Part
1 Nabo| chwałą,~Śmiertelny - Król nad wiekami!...~A Słowo Ciałem
2 Nabo| nami.~ ~Cóż, Niebo, masz nad ziemiany?~Bóg porzucił szczęście
3 Siel| śpiewa,~Ona się cieszy, jak nad nią wzlatuje;~Czasem nad
4 Siel| nad nią wzlatuje;~Czasem nad głosem jego się zdumiewa,~
5 Siel| Potok płynie doliną,~Nad potokiem jawory,~Tam ja
6 Dumy| iż to była pomsta boża nad nim o nielitościwy uczynek,
7 Dumy| nielitościwy uczynek, który uczynił nad piérwszą żoną swoją, Lukierdą,
8 Dumy| odesłał a okrucieństwa tego nad nią nie czynił. Była to
9 Dumy| wieczór od poranka.~Ja siadszy nad twoim brzegiem,~Patrzyłem
10 Dumy| praca mię całe życie tłoczy?~Nad książkaanii straciłem i
11 Dumy| straciłem i zdrowie, i oczy,~Nad książkami, które ja, co
12 Dumy| i żelaza płużne.~Porzucę nad pismami myśli kłopotliwe,~
13 Dumy| dotkliwe,~Żebym się mógł nad losem biedniejszych litować~
14 Dumy| LUBELSKIEGO~ ~Tobie, Xiążę nad pochwały,~Pod ojczyzny twej
15 Dumy| wierzchołkiem zuchwałym~Panował nad lasem całym.~Niby od wichrów
16 Dumy| zbytkami, za nieładem!~ ~Długo nad granicą stała,~Wolności
17 Dumy| Miastaśmy podźwignęli;~Już nad każdą koroną~Krwi nie będziemy
18 Dumy| ŻALE SARMATY NAD GROBEM ZYGMUNTA AUGUSTA~
19 Dumy| uczynił ofiarę:~Ten padł, ów nad nim trzymając broń krwawą,~
20 Dumy| rzecz świętą pastwić się nad bratem;~Ty, co te wiersze
21 Dumy| Wyszliśmy skałę widzieć nad wieczorną porą.~Konia miała
22 Dumy| nas pieszych pięcioro.~Nad samym dwór Dobiecki brzegiem
23 Dumy| bujnej łące owca pasie,~Nad nią zuchwała koza po skałach
24 Dumy| skałach wspina się,~I, wisząc nad przepaścią, chlubi się z
25 Dumy| usypała,~Czy wiekami natura nad nim pracowała ?~Ale go człowiek
26 Dumy| pierś kwiatami piękniejszą nad kwiat~Kloryna coś tam sama
27 Dumy| czerwieniło,~Po których nad urwiskiem idącą drożyną~
28 Dumy| niej nie można było. Gdy nad San przyjdziemy,~Ja, Kamilla,
29 Dumy| człowieka zechce.~Dopiero nad Kloryną cały mój żal wzbudzę,~
30 Dumy| kiedy cię obaczą,~Równie nad tobą krewni i obcy zapłaczą,~
|