Part

 1 Siel|       Przykładała ślaz do nogi.~ ~Ale się ona dzisiaj odmieniła:~
 2 Siel|       Żeby nie wierzyć nikomu. ~ ~Ale któż zgadnie, przypadek
 3 Siel|        szczęśliwość moje układać;~Ale czekałem zbyt siła.~ ~Pierwsze
 4 Siel|         Mając znajomość od długa,~Ale kochamia nigdy nie było:~
 5 Siel|        Łzamiś ją swymi płaciła.~ ~Ale w tym wszystkim złość nic
 6 Siel|           płaczu po twarzy smugi,~Ale jak mii się nadarzy~Spleść
 7 Siel|          na cię pomsty nie kładę,~Ale wiedz dla twej zgryzoty,~
 8 Siel|         mogę, bo mi żyć nie miło,~Ale co ciebie budzi w twym popiele?~ ~
 9 Dumy|       swoje wodę, wtenczas bijał.~Ale jak zbytki, co wszystko
10 Dumy|      Miłością moją skrzywdzoną.~ ~Ale stójcie, Syrby mężne!~Hamujcie
11 Dumy|      Miłością moją skrzywdzoną.~ ~Ale on nieubłagany!...~Pójdę
12 Dumy|      przez to nie dają spoczynku,~Ale samochcąc w niego nie trafiają.~
13 Dumy|           było, że mi coś dawano,~Ale wszystkie godziny życia
14 Dumy|          bym jadł nie z wymysłem, ale wstał niegłodny,~Gdzie bym
15 Dumy|           drobny krzew zasłaniał,~Ale gałęzią razem ogromną~Przygniatał
16 Dumy|            Małeć wprawdzie, małe,~Ale może trwałe.~
17 Dumy|       ojciec wygnał swe dzieci.~ ~Ale Ty, Boże. który z daleka~
18 Dumy|       czysta przysłana na ziemię;~Ale cię człowiek zabobonem szpeci;~
19 Dumy|        natura nad nim pracowała ?~Ale go człowiek jakiś dawniejszego
20 Dumy|           do gromady:~"Oni legli, ale wam zostały przykłady".~
21 Dumy|    Rzymowi i toczył krew bratnią.~Ale smutne przeczucia i przeciwne
22 Dumy|        jechania po korku spadało.~Ale, gdy się nieszczęście na
23 Dumy|         razem, Kloryny nie stało.~Ale niemasz i madam! serce mi
24 Dumy|          niej, i nie już za nami,~Ale w prawą dzikiemi poszła
25 Dumy| niezrozumianym językiem mruczała,~Ale djabła, jak mówił, często
26 Dumy|        ciotki reszty twego ciała,~Ale jej nie pokażę, boby wraz