Part

 1 Nabo|      pasterze i siano.~Ubodzy, was to spotkało~Witać Go przed
 2 Nabo|           kadzidło i złoto.~Bóstwo to razem zmieszało~Z wieśniaczymi
 3 Nabo|     przyjacielem.~ ~Nic dosyć było to dla człowieka,~Że na ołtarzu
 4 Nabo|            będą nogi!~Okrzyknijcie to na wszystkie strony:~"W
 5 Nabo|         mój Boże, chwali!~Aleśmy i to poznali,~Że najmilszą Ci
 6 Nabo|            sprawiedliwych.~ ~Jakże to dobrze wyznawać Pana~Najwyższej
 7 Siel|        szczyci;~A memu światłu cóż to się stało,~Że mi dotychczas
 8 Siel|         Jak się obudzi, będzie jej to miło.~Palmira się obudziła~
 9 Siel|     odmieniła:~Kiedym jej śpiewał, to sobie przykrzyła:~"Przeze
10 Siel|   zdradziła!~ ~A gdyby ona jeszcze to poznała,~I mnie do dawnych
11 Siel|            krótko opisuje:~"Drzewo to mijaj, siekiéro!~Tu, rozstając
12 Siel|          Odnów dla wieku późnego~i To pismo kompana twego~A ty,
13 Siel|          poglądała,~A dziś, jakbyś to nigdy nas nie znała:~Zimno
14 Siel|          coś cicho mówili; ~Pewnie to dla niej kij ten wystrugał, ~
15 Siel|          za co twych gniewów boję,~To mię ta rozpacz strapiła:~
16 Siel|      pierwsze miejsce naznaczę.~Na to wspomnienie drżę zawsze
17 Siel|       przypodobania,~Przyrzekam ci to na głowę:~Chronić się będę
18 Siel|            mój długi,~Mówią, że mi to do twarzy.~ ~Filon~Gdyby
19 Siel|          pierś spada,~Czy słyszysz to serca bicie?~Za uderzeniem
20 Siel|        świadczyła,~Jeszcze dowodzi to mało,~Że mię tak kochasz,
21 Siel|           ciebie spodziewać?~Jakże to skarga niezbożna!~Nie proś,
22 Siel|       można.~ ~Filon~Kiedyż mię za to nie będziesz winić?~I kiedy
23 Siel|      widzisz wschodzące zorze?~Już to drugi raz kur pieje,~Trochę
24 Siel|            nieutulony~Patrzącej na to smutnej jego pary.~Jakaż
25 Siel|            bali.~ ~Nie dbają, choć to Pleban~Broni do mężatki.~ ~
26 Siel|        schronię ją do końca,~Nazwę to szczęściem, raniony obrońca.~ ~
27 Dumy|               Ja się tylko żalę na to,~Że moje upływa lato,~Że
28 Dumy|              Piszą o tym królu, iż to była pomsta boża nad nim
29 Dumy|          że niepłodną była, jakoby to na woli jej było, a nie
30 Dumy|           nad nią nie czynił. Była to Lukierda z książąt Syrbskich
31 Dumy|            rzucają;~Tylko mu przez to nie dają spoczynku,~Ale
32 Dumy|        pewnie panom na coś zdatny;~To wiem, a tego nie wiem, za
33 Dumy|        plon, jakowym nagrodzeni za to,~Wody mgła gruba okrywa,~
34 Dumy|       tylko jej oprzeć się śmialo.~To ciebie, królu puszczy, jesionie,
35 Dumy|           ziemię niewolnicę.~Mojej to obraz, mojej to ojczyzny!...~
36 Dumy|  niewolnicę.~Mojej to obraz, mojej to ojczyzny!...~Dla której
37 Dumy|       morza uciszają wody,~Znakiem to tylko przyszłej niepogody.~
38 Dumy|         Weźmy weselne szaty!~Dzień to kraju święcony.~Jakże ten
39 Dumy|         Weźmy weselne szaty,~Dzien to kraju świecony!~Jakże len
40 Dumy|            wzniósł do góry.~ ~Czyż to nie lepiej Rzym rozumiał
41 Dumy|           Bo jedną duszą żyjemy.~ ~To u mnie pierwsza przewaga,~
42 Dumy|     pierwsza przewaga,~Kochać się, to pierwsza rada;~Przyjaźnią
43 Dumy|       naszych rzekę:~"O szanujcież to miejsce, szanujcie te kości!~
44 Dumy|            białe! jak lekkie! znak to ich dawności~Ta ziemia,
45 Dumy|         rycerzów siedlisko,~Pewnie to w boju ległym dała grobowisko.~
46 Dumy|      pieśniach rota cała~Pewnie na to tu miejsce ciała sprowadzała.~
47 Dumy|    trzewiku tylko pozostała.~Widać to było po niej, że przypadek
48 Dumy| Przyjacielskim sposobem zacząłem w to wchodzić,~Jakby madam z
49 Dumy|           kosztował mię siła!~Któż to wszystko wyrazi, co niechęć
50 Dumy|        chcąc objechać wkoło.~Znowu to nasza madam przyjmie nie
51 Dumy|          sądząc sprawiedliwie, jej to należało,~Na nię prawo jechania
52 Dumy|        przybliżył się skały.~Jakże to wielki widok! Woda popędliwa~