Part

 1 Siel|     koniec smutnego Kluczowa.~Tam ją wśrzód łąki będziemy żegnali;~
 2 Siel|       choć przed okiem naszym las ją schowa,~My jeszcze za nią
 3 Siel|      trzody swoje porzucali,~Żeby ją widzieć, a harde z pięknego~
 4 Siel|           naprzykrzony."~Palmiro, ja się nic wrócę,~Ciebie więcej
 5 Siel|     szukaj jednej jeszcze!"~ ~Raz ją widziałem, jak przy źrzódle
 6 Siel|          biegła przestraszona,~Co ją był napadł zły pies Palemona,~
 7 Siel|         napadł zły pies Palemona,~Ja, za psem goniąc, nogę poraziłem,~
 8 Siel|       wali~I tak się żali:~ ~"Już ja ginąć więcej nie będę na
 9 Siel|             Tak jej śpiewajcie, a ja kamień biały~Położę na jej
10 Siel|        szalonej, ~Pierwszy raz-em ją w twoich zdybała ~Oczach
11 Siel|        mnie zawsze jednaki, ~Może ja próżno strwożona? ~ ~Lepiej
12 Siel|          się wydał niewstydy.. ~A ja mu daję ofiary... ~ ~Widziałam
13 Siel|         Filon~O, popędliwa!... O, ja niebaczny!...~Lauro!...
14 Siel|    kupował ciekawość moje;~Łzamiś ją swymi płaciła.~ ~Ale w tym
15 Siel|        Wszystko z powodu dobrego,~Ja wiem, dlaczegoś tyle płakała,~
16 Siel|         pokój troskom i zrzędzie,~Ja cię niewinnym znajduję;~
17 Siel|  pasterkom przodkuje;~I do gniewu ją wzrusza kochanie,~I dla
18 Siel|     Nadzieje moje i siły.~ ~Laura~Ja mam mieć z płaczu po twarzy
19 Siel|       Laura bez ceny.~ ~Laura~Ani ja pragnę szczęścia wielkiego,~
20 Siel|        nie wiesz o twojej mocy,~A ja czuję ją!... o moja!~Laura~
21 Siel|           twojej mocy,~A ja czuję ją!... o moja!~Laura~Połóż
22 Siel|           twojego, Lauro, Filona,~Ja cię przycisnę wzajemnie,~
23 Siel|     trwogi?~ ~Laura~Miesiącu! Już ja idę do domu!~Jeśliby kiedy
24 Siel|       stracił czoło mej trzody.~ ~Ja się po tobie dosyć nic zasmucę,~
25 Siel|           strawię żalu przyczyny.~Ja dziewięćdziesiąt i dziewięć
26 Siel|     Poznawania się naszego;~Jakem ja była kontenta~Być więźniem
27 Siel|     Filenie, słyszysz te grzmoty?~Ja na cię pomsty nie kładę,~
28 Siel|            Motylu, piękny motylu,~Ja ciebie dziś złapać muszę!~
29 Siel|          Żeby ci tęskno nie było,~Ja szukać drugiego będę,~Jeśli
30 Siel|         wam tak w parze miło,~Jak ja z Justyną gdy siędę.~ ~Nie
31 Siel|           mojej Justyny,~Z czymże ja z pola powrócę?~
32 Siel|      słońca ma być jeszcze wiele!~Ja spać nie mogę, bo mi żyć
33 Siel|           samicę wśród roli,~Niby ją łaje, niby o coś prosi,~
34 Siel|     kochanki szaréj.~ ~Skowronku, ja cię mam za szczęśliwego!~
35 Siel|          mi nie zbywa.~ ~Jeślibym ją utracił,~Tobym zdrowiem
36 Siel|     zdrowiem zapłacił;~Tylko, gdy ją całuję,~Wtenczas życia moc
37 Siel|         śpiewa ptaszynie~I chwali ją i prosi,~A ja śpiewam mej
38 Siel|  ptaszynie~I chwali ją i prosi,~A ja śpiewam mej Zosi.~
39 Siel|      oczęta,~I piersi parzyste!~ ~Ja nie spać statecznie~Całą
40 Siel|       Żartował z oczami.~ ~Pójdęż ja do fary,~Jak się na dzień
41 Siel|        Zakupię pacierze,~ ~Kupięż ja i świécę~Za złotowiec cały,~
42 Siel|       Jeśli jest zuchwała,~By, co ja ponoszę,~Toż samo cierpiała.~
43 Siel|          Nad potokiem jawory,~Tam ja z tobą, Justyno,~Słodkie
44 Siel|       Oczy poczerniały.~ ~Wszyscy ją szaNowali,~Bo się pana bali.~ ~
45 Siel|   SZCZĘŚCIE PRZY DORYDZIE~ ~Kiedy ja usiędę koło mej Dorydy,~
46 Siel|   spoziera na ziemię,~ ~Przy niej ja stanę, gotów do podróży,~
47 Siel|         oczu niewinnych wyciśnie,~Ja, zebrawszy je, w sercu mojem
48 Siel|           fortuny strzały,~Piersi ją moje będą zasłaniały;~Gdy
49 Siel|          Gdy od pocisków schronię ją do końca,~Nazwę to szczęściem,
50 Siel|                               JUŻ JA NIE TEN~ ~Lata moje ustąpiły,~
51 Siel|          się już do wieczora;~Już ja nie ten, co był wczora!~ ~
52 Siel|          się już do wieczora;~Już ja nie ten, com był wczora.~ ~
53 Siel|          się już do wieczora;~Już ja nie ten, com był wczora.~
54 Dumy|           Przemysław chce zgubić,~Ja go jeszcze wolę lubić.~ ~
55 Dumy|          go jeszcze wolę lubić.~ ~Ja się tylko żalę na to,~Że
56 Dumy|            co kochasz, kochana!~ ~Ja, króla mężnego żona,~Kochając
57 Dumy|           Przemysławie i śpiewano ją w Wielkiej Polszcze, w której
58 Dumy|         go prosiła żona jego, aby ją był w jednej koszulce do
59 Dumy|  rozrywkach w wieczór od poranka.~Ja siadszy nad twoim brzegiem,~
60 Dumy|     ściegi~Wyszywa klęski Dorydy.~Ja przecie kocham twe brzegi!~
61 Dumy|           przy boku drużynę.~Obym ja był tak dawniej myślił,
62 Dumy|       kazał ociec.~Trzeba wyznać, ja& było, że mi coś dawano,~
63 Dumy|       nikt dobrze.~Nadziejo! czyż ja ciebie w złotej chciał mieć
64 Dumy|       drugimi pomiatał?~Nie o tom ja pod drzwiami Fortuny kołatał.~
65 Dumy|        oczy,~Nad książkami, które ja, co gębie odjąłem,~Może
66 Dumy|         zorze schodzi dzień cały.~Ja w jesiennem próżnowaniu~
67 Dumy|       swoje przypominam szkody!~I ja byłem kiedyś młody!...~Dziś,
68 Dumy|        nieśmiertelnych żyzna,~Wam ja, mężowie, pochwał warci
69 Dumy|     Wolności się dotknąć bała,~Bo ją dawno szanowała.~ ~Wolności,
70 Dumy|        Ażeby wnuki wasze~Śpiewały ją wiekami.~Wstyd wam, bogate
71 Dumy|     uczniom wyraźnie powiedział:~"Ja was na ziemię nie posyłam
72 Dumy|    zebrawszy się Kamilla, Albina,~Ja przy nich, człek przy koniu
73 Dumy|   obsiedliśmy tę polną świątynię.~Ja, patrząc na porzecze, wdziękami
74 Dumy|      Kamilla wtem zawoła : "Cóżem ja odkryła!".~Razem z piasku
75 Dumy|          serce ręką popędliwą.~Ta ją w żalu hamuje: "Wszak i
76 Dumy| powiedziawszy, Albina się śmiała.~Ja, który na tym świecie doznałem
77 Dumy|          Gdy nad San przyjdziemy,~Ja, Kamilla, Albina czółnem
78 Dumy|      madam wrócił rybak przewieźć ją z Kloryną.~A my tymczasem
79 Dumy|          się w drogę pokwapili,~A ją samą z Kloryną tylko zostawili.~
80 Dumy|           może teraz srogi zwierz ją dokonywa,~By prędzej wygnał