Part, Section

 1    Chal, XV    |         Kubę dawno zamknął grób już głuchy, ~A skąd płacić,
 2    Chal, XVI   |         Cała ziemia, snadź zimy już bliska, ~Składa życiu ostatnią
 3    Chal, XXI   |      czekają na niego...~ ~Lecz już późno, sen klei źrenicę... ~
 4    Chal, XXIV  |     Boże! ~On jej ślubne gotuje już łoże, ~Wybrał dla niej parobka
 5    Chal, XXV   |     Człek snadź młody, a jednak już stary..." ~Ale pogrzeb kosztuje
 6    Chal, XXVI  |     boże przykazy,~Dane ludziom już w Raju, przed wiekiem,~W
 7    Chal, XXVII |       rumieńce na niebie,~Chłop już z werka, półdrzemiąc, się
 8    Chal, XXVII | uwieńczy tej ziemi i siebie, ~A Już baby i chłopy o chlebie ~
 9    Chal, XXVIII|     między włodarzy, ~To małego już gburstwa początek...~ ~Lecz
10    Chal, XXXVII|        i woły.~ ~Ojciec poszedł już dawno na wieki, ~Nie doczekał
11    Krza, 2     |      bezdenną, ~Pól Elizejskich już nie widzi, ~Zawisła nad
12   Hymny, 1     |    Pański, nastrój harfę swoją ~już na ostatni ton!~ ~Grzech
13   Hymny, 1     |     Pańskiego gniewu zwalił się już dzień! ~Trombita Sądu nad
14   Hymny, 1     |      nadszedł wielki czas,~głos już zagrzmiał hiobowy,~niebios
15   Hymny, 1     |     bożej zamilkł święty śpiew,~już się zasłona rozdarła na
16   Hymny, 1     |      rozdarła na dwoje,~mur się już wali i skała już pęka...~
17   Hymny, 1     |        mur się już wali i skała już pęka...~A krew w tych morzach,
18   Hymny, 1     |     archanielskiej trąby siła, ~już rozwarła się mogiła. ~Idą
19   Hymny, 2     |         wyschły jak łza, ~którą już oko me płakać nie może;~
20   Hymny, 3     |      Niech upragniony nadejdzie już wieczór~ze swoją ciszą wieczystą,~
21   Hymny, 3     |      się żagwisz?... ~Niech raz już wszystko zagaśnie! ~Jarzębina
22   Hymny, 3     |       mogę do kresu? ~Dzień mój już przygasł, ~a zorza jego
23   Hymny, 3     |  Wówczas jej krzyknę: podłaś! i już czysty ~w nędznym sumieniu
24   Hymny, 3     |         się mój pali! ~Bo dawno już przeszedł czas - ~moja to
25    Boha, 1     |       wy, obywatele, składajcie już dzisiaj grosz do grosza,
26    Boha, 2     |       zamki i pałace, a gdy nam już sił zabrakło i batog bez
27    Boha, 3     |          Zbudowałem sobie dom i już się wali. ~O mój walący
28    Boha, 3     |        nieprawda?~A pani gaszek już wyjechał, czeka w Florencji,
29    Boha, 3     |     twymi karesami, mizdrzy się już do innych...~Ty lichwiarskie
30    Boha, 3     |   cylindrami, zgniotłem w sobie już wszystko, co by mi przypominało
31   Ksieg, VII   |        ona z gości, ~Dla jednej już tylko na świecie...~ ~A
32   Ksieg, VIII  |      porasta, ~Myśli, że nie ma już nad nią ~Swobodniejszego
33   Ksieg, XI    |       niedola, ~Na którą nie ma już rady.~ ~Tliło w mej piersi
34   Ksieg, XI    |       widzę, ~W patrzeniu dosyć już biegły, ~Czego w zamęcie
35   Ksieg, XI    |         niosę im spokój.~ ~Lecz już nie wadząc się z Bogiem, ~
36   Ksieg, XII   |         odkryłem świeżą ~I czym już doszedł, co żyje ~Za nieba
37   Ksieg, XV    |         mego wnętrza, ~Czy wiem już, że wszystkim jest słońce, ~
38   Ksieg, XXXI  | żółcieje kwiecie.~ ~Ostatnie to już - zapewne! ~O innych nie
39   Ksieg, XXXVII|       dzisiaj wiedzie...~ ~Zali już nie ma na świecie ~Karzącej
40   Ksieg, XXXVII|    Jeśli nie zmiotły szrapnele ~Już ostatniego w nim drzewa, ~
41   Ksieg, XL    |      się złocą dojrzałe, ~A tam już widzimy żniwiarzy, ~Ta dłoń