Part, Section

 1   Hymny, 1     |          nieszczęśliwy, ~zesłany, aby konać, na te ziemskie niwy, ~
 2   Hymny, 2     |           łzy;~że nie miał siły, ~aby te szumy żałobne ~w jakiś
 3   Hymny, 2     |         żniwem się stanie!~Spraw, aby w wielkie, uroczyste święto,~
 4   Hymny, 2     |   niebieski!~Na pokropienie daj~i aby grosz był gotowy~dla dziadka
 5   Hymny, 2     |      chmurę w ten południa skwar,~aby z niej piorun padł~i od
 6   Hymny, 2     |          złotej ~i płodź żywoty, ~aby tak klęły jak ja;~aby płakały
 7   Hymny, 2     |             aby tak klęły jak ja;~aby płakały jak ja;~aby w szarpiącej
 8   Hymny, 2     |           ja;~aby płakały jak ja;~aby w szarpiącej modlitwie, ~
 9   Hymny, 2     |             o zmiłowanie prosiły;~aby się wlokły z gromnicami
10   Hymny, 2     |           tej - ostatniej mogiły;~aby tak wyschły jak łza, ~którą
11   Hymny, 2     |           oko me płakać nie może;~aby tak marły jak ja - ~o Święty,
12   Hymny, 3     |        przebiegał tuman nawałnic,~aby jej w drodze, w bezludnym
13   Hymny, 3     |         dąb, walący się od gromu,~aby ją przygniótł swą kłodą
14   Hymny, 3     |           nie czułem tyle odwagi,~aby się dotknąć jej ręki wyschniętej~
15   Hymny, 3     |  rozbijały się w swoich elipsach,~aby się stało to, co nas pożera!~
16    Boha, 1     | ojczystych?!~Nie mogłem dopuścić, aby tak zmarniał haniebnie,
17    Boha, 1     |          dzisiaj grosz do grosza, aby ta chwila nie spadła na
18    Boha, 2     |           jest człowieka postępu, aby wykraczał poza granice wzroku,
19    Boha, 2     |        nie!... Jakżeż przypuścić, aby dusza moja nie była nieśmiertelną!~
20    Boha, 2     |      ulitować nade mną i rozkaże, aby przyszła, że tak powiem --
21    Boha, 3     |        musiałem wyprawiać młyńce, aby nie zadąć kłamu nauce, iż
22   Ksieg, XXI   |         Jużem-ci sam postanowił, ~Aby odwrócić swą zgubę.~ ~Gdy
23   Ksieg, XXXVII|       Serce mundurem wam ściska, ~Aby w nim stłumić tęsknotę ~