Part
1 Nabo| Wielu snem śmierci upadli,~Co się wczora spać pokładli~
2 Nabo| Pracującej ręki chwała.~ ~Co rządzisz ziemią i Niebem,~
3 Nabo| rodziny.~ ~Powracasz w ziemię, co matką twą była;~Teraz cię
4 Siel| dawne,~Czy piękniejszego co w tych stronach było?~Jak
5 Siel| zdrowie,~Biała, jak len śnieg, co się w górach bieli.~Lindoro,
6 Siel| Dziatki, ciężkoż wam widzieć co równego!~Lindoro, cożeś
7 Siel| wr różne gór tych strony~Co nam po wszystkich? Lindory
8 Siel| kiedy biegła przestraszona,~Co ją był napadł zły pies Palemona,~
9 Siel| do wody;~Niemasz Palmiry, co wraz ze mną piła,~Gdy spieka,
10 Siel| niej kij ten wystrugał, ~Co mu się wszyscy dziwili. ~ ~
11 Siel| tajemnice twoje wybadać,~Co o mnie będziesz mówiła?~
12 Siel| było:~Nie już ten kocha, co mruga.~ ~Oto masz ten kij;
13 Siel| Filon ubogi?~ ~Jeśli się za co twych gniewów boję,~To mię
14 Siel| przynoszę dary,~Przyjmij je, jak co nowego.~ ~Filon~Któż by
15 Siel| zerwał węzły~Przyjaźni, co mię nęciły?~W twej pięknej
16 Siel| kiedy będziesz wiedziała,~Co do dzisiejszej łaski przyczynić;~
17 Siel| bo mi żyć nie miło,~Ale co ciebie budzi w twym popiele?~ ~
18 Siel| pora pewnie była~Miłości, co nim tak w górę rzuciły,~
19 Siel| Jeśli jest zuchwała,~By, co ja ponoszę,~Toż samo cierpiała.~
20 Siel| DO MOJEJ PRZYSZŁEJ~Ty, co mym będziesz przywarom ulegać~
21 Siel| wieczora;~Już ja nie ten, co był wczora!~ ~Przedtym,
22 Dumy| wtenczas bijał.~Ale jak zbytki, co wszystko psują, nastąpiły,~
23 Dumy| jeszcze serca pana:~I ty, co kochasz, kochana!~ ~Ja,
24 Dumy| do swych ma mowę,~Insza co śmielsze zagrzewa:~"Przebrnijmy
25 Dumy| Spokojny będąc na tym, co stan mierny niesie,~Stałbym
26 Dumy| Nad książkami, które ja, co gębie odjąłem,~Może zbytecznym
27 Dumy| oddały? Jak niewierna niwa,~Co zgubiła nadzieję rolnikowi
28 Dumy| przywiązał nałóg uporczywy,~I co mi będzie lepiej w ubóstwie
29 Dumy| takie posty.~Łamie burzaza, co tylko jej oprzeć się śmialo.~
30 Dumy| niemu szedł, zemsty chciwy:~Co miało wieki przetrwać, pożyra~
31 Dumy| pięknej towarzysze chwały,~Co się pod pracy ciężarem nie
32 Dumy| przyjść miały głosy~Krwi, co lud przelał zażarty,~I wiara
33 Dumy| zdawna nikt tych nie karze,~Co do ołtarza uciekli.~ ~Złóż
34 Dumy| Szczęścia narodu wodze,~Co nowy rząd składają.~Weźmy
35 Dumy| przyjęciem się biedzi~Tych, co cię czcili, co ci hołdowali!...~
36 Dumy| biedzi~Tych, co cię czcili, co ci hołdowali!...~Gorzkie
37 Dumy| sławę, i w siłę!...~Ta, co od morza aż do morza władła,~
38 Dumy| chciwy!~Zdaje się gniewać, za co nieszczęśliwy?~ ~A tam -
39 Dumy| płaczą cudzoziemce.~ ~Wy, co domowe opłakawszy klęski,~
40 Dumy| przedział,~Temu sędziemu co natenczas rzeczem?~Który
41 Dumy| pastwić się nad bratem;~Ty, co te wiersze będziesz kiedyś
42 Dumy| chudobą, z dziećmi, z tem, co mu nie staje,~Co ma w gruncie,
43 Dumy| z tem, co mu nie staje,~Co ma w gruncie, co posiał,
44 Dumy| staje,~Co ma w gruncie, co posiał, na Boga się zdaje.~
45 Dumy| strumień zlał tę ziemię.~Ten, co sile przeciwnej nie wydołał
46 Dumy| Któż to wszystko wyrazi, co niechęć zrobiła ?~Pożar
47 Dumy| i przeciwne losy~Na te, co niemi rządzą, spuściwszy
48 Dumy| których do tego zmierza, co wspiera jej sprawę,~Że lepiej
49 Dumy| za rękę porwała~Młodszą, co była przy niej, i nie już
50 Dumy| przygody,~Zwierz najbardziej, co świeżo ponaiabiał szkody,~
51 Dumy| może znajdę trochę kości,~Co się od rozjuszonej zostaną
52 Dumy| obcy zapłaczą,~A nie będzie co pogrześć!..."~ ~Caetera
|