Part
1 Nabo| wszystkie strony:~"W środku nas idzie Błogosławiony!"~ ~
2 Nabo| strwożone,~Wróć plon, który nas posili,~Ażebyśmy Ci służyli.~
3 Nabo| pociecze.~ ~Wzrusz się dla nas, Ojcze miły,~Dzieci Twe
4 Nabo| Tak droga każda, którą nas świat wodzi,~Na ten ubity
5 Nabo| przygody,~Od wszelakiej broń nas szkody,~Miej nas wieczmie
6 Nabo| wszelakiej broń nas szkody,~Miej nas wieczmie w Twojej pieczy,~
7 Siel| cożeś zrobiła?~Sierotyś nas zostawiła!~ ~Rzeczko ty
8 Siel| czujesz.~ ~Wczoraś tak miło na nas poglądała,~A dziś, jakbyś
9 Siel| A dziś, jakbyś to nigdy nas nie znała:~Zimno u siebie
10 Siel| przy tobie spoczywa;~Równo nas szczęście i smutek kosztuje,~
11 Siel| jej dłoni?~ ~Dziś, kiedy nas w swym gniewie~Los rozdzielił
12 Dumy| naszej chwały,~Kiedy się do nas korony świata ubijały?~Kiedy
13 Dumy| północny poświstem zwoływa,~Już nas rzucacie, wędrowne żórawie!...~
14 Dumy| wesołe przedtem czoło,~I nas bawiących się wkoło.~Na
15 Dumy| wiosną zieloność wróci,~Nas młodość, gdy raz porzuci,~
16 Dumy| zabłyśnie,~Zdaje się, że nas chce drażnić umyślnie,~Bo
17 Dumy| ołtarza uciekli.~ ~Złóż nas Twą bronią, której zamachem~
18 Dumy| stolicy~Przez jakieś na nas Boga rozgniewanie,~Któregoby
19 Dumy| ojca jedne dzieci.~ ~Bóg od nas wszystkich wyciąga swej
20 Dumy| porą.~Konia miała Kamilla, nas pieszych pięcioro.~Nad samym
21 Dumy| nigdy nie dowierza.~A nikt z nas przy kaplicy nie mówił pacierza~
22 Dumy| naszych odrodzeni!~Cicho z nas każde idzie. Wtem z pod
23 Dumy| w dalszą drogę, w której nas wstrzymuje~Rów długi i głęboki.
24 Dumy| słudze! Od dalszych kłótni nas wybawił:~Dobył z błota trzewika
25 Dumy| łonie zamknęło.~Tam każde z nas w pokorze Bogu się pokłoni,~
26 Dumy| przepłyniemy.~Służalec z koniem już nas czekał pod kępiną,~Po madam
27 Dumy| przewiózł szczęśliwie, że choć nas widziała~Ta pani, wraz wysiadłszy,
28 Dumy| tylko zostawili.~Otóż, żeby nas martwić, umyślnie błądziła,~
|