Part

 1 Siel|        klękała kolany.~Palmira mię słodko wspomnie:~"Medon
 2 Siel|      włożę na głowę.~ ~Prowadź mię teraz, miłości śmiała!~Gdybyś
 3 Siel|    mowie pieszczonej. ~ ~Jakże mię mocno ubezpieczała, ~Że
 4 Siel| związane.~ ~Cóżem zawinił, byś mię gubiła~Przez twój postępek
 5 Siel|      co twych gniewów boję,~To mię ta rozpacz strapiła:~Drogom
 6 Siel|    Filon droższy mi będzie,~Bo mię już więcej kosztuje.~ ~Filon~
 7 Siel|     zerwał węzły~Przyjaźni, co mię nęciły?~W twej pięknej twarzy
 8 Siel|      będą tajemnie.~ ~Laura~Ty mię daleko ściskasz goręcej,~
 9 Siel|    Jeszcze dowodzi to mało,~Że mię tak kochasz, jakeś mówiła:~
10 Siel|       Nie proś, nie każ mi, ty mię chcesz gniewać!~Kochać cię
11 Siel|      nie można.~ ~Filon~Kiedyż mię za to nie będziesz winić?~
12 Siel|        mojej nadgrody!~i Żadne mię teraz rozrywki nie wzruszą,~
13 Siel|    Piorun skruszył dębinę;~Tyś mię drżąca ściskała~Mówiąc: "
14 Siel|      jam ci swoje dała."~A ona mie jeszcze ściśnie, pocałuje;~
15 Siel| pocałuje;~Wtenczas Dorydo, nic mię nie turbuje!~Niech jak chcą,
16 Siel|        mi młodość służy,~Każda mię ujmowac chciała,~I do boku
17 Dumy|    Hamujcie razy potężne,~Choć mię Przemysław chce zgubić,~
18 Dumy|        Że moje upływa lato,~Że mię mej młodości zbawił.~On
19 Dumy|   Kochając go, pogardzona.~Gdy mię dojmie rozpacz sroga,~Bluźniąc
20 Dumy|     choć w jednej koszuli:~Ona mię w smutku utuli.~ ~Przechodząc
21 Dumy|       moją skrzywdzoną.~Gdzież mię ślepa miłość niesie?~ ~Ona
22 Dumy|     ślepa miłość niesie?~ ~Ona mię zbłąka po lesie.~Fałszywe
23 Dumy|  Fałszywe ścieżki poradzi~I tu mię nazad sprowadzi?~Żebym zgon
24 Dumy|        nie wspominano,~I tylko mię sąsiadem dobrym nazywamo!~
25 Dumy|      że gadałem z panem.~Kiedy mię ojciec stary żegnał przy
26 Dumy|      się.~W tym zamiarze praca mię całe życie tłoczy?~Nad książkaanii
27 Dumy|      nieszczęśliwy,~Do których mię przywiązał nałóg uporczywy,~
28 Dumy|     kiedyś młody!...~Dziś, gdy mię wiek ujął cieśniéj,~Nie
29 Dumy|       pieśni,~Nie idę, chociaż mię wzywa~Igrać młodzież łaskotliwa,~
30 Dumy|       młodzież łaskotliwa,~Ani mię tak nie zamroczy~Irys urocznemi
31 Dumy|        do siebie gadała,~Madam mię już ostatniem słowem zapewniała,~
32 Dumy|       lipowy, jakżeś kosztował mię siła!~Któż to wszystko wyrazi,
33 Dumy|       po małej iskierce,~Potem mię nie jeden raz zabolało serce.~