Part
1 Nabo| Opatrz dzieci Twoje chlebem,~Ty nam daj urodzaj złoty,~My
2 Nabo| było odpocząć po biegu!~Ty wstaniesz, boś tu tylko
3 Siel| nas zostawiła!~ ~Rzeczko ty mała, w które tylko kraje~
4 Siel| To pismo kompana twego~A ty, o drzewo kochane,~Drzewem
5 Siel| sercem i mlekiem karmiła,~Ty teraz zdechniesz z głodu,
6 Siel| nuciły:~ ~"Palmiro, pewnie ty nie czujesz tego,~Jak bolejemy
7 Siel| twym się nie turbujesz,~Ty nic nie czujesz.~ ~Wczoraś
8 Siel| twe siostry przyjmujesz,~Ty nic nie czujesz!~ ~Któż
9 Siel| srogi?~Czyliż dlatego, żeś ty zbłądziła,~Ma ginąć Filon
10 Siel| dlaczegoś tyle płakała,~Ty wiesz, mój podstęp dlaczego.~
11 Siel| nocy!~Zagrodo mego spokoja!~Ty jeszcze nie wiesz o twojej
12 Siel| Rozmawiać będą tajemnie.~ ~Laura~Ty mię daleko ściskasz goręcej,~
13 Siel| niezbożna!~Nie proś, nie każ mi, ty mię chcesz gniewać!~Kochać
14 Siel| Serca najczystszą ofiarą,~Ty niem tak gardzisz zuchwale.~
15 Siel| cię z skwapliwością.~Mój ty, motylu jedyny,~Z jakąż
16 Siel| przy mnie nie nocuje,~A ty, że twoja przy tobie spoczywa;~
17 Siel| DO MOJEJ PRZYSZŁEJ~Ty, co mym będziesz przywarom
18 Dumy| zna jeszcze serca pana:~I ty, co kochasz, kochana!~ ~
19 Dumy| Prawieś wraz z mym powrotem i ty tu przybyła!~Czego, stojąc
20 Dumy| wygnał swe dzieci.~ ~Ale Ty, Boże. który z daleka~Patrzysz
21 Dumy| strachem,~Widząc, żeś jeszcze Ty z nami.~
22 Dumy| KRÓLA Z DOMU JAGIEŁŁÓW~ ~Ty śpisz, Zygmuncie! a twoi
23 Dumy| domu goście przyjechali!...~Ty śpisz! a czeladź przyjęciem
24 Dumy| raniącym; "za wiarę".~ ~Wiaro! ty czysta przysłana na ziemię;~
25 Dumy| człowiek zabobonem szpeci;~Ty chcesz, by ludzkie kochało
26 Dumy| pastwić się nad bratem;~Ty, co te wiersze będziesz
|