Part, Section
1 Chal, III | Wojciech - bociany klekocą, ~Słońce grzeje, rowy w mlecz się
2 Chal, X | Jak te szyszki, które słońce pali:~Ni jedwabi, ni sznurka
3 Chal, XVI | jesienną wydzwania piosenkę, ~Słońce chłodne promyki swe ciska;~
4 Chal, XXVI | XXVI~ ~Koszą rzędem... A słońce tak piecze, ~Że snadź piecem
5 Chal, XXVII| trza z broną.~ ~Jeszcze słońce płomienną koroną ~Nie uwieńczy
6 Krza, 4 | dziś pustka głucha, ~Gdzie słońce było, chmura blask przysłania.~ ~
7 Krza, 5 | Spoczywa obok krzaku róży.~ ~II~Słońce w niebieskim lśni krysztale, ~
8 Hymny, 2 | puste sypie oczodoły, ~a słońce, rozpaliwszy bezdenne niebiosy, ~
9 Hymny, 2 | błota wstał~i gdy najkrótszy słońce rzuca cień~na te manowce,
10 Hymny, 3 | oparów,~co pochłonęły me słońce?~Księżyc się dźwignął ponad
11 Ksieg, 1 | promieniach zórz, ~Gdy druh mój, słońce, w świat wyrusza, ~Życia
12 Ksieg, II | górze poślę:~"O Tworzycielu, słońce!"~ ~Tu, z tego miejsca,
13 Ksieg, X | Choć jedno z błękitów słońce ~Spogląda na nas tak czujnie?~ ~
14 Ksieg, XV | wnętrzu, ~Co drogę mi w słońce utrudnia.~ ~I owszem, przyznaję
15 Ksieg, XV | wszechwładną ~Zieloność, woń łąki i słońce.~ ~Przenika mnie blask ich
16 Ksieg, XV | wiem już, że wszystkim jest słońce, ~Że to potęga najświętsza?~ ~
|