Part

 1 Siel|    JUSTYNY~TĘSKNOŚĆ NA WIOSNĘ~ ~Już tyle razy słońce wracało~
 2 Siel|        dotychczas nie świéci?~ ~Już się i zboże do góry wzbiło,~
 3 Siel|     Mojej pszenicy nie widać!~ ~Już słowik w sadzie zaczął swe
 4 Siel|        mi ptaszek nie śpiewa!~ ~Już tyle kwiatów ziemia wydała~
 5 Siel| wszędzie powiadaj po drodze,~Że już Lindora z nami się rozstaje.~
 6 Siel|      cożeś zrobiła?   i t. d.~ ~Już ponad rzeczkę nie będziesz
 7 Siel|         mój sądzi za zmyślony:~"Już, mów, poszedł Medon naprzykrzony."~
 8 Siel|   Śpiewać, jam śpiewał, chociaż już i spała,~Tym sobie słodząc,
 9 Siel|         żyć będę krainie,~Gdzie już Palmiry biała twarz nie
10 Siel|         wali~I tak się żali:~ ~"Już ja ginąć więcej nie będę
11 Siel|    Palmirę położywszy w grobie;~Już z nią na chłodzie pod sosną
12 Siel|           LAURA I FILON~ ~Laura~Już miesiąc zeszedł, psy się
13 Siel|         Filona ścisnęła! ~ ~Oto już jawor... Nie masz miłego! ~
14 Siel|    Wybiegł do Laury spłakanéj, ~Już był o drzewo koszyk stłuczony, ~
15 Siel|    kochamia nigdy nie było:~Nie już ten kocha, co mruga.~ ~Oto
16 Siel|   podstęp dlaczego.~Laura~Dajmy już pokój troskom i zrzędzie,~
17 Siel|       droższy mi będzie,~Bo mię już więcej kosztuje.~ ~Filon~
18 Siel|       widzisz wschodzące zorze?~Już to drugi raz kur pieje,~
19 Siel|       trwogi?~ ~Laura~Miesiącu! Już ja idę do domu!~Jeśliby
20 Siel|        NICE DO NIESTATECZNEGO~ ~Już wiosna kończy odmiany,~Świeci
21 Siel|     raniony obrońca.~ ~Dla niej już tylko me poświęcę rymy,~
22 Siel|                                 JUŻ JA NIE TEN~ ~Lata moje ustąpiły,~
23 Siel|        moje ustąpiły,~Nie wiodą już o mnie spory,~Jak się dziewczęta
24 Siel|   przynoszę wianki.~Schylam się już do wieczora;~Już ja nie
25 Siel|    Schylam się już do wieczora;~Już ja nie ten, co był wczora!~ ~
26 Siel|      dawnej chwały.~Schylam się już do wieczora;~Już ja nie
27 Siel|    Schylam się już do wieczora;~Już ja nie ten, com był wczora.~ ~
28 Siel|       będzie słota.~Schylam się już do wieczora;~Już ja nie
29 Siel|    Schylam się już do wieczora;~Już ja nie ten, com był wczora.~
30 Dumy|     Pokucianka!~Pożal się Boże, już po twej swobodzie,~Po twych
31 Dumy|        jakim datkiem~Wesprę cię już goniącą majątku ostatkiem.~
32 Dumy|     północny poświstem zwoływa,~Już nas rzucacie, wędrowne żórawie!...~
33 Dumy|         na ziemię padnie, nizac już nie stoi,~Tylko się jego
34 Dumy|       gdy raz porzuci,~Nie chce już nigdy zbujana,~Dawnego odwiedzić
35 Dumy|         jej życie?~Gdy wam grób już wykopany~Od potężnych sąsiad
36 Dumy| Pocieszysz znowu stroskanych.~ ~Już do Twycli uszu przyjść miały
37 Dumy|          Miastaśmy podźwignęli;~Już nad każdą koroną~Krwi nie
38 Dumy|    możne wsławiły pradziady!...~Już Białym Orłom i bratniej
39 Dumy|      przy twoim grobie,~Gdy nam już wiatr nie powieje,~Składam
40 Dumy|   ułagodził,~Żeś się nareszcie, już sam przekonany,~Z rozumem,
41 Dumy|        siebie gadała,~Madam mię już ostatniem słowem zapewniała,~
42 Dumy|       niej, że przypadek czuje:~Już gęściej, niźli przedtem,
43 Dumy|   przedtem, wachlarzem pracuje,~Już czasem uszczypliwem słówkiem
44 Dumy|    najgorszy i człeka dokończy.~Już i nasze nieszczęście zaczęło
45 Dumy|     błocie postradała.~Dopieroż już wyraźniej z Kornela, z Rasyna,~
46 Dumy|       pod górę rota nasza cała.~Już na wierzchu stojemy. Inszy
47 Dumy|      ogarnął w Swej dłoni.~A że już słońce zaszło, czas w domu
48 Dumy| przepłyniemy.~Służalec z koniem już nas czekał pod kępiną,~Po
49 Dumy|        co była przy niej, i nie już za nami,~Ale w prawą dzikiemi
50 Dumy|    niebaczna i dziecię zgubiła.~Już noc padła; oczy mi na nic
51 Dumy|   nieszczęścia cudze:~"Kloryno, już twój ojciec z matką wiek
52 Dumy|    Zgasła śmiercią okropną ?... Już może się stało!...~Już może
53 Dumy|          Już może się stało!...~Już może teraz srogi zwierz