była przy niej, i nie już za nami,~Ale w prawą
172 Dumy|          padła; oczy mi na nic się nie zdały,~Ażeby obłąkanych
173 Dumy|        reszty twego ciała,~Ale jej nie pokażę, boby wraz skonała,~
174 Dumy|          krewni i obcy zapłaczą,~A nie będzie co pogrześć!..."~ ~