Part, Section
1 Chal, V | wróżą coś dziewczyny:~ ~Nim rok minie, czyż, w rutę
2 Chal, XI | szeptał: "O, moja jedyna!" ~Z nim bylica i biała brzezina, ~
3 Chal, XI | bylica i biała brzezina, ~Z nim szeptały zielone jawory.~ ~
4 Chal, XXIV | parobka jak świécę.~ ~Lecz nim przyjdą śluby i wesele, ~
5 Chal, XXVII | Zanim zgaśnie jutrzenka, nim spłoną~Złotej zorzy rumieńce
6 Krza, 4 | zakreśli,~ ~Że zetnie na nim smreki swym oddechem, ~Sił
7 Krza, 5 | tej dzikiej róży.~ ~Przy nim, ofiara ach! zamieci, ~Czerwonym
8 Krza, 6 | naokoło srebrny żenie, ~Z nim wyczerpanie i omdlenie...~ ~
9 Hymny, 1 | porwana cyklonem:~przed nim i za nim płomienisty miecz ~
10 Hymny, 1 | cyklonem:~przed nim i za nim płomienisty miecz ~iskrzy
11 Hymny, 1 | ostrzem czerwonem;~przed nim i za nim wstają z swych
12 Hymny, 1 | czerwonem;~przed nim i za nim wstają z swych cmentarzy~
13 Hymny, 1 | Pańskiego gniewu moc.~Lecz nim zdołali rozedrzeć swój płaszcz, ~
14 Hymny, 1 | rozedrzeć swój płaszcz, ~nim głos wytrysnął z przepełnionych
15 Hymny, 1 | oszukane serce~i płacz!~Z nim razem płacz, kamienny, lodowaty
16 Hymny, 2 | samotny grób!~Niechaj w nim kości położy~ten, który
17 Hymny, 2 | kopcie grób!... ~Niechaj w nim kości położy ~ten, który
18 Hymny, 2 | senny skwar. ~Niechaj w nim spocznie na wieki ~ten,
19 Hymny, 2 | który nam zboże zsiecze, nim dojrzeje... ~Nie trać naszego
20 Hymny, 2 | porósł trawą, ~tańcz na nim taniec piekielny ~po wszystkie
21 Hymny, 3 | spragniona spokoju!~On był i ty w nim byłaś przed początkiem,~
22 Hymny, 3 | byłaś przed początkiem,~nim jeszcze miłość i spokój~
23 Hymny, 3 | wyszukawszy ziele,~świat nim stłumiłem w poczęciu.~Moja
24 Hymny, 3 | skazić niewinną wstydliwość,~nim się w słoneczne rozwinęła
25 Hymny, 3 | każdym~widzi złodzieja: rwij, nim przyjdzie inny!~Za grosz
26 Boha, 2 | piekielnych wiedli nas ku nim na twardym rzemieniu posłuszeństwa.~
27 Boha, 2 | czy nie zmniejszył się w nim wstręt do Przesądu: "zresztą -
28 Boha, 3 | trzeba okłamać małżonka i za nim...~Ty ściskasz rękę i bywasz
29 Ksieg, III | chatą mały ogródek, ~A w nim - o ludzie zmęczeni! - ~
30 Ksieg, XXI | przyjdzie srogi i na cię.~ ~Nim się spostrzeże twa pycha, ~
31 Ksieg, XXXVII| mundurem wam ściska, ~Aby w nim stłumić tęsknotę ~Do rodzinnego
32 Ksieg, XXXVII| szrapnele ~Już ostatniego w nim drzewa, ~Niechże ci ogród
|