Part, Section

 1    Chal, VII   |         jak płynie, tak płynie, ~Aż się oczy załzawią dziewczynie, ~
 2    Chal, VII   |      oczy załzawią dziewczynie, ~Aż na piersi opadnie jej głowa.~ ~
 3    Chal, VIII  |      ulubiony!..." ~Ach! że drżą aż leszczyny i klony ~Na tę
 4    Chal, XIV   | tłumokiem na plecach do miasta, ~Aż na czole srebrzyste lśnią
 5    Chal, XVIII |        broczy ~W zaspach śniegu, aż pot ciecze strugą.~ ~Drogą
 6    Chal, XVIII |        tak długą... ~Serce bije, aż się w oczach mroczy - ~Patrzy
 7    Chal, XVIII |          na sile.~ ~A w chałupie aż zębami dzwonią - ~"Ojciec
 8    Chal, XIX   |    pomoże ni piasek, ni kaszka, ~Aż się zwija na kłębek płachcisko.~ ~
 9    Chal, XX    |       srebro, purpurę, granaty, ~Aż się spojrzeć od blasków
10    Chal, XXXIV |         szedł Wicuś Pochwytny,~I aż do dna upajał się wiedzą,~
11    Chal, XXXVII|         do szkoły;~Syn się uczy, aż się serce śmieje;~Z roku
12    Chal, XL    |                             XL~ ~Aż mu cała rozpala się dusza, ~
13    Krza, 6     |        omdlenie wciąż rozsiewa, ~Aż w tym bezkresie wyczerpania,~ ~
14   Hymny, 3     |          ślepie, ~kopnąłem nogą,~aż ze skowytem padł pod moim
15    Boha, 2     |         puszczać wodze tęsknocie aż gdzieś ku niebieskawym borom
16    Boha, 3     |         smutnie piął się wczoraj aż pod twój dach, a dzisiaj
17   Ksieg, XVI   |  Pochłaniać ją będzie do końca, ~Aż się wypełnią jej dzieje, ~
18   Ksieg, XVI   |        się wypełnią jej dzieje, ~Aż wszystka, spragniona miłości, ~
19   Ksieg, XXXV  |       Cienie to naszych cieni.~ ~Aż dotarliśmy do kresu - ~Jak