Part

 1 Nabo|             rąk Twych roboty,~Serce mi skacze z radości.~ ~Jakże
 2 Siel|        światłu cóż to się stało,~Że mi dotychczas nie świéci?~ ~
 3 Siel|             ptaszkowie leśni;~A mój mi ptaszek nie śpiewa!~ ~Już
 4 Siel|         barwy łąka przybrała;~A mój mi kwiatek nie schodzi!~ ~O
 5 Siel|           ziemię łzami urosił:~Wróć mi urodzaj kochany!~
 6 Siel|         Wśrzód pięknych nocy czasem mi kazała~Śpiewać, jam śpiewał,
 7 Siel|              Tym sobie słodząc, gdy mi się przykrzyło:~Jak się
 8 Siel|            się obudziła~I wdzięczna mi tego była.~ ~Po wiele razy
 9 Siel|          sąsiadem kłóciłem!~Palmira mi wśrzód swej trwogi~Przykładała
10 Siel|      Palmira (o Boże żywy!)~Wyrzuca mi, żem kłótliwy.~ ~W dalekiej
11 Siel|              miłości śmiała!~Gdybyś mi skrzydła przypięła! ~Żebym
12 Siel|             Teraz mój Filon droższy mi będzie,~Bo mię już więcej
13 Siel|             kosztuje.~ ~Filon~Teraz mi Laura za wszystko stanie,~
14 Siel|        warkocz mój długi,~Mówią, że mi to do twarzy.~ ~Filon~Gdyby
15 Siel|            do twarzy.~ ~Filon~Gdyby mi Akast dawał swe brogi~Ze
16 Siel|         Laura~Połóż twą rękę, gdzie mi pierś spada,~Czy słyszysz
17 Siel|              jak życie.~ ~Filon~Daj mi ust... z których i niepokoje,~
18 Siel|         kochasz mnie więcej:~Miłość mi siły odjęła.~ ~Filon~Lauro!
19 Siel|      kochasz, jakeś mówiła:~Jeszcze mi prosić zostało.~ ~Laura~
20 Siel|        niezbożna!~Nie proś, nie każ mi, ty mię chcesz gniewać!~
21 Siel|              truchleję.~ ~Filon~Żal mi cię puścić, nie śmiem cię
22 Siel|            zima uprzykrzona~Ciężkie mi przejścia zamierza.~ ~Przez
23 Siel|         wiele!~Ja spać nie mogę, bo mi żyć nie miło,~Ale co ciebie
24 Siel|            mnie przebywa,~Na niczem mi nie zbywa.~ ~Jeślibym ją
25 Siel|          skarbie takowym?~ ~Wzięłaś mi sen cały~Oczu twych czarami,~
26 Siel|       wlepię i zapomnę biédy.~A ona mi jeszcze powie, jak mawiała:~"
27 Siel|            powie, jak mawiała:~"Daj mi swe serce, jam ci swoje
28 Siel|             wczora!~ ~Przedtym, gdy mi młodość służy,~Każda mię
29 Siel|            Dziś ledwie wyproszę,~By mi kwiatek dały~I łudząc się,
30 Dumy| Nieszczęściu zaraz uwierzy,~Przyśle mi braty obrońcę~I łuków syrbskich
31 Dumy|            litościwszy dziki~Zwierz mi życia nie uszkodzi,~Na które
32 Dumy|           nie dajesz chleba;~Choćby mi jeszcze wolniej miało szczęście
33 Dumy|         Trzeba wyznać, ja& było, że mi coś dawano,~Ale wszystkie
34 Dumy|      zapomniał, że żyję;~A wreszcie mi nadzieją szafowano szczodrze,~
35 Dumy|            nakładem ściągnąłem.~Cóż mi książki oddały? Jak niewierna
36 Dumy|           owi służył.~Dziś, zabierz mi kto księgi, ten sprzęt nieszczęśliwy,~
37 Dumy|    przywiązał nałóg uporczywy,~I co mi będzie lepiej w ubóstwie
38 Dumy|       nieszczęśliwa żono,~Poglądasz mi na ręce, rychło jakim datkiem~
39 Dumy|            pochwał warci sami,~Póki mi życia nie przerwą się watki,~
40 Dumy|            Oto mój sprzęt cały!~Łzy mi tylko jedne~Zostały!...~
41 Dumy|          Ale niemasz i madam! serce mi zadrżało.~Gdzieśmy na ląd
42 Dumy|     wysłuchał, wnet wszystkie staną mi w pamięci~Od korka fatalnego
43 Dumy|        zgubiła.~Już noc padła; oczy mi na nic się nie zdały,~Ażeby
44 Dumy|        potrzykroć wołali.~Wszystkie mi nocne w myśli stanęły przygody,~