Part, Section

 1    Chal, XXIII|        barki,~Lubił czasem wypić sobie starki~I nie gardził żadnym
 2    Chal, XXXVI|       dworskim... za myto ~Kupił sobie skrzypicę i grywał;~Na weselach
 3    Krza, 3    | wybawieniem zwie się, ~Chowają w sobie dziedziny błękitu...~ ~II~
 4    Krza, 3    |         porusza~W pieśń, co ma w sobie zapomnienia zdroje,~ ~Co
 5    Krza, 4    |         drzewa.~ ~II~Miałem ci w sobie ongi moc czuwania, ~A dzisiaj
 6   Hymny, 2    |         tej ziemi, ~który miał w sobie jej trud, ~jej tajemniczy
 7    Boha, 1    | wspaniałej śmierci.~Powiedziałem sobie: Niech służy nadal sprawie
 8    Boha, 2    |         spółkę, odmówił. Zjednał sobie Kartezjanów, oddali mu wyłączne
 9    Boha, 3    |   WALĄCYM SIĘ DOMIE~ ~Zbudowałem sobie dom i już się wali. ~O mój
10    Boha, 3    |          cylindrami, zgniotłem w sobie już wszystko, co by mi przypominało
11   Ksieg, VIII |  wieczorem czy ranem, ~Sama jest sobie monarchą, ~Sama jest sobie
12   Ksieg, VIII |       sobie monarchą, ~Sama jest sobie kapłanem.~ ~Swój własny
13   Ksieg, VIII |       cichu ~Położyć skrzydła po sobie.~ ~Ten kret tu, co pod korzeniem ~
14   Ksieg, X    |  samotnych przechadzkach ~Zadaję sobie pytania, ~Pragnący posiąść
15   Ksieg, XXI  |      czeka, ~Przywołam ze wsi ku sobie ~Najnędzniejszego człowieka.~ ~
16   Ksieg, XXI  |          Powiedz!~ ~Nie miałem w sobie pokory, ~Nie chciałem nigdy
17   Ksieg, XXXV |      razem, ~Nie wiedząc wcale o sobie.~ ~W nieznaną wybrawszy
18   Ksieg, XXXV |  spiesząc okrajem, ~W źreniceśmy sobie patrzyli, ~Swych źrenic
19   Ksieg, XXXV | głębinach ducha, ~Nie każdy ją w sobie dostrzega, ~Nie każdy głosu