Part, Section
1 Chal, XI | siedzi - ~Tyś parobkiem, ona gospodarska".~ ~
2 Chal, XIII| ławą, ~Dzieci w służbie, a ona, niebożę, ~Od wsi do wsi,
3 Chal, XVI | z dzieciakiem za rękę, ~Ona kawał szarego chuściska ~
4 Chal, XX | na jej bladej twarzy.~ ~Ona siedzi przy ogniu i marzy. ~
5 Chal, XXII| XXII~ ~Było troje: on, ona i córka;~On był szewcem,
6 Krza, 6 | lesistych wstają łoży.~ ~A ona tuli jasną głowę~Do Osobistej,
7 Krza, 6 | się ozwie bór prastary:~Ona milczeniem gniecie smreki, ~
8 Krza, 6 | pastuszy ~I zamilkł... I ona znów nie słyszy~ ~Nic w
9 Krza, 6 | szczycie ku niej słania... ~Ona omdlenie wciąż rozsiewa, ~
10 Hymny, 1 | Patrzaj!... Kyrie elejsonl ~Ona swą białą dłoń ~kładzie
11 Hymny, 1 | niewyczerpanych gniewów, ~ona swym okiem patrzy w jego
12 Hymny, 1 | rozlubieżnionej Boleści, ~a ona, wyprężywszy swe rozpustne
13 Hymny, 1 | okrył swoim cieniem, ~a ona,~w zbrodniczych pieszczot
14 Hymny, 2 | trujący, śmiertelny wiew... ~A ona, świata przebiegając smug, ~
15 Hymny, 3 | A dzień jej przygasa, ~l ona śladem tęsknicy ~płynie
16 Hymny, 3 | na ciemny łan zboża,~a ona siadła na brzegu jeziora~
17 Hymny, 3 | tak wieczny,~jak wieczną ona i Ty!~Na roztęczone mgławice
18 Hymny, 3 | tak wiecznych~jak wieczna ona i Ty,~wznosi się dusza ku
19 Ksieg, I | ku wam pędzi duszę.~ ~I ona mnie wreszcie przygnała, ~
20 Ksieg, III | snuje pod płotem - ~Skąd ona i dokąd wiedzie, ~Prawie
21 Ksieg, VII | Dla najprzedniejszej jest ona z gości, ~Dla jednej już
22 Ksieg, VIII| skrępować nie zdoła, ~Miłujeć ona swe skrzydła, ~Cześć żywi
23 Ksieg, VIII| kapłanem.~ ~Swój własny ma ona kościół, ~Królestwo swe
24 Ksieg, XVI | koronę tryumfu się stroi, ~A ona, ta śniegu bryła, ~Pociesza
|