Part

 1 Nabo| stworzył i ocalił,~A czemuż by Cię nie chwalił?~ ~Ledwie oczy
 2 Nabo|        jeszcze obudzili,~Byśmy Cię, Boże, chwalili.~
 3 Nabo|       z Twego pola.~ ~Wszystko Cię, mój Boże, chwali!~Aleśmy
 4 Nabo|         Ojcze miły,~Dzieci Twe Cię obstąpiły.~Jeżeliśmy łaski
 5 Nabo|       co matką twą była;~Teraz cię strawi, niedawno żywiła.~
 6 Nabo|       będziem zasypiali,~Niech Cię nawet sen nasz chwali.~ ~
 7 Siel|           O wiosno! Pókiż będę cię prosił,~Gospodarz zewsząd
 8 Siel|        i za cóż jeszcze~Kocham cię? i za cóż jeszcze?..."~ ~
 9 Siel|    Płacz, mój psie wierny, ona cię lubiła,~Ona cię sercem i
10 Siel|    wierny, ona cię lubiła,~Ona cię sercem i mlekiem karmiła,~
11 Siel|            Wianku różany! gdym cię splatała, ~Krwią-m cię rąk
12 Siel|    gdym cię splatała, ~Krwią-m cię rąk moich skropiła: ~Bom
13 Siel|     wdzięki tamtej wabiły,~Kto cię raz tylko obaczy?~ ~Prawda,
14 Siel|   pokój troskom i zrzędzie,~Ja cię niewinnym znajduję;~Teraz
15 Siel|        zawsze cała,~Cóż, kiedy cię z nią obaczę!~ ~Filon~Dla
16 Siel|  uderzeniem każdym ci gada,~Że cię tak kocha, jak życie.~ ~
17 Siel|     twojego, Lauro, Filona,~Ja cię przycisnę wzajemnie,~Serca,
18 Siel|        ściskasz goręcej,~A jam cię tylko dotknęła;~Nie przeto,
19 Siel|     mię chcesz gniewać!~Kochać cię więcej nie można.~ ~Filon~
20 Siel|      truchleję.~ ~Filon~Żal mi cię puścić, nie śmiem cię trzymać,~
21 Siel|       mi cię puścić, nie śmiem cię trzymać,~Kiedyż przyśpieszy
22 Siel|  tęskność moja za tobą.~ ~Może cię niebo w twych trudach pokrzepi~
23 Siel|       bezpieczne noclegi,~Może cię jako zwierz dziki prześlepi,~
24 Siel|        dziewięć porzucę,~Pójdę cię szukać jedynej.~
25 Siel|     słyszysz te grzmoty?~Ja na cię pomsty nie kładę,~Ale wiedz
26 Siel|    mojej miłej Justyny~Poniosę cię z skwapliwością.~Mój ty,
27 Siel|         motylu jedyny,~Z jakąż cię przyjmie radością!~ ~Ona
28 Siel|        ci porobi klatki,~Majem cię w koło osłoni,~Każe zbierać
29 Siel|       SKOWRONKA~Skowronku, cóż cię tak rano zbudziło?~Do wschodu
30 Siel|        szaréj.~ ~Skowronku, ja cię mam za szczęśliwego!~Skuteczne
31 Siel|     ofiary oddajem:~ ~Nie chcę cię młodym ozdobionej wiekiem,~
32 Dumy|     nigdy nie traci:~Zostawiam cię ubogim, Prawda cię zbogaci."~
33 Dumy|   Zostawiam cię ubogim, Prawda cię zbogaci."~Słuchałem cię,
34 Dumy|        cię zbogaci."~Słuchałem cię, ojcze mój, goszcząc między
35 Dumy|         święta Cnoto, porzucić cię trzeba,~Że wieku dzisiejszego
36 Dumy|    oczy pospólstwo obracało na cię?~Żebym słynął majątkiem?
37 Dumy|    rychło jakim datkiem~Wesprę cię już goniącą majątku ostatkiem.~
38 Dumy|        poruczona,~Aby snać sen cię nie ogarnął czasem,~Góry
39 Dumy|   niebieskie dziecko,~Ułowiono cię zdradziecko.~ ~W klatkę
40 Dumy|        zdradziecko.~ ~W klatkę cię mocno zamknięto~Bujnych
41 Dumy| przyjęciem się biedzi~Tych, co cię czcili, co ci hołdowali!...~
42 Dumy|       przysłana na ziemię;~Ale cię człowiek zabobonem szpeci;~
43 Dumy|       I tylko domownicy, kiedy cię obaczą,~Równie nad tobą