Part
1 Nabo| dosyć było to dla człowieka,~Że na ołtarzu codzień go czeka:~
2 Nabo| chwali!~Aleśmy i to poznali,~Że najmilszą Ci się zdała~Pracującej
3 Nabo| tylko o nich słyszałem:~Że własną złością potarci.~ ~
4 Nabo| straci;~Iść będzie, głosząc, że Bóg prawdziwy~Każdemu za
5 Siel| światłu cóż to się stało,~Że mi dotychczas nie świéci?~ ~
6 Siel| wszędzie powiadaj po drodze,~Że już Lindora z nami się rozstaje.~
7 Siel| zacznie:~ ~"Ona tam może ze mnie się naśmiéwa~I te łzy
8 Siel| patrzyła,~I owca jej się ze mną powróciła.~Palmira w
9 Siel| Ledwie się podniósł, ledwie że się czuje.~Na tej, pod którą
10 Siel| Niemasz Palmiry, co wraz ze mną piła,~Gdy spieka, była.~ ~
11 Siel| Nie masz miłego! ~Widzę, że jestem zdradzona!~On z przywiązania
12 Siel| biedy. ~ ~Pewnie jej mówi: że obłądzona ~Wpieram się
13 Siel| mię mocno ubezpieczała, ~Że z tobą będę szczęśliwą! ~
14 Siel| się chytrze ukryć umiała, ~Że bywa czasem fałszywą. ~ ~
15 Siel| tylko obaczy?~ ~Prawda, że czasem z nią się bawiło,~
16 Siel| warkocz mój długi,~Mówią, że mi to do twarzy.~ ~Filon~
17 Siel| mi Akast dawał swe brogi~Ze złotem swojej Izmeny,~Rzekłbym:
18 Siel| uderzeniem każdym ci gada,~Że cię tak kocha, jak życie.~ ~
19 Siel| Jeszcze dowodzi to mało,~Że mię tak kochasz, jakeś mówiła:~
20 Siel| dzisiejszej łaski przyczynić;~Że taka miłość niecała?~ ~Laura~
21 Siel| wiedz dla twej zgryzoty,~Że się mści niebo za zdradę.~
22 Siel| twym popiele?~ ~Nie śpię, że moja przy mnie nie nocuje,~
23 Siel| przy mnie nie nocuje,~A ty, że twoja przy tobie spoczywa;~
24 Dumy| Ja się tylko żalę na to,~Że moje upływa lato,~Że mię
25 Dumy| to,~Że moje upływa lato,~Że mię mej młodości zbawił.~
26 Dumy| przyczyny żadnej jedno tę, że niepłodną była, jakoby to
27 Dumy| pod szturmem,~Cieszy się, że jest złapany.~ ~Prucie,
28 Dumy| bez nagrobku!~Com zyskał, że rzuciwszy ubogie zagrody,~
29 Dumy| Prócz marnego wspomnienia, że gadałem z panem.~Kiedy mię
30 Dumy| będziesz stronie.~Pamiętaj, że na Prawdzie nikt nigdy nie
31 Dumy| Cnoto, porzucić cię trzeba,~Że wieku dzisiejszego nic nie
32 Dumy| Trzeba wyznać, ja& było, że mi coś dawano,~Ale wszystkie
33 Dumy| komuś, a sam zapomniał, że żyję;~A wreszcie mi nadzieją
34 Dumy| katem,~Winnym go znalazł, że padając jęknął.~On jeden
35 Dumy| pogodne zabłyśnie,~Zdaje się, że nas chce drażnić umyślnie,~
36 Dumy| z nich sobie urągowisko,~Że ojciec wygnał swe dzieci.~ ~
37 Dumy| nieprzyjaciel pierzchnie ze strachem,~Widząc, żeś jeszcze
38 Dumy| zwycięski~Pokazał światu, że i Polak zręczny...~Cóż przynieśliście
39 Dumy| natury?~Kiedy ktoś ręce równo ze mną wznosi,~Nie potępiać
40 Dumy| zaradził,~Szczęśliwe skutki ze złej robiąc wiary,~Bogi
41 Dumy| kiedyś czytać,~Wspomnij, że chciałeś być sędzią i katem.~ ~
42 Dumy| przykładna pouczyła dziatki,~Że jedne pełnią cnoty przed
43 Dumy| chlubi się z swej sławy,~Że doszła nietykanej od nikogo
44 Dumy| owcę. Bóstwo kłóci~I mówią, że mu zawsze zguba się powróci.~
45 Dumy| zguba się powróci.~Tam i my, że się chciało odpocząć Klorynie,~
46 Dumy| ostatniem słowem zapewniała,~Że żadnemu mężczyźnie nigdy
47 Dumy| się minął,~Tożto za nic, że syn twój za ojczyznę zginął ?"~
48 Dumy| wzrusza ;~Razem nam pokazuje, że korek złamała~I o jednym
49 Dumy| Widać to było po niej, że przypadek czuje:~Już gęściej,
50 Dumy| Cezar z rzeczy pewnie małéj,~Że mu się jakieś fochy Pompeja
51 Dumy| Tysiączne przeciwności ze wszech miar gromadzi;~I
52 Dumy| co wspiera jej sprawę,~Że lepiej życie stracić, aniżeli
53 Dumy| najczyściejsze wody odbijały;~Że dwoistym bawiem się za jednymże
54 Dumy| ogarnął w Swej dłoni.~A że już słońce zaszło, czas
55 Dumy| stawić.~Smutni skałę rzucamy, że dłużej zabawić~Na niej nie
56 Dumy| myśli swoje o skale powiada,~Że jej zawsze ten widok coś
57 Dumy| ten widok coś nowego gada,~Że czuje piękność świata. Tak
58 Dumy| naszych! Rybak tylko powié,~Że je przewiózł szczęśliwie,
59 Dumy| je przewiózł szczęśliwie, że choć nas widziała~Ta pani,
60 Dumy| dzikiemi poszła manowcami.~Że coś niezrozumianym językiem
|