Part, Section
1 Chal, I | wspomnień skarb bogaty,~Ale wspomnień, co łzawią obficie -~
2 Chal, VIII | tę słodszą nad miody...~ ~Ale potem... ci ludzie!... cóż
3 Chal, IX | pasem... gdy wróci jedyny.~ ~Ale Wojtka - wzięli go w sołdaty - ~
4 Chal, X | płyną w jeziora topiele. ~Ale jakoś uśmiecha się woda:~ ~
5 Chal, XI | weźcie mnie za zięcia!"~ ~Ale gbur mu odpowie z owczarska:~"
6 Chal, XIII | siali i sprzątali...~ ~Ale potem - niech się Bóg pożali... ~
7 Chal, XIV | niesie dla dzieci kołacza.~ ~Ale jakże wróciwszy rozpacza! ~
8 Chal, XV | pokąd siły świeże...~ ~Ale starość spada funt po funcie:~
9 Chal, XVII | oj, świeci iskrzyste, ~Ale jakoś się rozgrzać nie może! ~
10 Chal, XXV | a jednak już stary..." ~Ale pogrzeb kosztuje talary:~
11 Chal, XXVI | wysysa pacierze człowiecze.~ ~Ale trudno... to boże przykazy,~
12 Chal, XXVII | lub Bartek żart utnie, ~Ale żarty, jak gdyby nie z duszy.~ ~
13 Chal, XXIX | stokrotne:~Tych nie biją, ale biją ludzi...~ ~
14 Chal, XXXV | Bóg dał mi niedużo, ~Ale pójdzie, gdy siły posłużą, ~
15 Chal, XXXVIII| miasta to żyto, to ćwikła.~ ~Ale ludzka rachuba jak nikła!... ~
16 Chal, XXXVIII| miasta to żyto, to ćwikła.~ ~Ale ludzka rachuba jak nikła!... ~
17 Chal, XL | okiem, co nie kłamie.~ ~Ale panicz snadź nie tak kąpany -~
18 Krza, 3 | dzikim świstem spływa, ~Ale najszczerszym przyjacielem
19 Boha, 1 | się w "Dziewicę jeziora".~Ale niestety! Znikome jest szczęście
20 Boha, 1 | pod nóż prywatnego hycla, ale skórę zedrze zeń oprawca
21 Boha, 2 | rzemieniu posłuszeństwa.~Ale skończyła się pokora ludu:
22 Boha, 3 | Ty okradałbyś pryncypała, ale się boisz, by cię nie zamknięto.~
23 Ksieg, VII | daję li pieśni ci za to.~ ~Ale ty właśnie~Mówisz, że przy
24 Ksieg, VIII | Nikt jej uniżyć nie zdoła, ~Ale są chwile, gdzie kornie ~
25 Ksieg, XII | Do mojej tulisz głowy.~ ~Ale najbardziej ja lubię ~Ciekawość,
26 Ksieg, XV | w rozpacz mnie ciska. ~ ~Ale mnie wnet odbiegają ~Te
27 Ksieg, XXXV | Skroń służebnicy kochanej.~ ~Ale za nimi, za progiem, ~Za
|