Part, Section
1 Chal, XXIII| ratujcie, święci!~ ~Cała dusza pali się płomieniem, ~Nie
2 Chal, XL | Aż mu cała rozpala się dusza, ~Tak naukę wciąż chłonie
3 Krza, 2 | W CIEMNOŚCI SCHODZI MOJA DUSZA]~ ~W ciemności schodzi moja
4 Krza, 2 | W ciemności schodzi moja dusza, ~W ciemności toń bezdenną, ~
5 Krza, 3 | więzień z kajdan, tak ma dusza rwie się.~ ~Jest zapomnienie
6 Krza, 3 | dzisiaj, o szumiący lesie, ~Ma dusza wnika w twą duszę, rozumie, ~
7 Krza, 3 | Trzaskiem konarów, i ma dusza gnie się, ~I swą koronę
8 Krza, 3 | sobą niesie, ~Że snadź go dusza nie wytrzyma żywa,~ ~Nie
9 Krza, 3 | ten! Spokoju spragniona ma dusza, ~O słodką ciszę szeleszczący
10 Krza, 4 | szaleńczym głosem -~Razem z mą duszą hucz i świszcz radośnie:~ ~
11 Hymny, 1 | Drży strwożona światów dusza, ~a on głębie mórz wysusza. ~
12 Hymny, 3 | szept idzie z kniej!... ~A dusza słucha i słucha... ~A dzień
13 Hymny, 3 | od żagwi gniewu Twojego!~Dusza ci śpiewa psalm, jak niegdyś,
14 Hymny, 3 | Pokorna, cicha, nieskalana dusza~stoi u wrótni kościółka~
15 Hymny, 3 | wieczna ona i Ty,~wznosi się dusza ku Tobie.~Bo gdzież jest
16 Hymny, 3 | wywiodłeś ze Siebie~wraz z duszą globów świecących na niebie.~
17 Boha, 2 | Jakżeż przypuścić, aby dusza moja nie była nieśmiertelną!~
18 Boha, 2 | Jestem, więc umrę.~Zaś dusza trwać może wiecznie li wówczas,
19 Ksieg, 1 | Rozmiłowała się ma dusza ~W cichym szeleście drzew, ~
20 Ksieg, 1 | wiew.~ ~Rozmiłowała się ma dusza ~W głośnych odmętach fal, ~
21 Ksieg, 1 | dal.~ ~Rozmiłowała się ma dusza ~W twórczych promieniach
22 Ksieg, 1 | stróż.~ ~Rozmiłowała się ma dusza ~W przepastnej nocy mgłach, ~
23 Ksieg, VIII | VIII~ ~Swobodna jest moja dusza, ~Nikt jej skrępować nie
24 Ksieg, VIII | w jej sercu na dnie.~ ~I dusza ma, wielce posłuszna, ~O
25 Ksieg, VIII | Swobodna jest moja dusza, ~Nikt jej uniżyć nie zdoła, ~
26 Ksieg, XL | rozliczne tłumy~Z pustą, leniwą duszą,~Jak dźwiękiem orkiestry
|